بوعلی سینا در شبکه 4

 بوعلی سینا مجموعه تاریخی که سال‌های دور ساخته شد و چندین مرتبه نیز روی آنتن رفته، اما تازگی در متن و مضامین آن همواره مشهود است. این سریال تلویزیونی به شرح احوالات زندگی حکیم ابوعلی سینا پرداخته و با نگاهی گذرا اما مفید، توانسته ابن‌سینا را از طریق نگاه بصری به مخاطب ایرانی مجددا بشناساند.

آنچه که در این سریال نمایشی مشهود است، تاکید نویسنده بر سیر زندگی ایشان بوده؛ اما این سیر را هیچ‌گاه به حاشیه نکشانده و با فرصت اندکی که داشته وقایع حساس و مهمی را رصد کرد؛ اتفاقی که متاسفانه کمتر در مجموعه‌های تاریخی دیده می‌شود. حساسیت خاصی که می‌توان از داستان این مجموعه نگاه خاص کارگردان را به آن پی برد؛ گر چه بعضا در بخش‌هایی به جهت بروز وقایع خاص تاریخی که روند اجتماعی و سیاسی ایران تاثیر‌گذار بوده، اشارات گذرایی می‌شود، ولی این تاکید‌ها به حدی نیست که موجب وقفه در اصل ماجرا گردد، داستان بوعلی سینا را نویسنده از مقطعی آغاز می‌کند که سیر خانوادگی او و پیوند پدر و مادر ایشان را لحاظ نماید، پیوندی که سبب‌ساز تولد حسین می‌شود. این بخش ابتدایی اگر چه با کلام‌ها و سخنان خاصی همراه است، اما به نظر می‌رسد مقدمه رسایی برای دستیابی به اصل ماجرا می‌گردد. تولد «حسین» و به تصویر کشیدن کودکی او و برادرش و هوش بی‌نظیرش با قصه‌های ویژه‌ای در این سریال به تصویر کشیده می‌شود. این قصه‌ها هریک قصد دارد ابعاد شخصیتی «حسین» را به تصویر کشد و کارگردان با پیوند دادن شخصیت «حسین» و شرایط و اوضاع و احوالات اجتماعی، رصدی کامل با نبوغ سرشار حسین می‌کند. این مقدمه و بخش‌های ابتدایی گرچه خیلی به عمق نمی‌پردازد، اما بستری می‌شود تا خانواده و شخص ابوعلی سینا،‌ بروز پیدا کند. گذر از این بخش را کارگردان در پختگی و بی‌پروایی حسین بیان می‌کند. آن شیطنت‌های کودکانه با آن تاکیدات جوانی روی موضوعات گوناگون خود روند صحیح و کاملی است که قصه آن را مرتبا به رخ می‌کشد و اتفاقا چه به جا و صحیح استفاده گشته. نکته قابل تامل در این سریال نمایشی با‌ آن که استخوان‌بندی و چارچوب براساس شخصیت و زندگی بوعلی سیناست، ذکر وقایع تاریخی و رویدادهای خاص اجتماعی است.

علاوه بر شخصیت بوعلی سینا، شخصیت‌های دیگر مانند پدر و مادر و برادر ابوعلی سینا یا حکام مختلف یا حتی بزرگان ادیان گوناگون نیز دقت مـورد تـوجـه قـرار گـرفته‌اند و قطعا یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این سریال است.
البته نباید از بروز این شخصیت‌ها توسط بازیگران قابلی نظیر امین تارخ غافل شد. بازی بی‌نظیر تارخ که شاید یکی از ماندگارترین نقش‌های او بوده، توانسته در پیدایش شخصیت نهایی بوعلی سینا، تاثیر دوچندان داشته باشد.
نکته دیگر در این سریال دیدنی، موسیقی جاودانه آن است. این موسیقی فضای خاصی را پدیدار کرده؛ فضایی که نمایه‌های پنهان را آشکار می‌سازد. در کل سریال دیدنی «بوعلی سینا» در کمتر موردی دارای نقص است و نوشته قوی، شخصیت‌پردازی کامل، موسیقی شنیدنی و بازی روان توانسته آن را   به اثری ماندگار تبدیل کند.

خاتم شجری ــ تهران