در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شهر بدون پیادهرو
پیادهروی کنید. این توصیه همه پزشکان به همه مردم است. پیر، جوان، زن و مرد، خانهدار، شاغل، کاسب، کارمند و...لازم است روزی حداقل یک ساعت پیادهروی کنند.
او میتواند بخشی از مسافت بین محل کار تا خانه را پیاده طی کند. حال تصور کنید محل کار این فرد بلوار زیبای! میرداماد باشد. اگر شما هم روزی روزگاری گذرتان به این بلوار بیفتد، هرگز هوس پیادهروی نمیکنید حتی اگر مجبور باشید ساعتی در کنار خیابان منتظر تاکسی، ون، اتوبوس و... بمانید.
واقعیت این است که پیادهروی در این بلوار که 2 دهه پیش با درختان سرسبزش زیبایی خاصی داشت، اکنون به اقدام مرگآور تبدیل شده است. برای پیادهروی به پیادهرو نیاز است، اما بلوار 4 بانده میرداماد اکنون پیادهرو ندارد و بخش زیادی از سرتاسر پیادهروهای این بلوار به کارگاههای ساختمانسازی اختصاص داده شده است.
اگر از سمت شریعتی وارد بلوار میرداماد شوید، بعد از عبور از رودبار در دو طرف بلوار ساختمانهایی در دست ساخت میبینید که برای نصب کانتینرهای مهندسی خود پیادهرو را اشغال کردهاند، جلوتر که بیایید، بعد از میدان مادر بازهم پروژههای بزرگ ساختمانسازی را میبینید که از پیادهرو که حق طبیعی و مسلم هر شهروندی است، برای کار ساختمانسازی خود استفاده کردهاند.
مجتمع بزرگی که در حال احداث است، بخش زیادی از پیادهروی میرداماد را اشغال کرده است. همین اتفاق درست روبهروی این مجتمع در لاین جنوبی بلوار هم افتاده است. اشغال پیادهروها توسط کارگاههای ساختمانسازی تا انتها ادامه دارد. حتی اگر فردی خواسته باشد مثلا برای تهیه نان و مایحتاج روزانه بالاجبار در این بلوار پیاده تردد کند، بازهم خطر او راتهدید میکند چون در این بلوار پیادهرو به زحمت پیدا میشود. جالب اینجاست که حتی گذرگاه وسط این بلوار هم امنیت ندارد چون مدتهاست در تصرف تونلهای مترو و فاضلاب است.
احداث پیادهرو و حفظ و نگهداری از آن به عهده شهرداری است. این ابتداییترین کاری است که شهردار یک شهر برای شهروندان خود باید انجام دهد، اما معلوم نیست شهرداری تهران چرا و با استناد به چه قانونی پیادهروها را در اختیار کارگاههای ساختمانسازی قرار داده است؟
بلوار میرداماد یکی از پرترافیکترین مناطق تهران است. دلیل این ترافیک تعداد زیاد اتومبیلی است که روزانه وارد این بلوار شده و از آن خارج میشوند. از همان ابتدا که شهر تهران طراحی میشد، همه دستاندرکاران طراحی این شهر میدانستند که میرداماد با عرض و طولی که دارد نمیتواند حجم زیادی مجتمع تجاری و اداری را در خود جای دهد، اما واقعیت این است در سالهای بعد از انقلاب و گسترش شهر تهران هیچ کس به محدودیت این بلوار توجه نکرده است وگرنه حتما اجازه نمیدادند در این محدوده کوچک، ساختمان چندین طبقه بانک مرکزی، برج.... مجتمع.... ساخته شود و بلوار میرداماد به پارکینگ و کارگاههای ساختمانی تبدیل شود که آدمها در آن امنیت ندارند. البته بلوار میرداماد مشت نمونه خروار است. در شهر تهران خیابانها و بلوارهای زیادی وجود دارند که گویا شهرداری آنها را نمیبیند. بنابراین اجازه میدهد هر اتفاق خلاف شهرسازی و حقوق شهروندی در آنها رخ دهد.
طاهره آشیانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
