شرط بندی روی برنده!

جام جم آنلاین - جنگ آمریکا و انگلیس علیه عراق اگرچه از زوایای ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک قابل تحلیل است اما از نقش رسانه ها نباید غافل بود ، این جنگ به تعبیر برخی کارشناسان نوعی جنگ رسانه ای نیز قلمداد شده است ، چه هیچ جنگی تا این تاریخ

کد خبر: ۲۲۰۸۰

به این اندازه مورد توجه رسانه های خبری دنیا نبوده است.
اگر کاربرد سلاحهای نوین در این جنگ تحولی در استراتژی نظامی دانسته می شود ، رسانه های مدرن ، تفکر و تجهیزات دیجیتال و فن استفاده از آنها در ساختن و جهت دادن افکار عمومی نیز نقشی نو ایفا کرده اند که در بررسی تحولات رسانه ای قابل ارزیابی است.
در این میان موضع جمهوری اسلامی ایران همراه با درک درست از شرایط ویژه و منحصر به فرد خود باید باشد ، ایران از سویی با طرفهای درگیر جنگ دشمنی دیرینه دارد (زخم مداخلات دولت آمریکا در نیم قرن گذشته هنوز بر تن این ملت هست ، مردم می دانند بسیاری از اتفاقات نامیمون در دو قرن گذشته بویژه در دوره قاجار و پهلوی اول در لندن رقم خورده است و رژیم بعث ، جنگی هشت ساله را به این جمهوری نوپا تحمیل کرد که در اثر آن بسیاری از منابع انسانی و اقتصادی کشور از بین رفت) و از سویی در همسایگی این جنگ خانمانسوز واقع است.
از همین رو بود که قبل از شروع جنگ ، موضع رسمی جمهوری اسلامی ایران «بی طرفی فعال» اعلام شد ; نوعی استراتژی که با اصل جنگ بویژه با نیت های سلطه طلبانه اقتصادی و سیاسی آن مخالف است ، طرف های درگیر را محکوم می کند و هیچکدام را واجد مشروعیت نمی داند ، هرگونه اقدام خارج از مصوبات شورای امنیت سازمان ملل را مردود می داند ، به هیچ یک از طرف های جنگ اجازه عبور از داخل یا فضای کشور را نمی دهد ، هرگونه نظام فدرالی برای آینده عراق را تهدیدی برای منطقه می شمارد ، به تمامیت ارضی کشورهای همسایه اعتقاد دارد و آینده حکومت عراق را صرفا در مراجعه به آرای عمومی موکول می داند.
نقش شورای عالی امنیت ملی کشورمان به عنوان نهادی که در شرایط اضطرای و حساس ، کنترل و هماهنگی دستگاههای ذیربط را در دست می گیرد غیرقابل انکار و البته شایسته قدردانی است و همه دستگاهها صرفنظر از ارزیابی خود و با توجه به آن که بنحوی در آن نهاد حضور دارند باید نشانگر یک «کل» باشند.
در این میان رسانه ملی کشور نیز بخوبی از اجرای سیاست های نظام و مصوبات برآمده است هرچند برخی از فعالان سیاسی چنین موضعی را برنمی تابند و آشکارا اعلام می کنند که با توجه به پیروزی نظامی و نهایی کشورهای مهاجم باید از حالا از در دوستی با آنان وارد شد ، این همان تفکری است که پیش از حمله آمریکا به افغانستان معتقد بود باید از طالبان حمایت کرد و حتی مذاکراتی با سران طالبان انجام داده بود! این گروه که در رسانه های کشور نیز پایگاهی دارد با حمله به مواضع تبلیغاتی نظام که در تولیدات خبری سازمان صداوسیما متجلی است معتقد است ، پیروزیهای کشورهای مهاجم باید بزرگنمایی شود ، پیروزیهای که حتی خود آن کشورها به آن اعتقاد ندارند و این روزها مسئولیت برآوردهای غلط را به گردن یکدیگر می اندازند.
ظاهرا در داخل کشور کسانی هستند که برای پیروزی آمریکا و انگلیس لحظه شماری می کنند و از این که مردم عراق ، به هر دلیلی , در مقابل نیروهای متجاوز ایستادگی کرده اند ناخرسندند.
آنها نیز پیش بینی می کردند که هجوم هوایی و زمینی صدها هزار سرباز آمریکایی و انگلیسی فقط کاتالیزور واکنشی خواهد بود که منجر به سقوط رژیم نامشروع حاکم بر عراق خواهد شد ومردم عراق با آغوش باز از سربازان مهاجم استقبال کرده ، فروپاشی حاکمیت عراق را فراهم می کنند... اما دیدیم این پیش بینی ها محقق نشد.
مروری بر شبکه های خبری آمریکا از وحدت استراتژی تبلیغاتی حکایت دارد ، کشتار غیرنظامیان توسط مهاجمان ، موفقیت های نسبی ارتش عراق ، نابودی تجهیزات و سربازان مهاجم و .... به هیچ عنوان نمایش داده نمی شود ، فقط نوعی کارناوال تبلیغاتی اجرا می شود تا افکار عمومی داخلی علیه سیاست های گروه نفتی حاکم بر کاخ سفید بیش از این تحریک نشوند ، حتی پیتر آرنت گزارشگر مشهور شبکه ان بی سی و دارنده جایزه پولیتزر به خاطر آوردن جمله ای در گزارش خود که حکایت از مقاومت عراقی ها در مقابل تجهیزات آمریکا داشت و با وجود آنکه رسما پوزش خواست اخراج می شود ، یک گزارشگر صفحه تکنولوژی نشریه سانفرانسیسکو کرانیکل صرفا بخاطر حضور در تظاهرات ضدجنگ (نماد اعتقاد شخصی) اخراج می شود و ....
تجربه جنگ 1991 خلیج فارس نیز حکایت از حاکمیت یک استراتژی بر تبلیغات رسانه ای آمریکا ، برغم شعار آزادی ، داشت.
این در شرایطی است که برخی شبکه های مشهور خبری رسما دروغ می گویند و گزارشهای جعلی بر روی آنتن می فرستند و حتی رئیس شبکه بی بی سی بابت 9 بار اعلام دروغین سقوط ام القصر عذرخواهی کرد.
در چنین شرایطی ساز مخالف زدن و به زیر سوال بردن مواضع تبلیغی و تشکیک در اصالت خبری گزارشهایی که کارشناسان خبری دنیا واقعی بودن آنها را تأئید کرده اند چه معنایی دارد؛ آیا این نظریه درست نیست که برخی از عناصر سیاسی کشور به دنبال گره زدن آینده خود به بیگانگان هستند؛ اتفاقاتی که پیش بینی می شود در روزهای آینده در فضای سیاسی کشور رخ دهد مؤید این نظریه است که انتظار می رود شورای عالی امنیت ملی در این خصوص نیز تدبیری مناسب بیندیشد.