کلیه، تصفیه خانه بدن

براساس آمارهای جهانی در سال 1990، 426 هزار نفر بیمار دیالیزی در دنیا شناسایی شده بودند که این تعداد در سال 2003 به یک میلیون و 381 هزار نفر رسید و پیش‌بینی می‌شود تا 2010، بیش از 2 میلیون نفر نیاز به دیالیز داشته باشند. یکی از مشکلات اصلی برای پیشگیری از دیالیزی شدن بیماران کلیوی در ایران، شناسایی نشدن آنان است. تعداد مبتلایان به نارسایی کلیه)ESRD(  در ایران بیش از 32 هزار نفر است و هر ساله بر این تعداد افزوده می‌شود. در حال حاضر حدود 2‌‌هزار و 850 دستگاه دیالیز در کشور وجود دارد که نسبت آن به بیماران کلیوی نیازمند به دیالیز حدود 5/5 به یک است که این مساله ناشی از رشد بیماران و محدودیت در توسعه دستگاه‌های دیالیز بوده است. نرخ مرگ و میر سالانه بیماران دیالیزی در کشورهای پیشرفته بالای 20 درصد است. در حالی که این رقم در ایران کمتر از 16 درصد است که دلیل اصلی آن، بالا بودن سن گیرندگان دیالیز در آن کشورهاست. در کشور ما بقای 3 ساله پیوند کلیه 85 درصد است و بقای یک ساله پیوند، 92 درصد است. از سوی دیگر در ایران رقم پیوند کلیه 24 مورد به ازای هر یک میلیون نفر است که این رقم در کشورهای در حال توسعه یک تا 5 مورد و در کشورهای پیشرفته 20 تا 40 مورد است.

بسیاری از افراد جامعه از بیماری کلیوی خود اطلاع ندارند. در حالی که با یک آزمایش خون براحتی می‌توان مسیر زندگی را پیش از گرفتار شدن در چنگال دیالیز تغییر داد. افراد مبتلا به دیابت و فشار خون بالا بیشتر در معرض ابتلا به بیماری کلیوی قرار دارند. بهتر است علائم هشداردهنده ابتلا به بیماری کلیوی را بشناسیم و در صورت مشاهده آنها اقدامات لازم را انجام دهیم. این علائم عبارتند از: تورم اطراف چشم‌ها، درد در قسمت پهلوها و زیر دنده‌ها، ورم دست‌ها یا پاها، بالا بودن فشار خون و تکرر ادرار بخصوص در شب.

بـیـشـتـر بـیماران دیالیزی به سبب ناآشنایی با علائم و نشانه‌های بیماری کلیوی و عدم درمان بموقع، متحمل رنج و عوارض روانی و اجتماعی می‌شوند. کنترل بموقع فشار خون، متعادل نگه داشتن وزن بدن، پرهیز از خوردن غذاهای پرچرب و پرنمک و خودداری از مصرف هر گونه دارو بدون تجویز پزشک، باعث جلوگیری از بیماری کلیه می‌شود.