«انبوه» انارچینی
گروه شهرستانها: بسیاری از آیینها و باورداشتها در گیلان با اقتصاد و معیشت و تولید ارتباط تنگاتنگ دارند که با از میان رفتن شرایط کار و تولید به فراموشی سپرده شده و جز خاطرهای تاریخی چیزی دیگر از آنها در ذهنها باقی نمانده است.
گیلانیها از دیرباز همزمان با شروع برداشت و چیدن برخی از محصولات خود جشنهای باشکوهی برگزار میکردند که یکی از این جشنها به میوه بهشتی و زیبای انار در روستای تاریخی «انبوه» اختصاص دارد.
انارچینی یکی از جشنهای کهن و دیرینه است که مردم روستاهای انارخیز استان به ویژه روستای تاریخی انبوه همزمان با برداشت این محصول اقدام به برگزاری جشن دیدنی انار میکنند.
اشخاصی که از این روستاها مهاجرت کردهاند هنگام برگزاری جشن انار به زادگاه خویش باز میگردند و در کنار دیگر روستاییان در فضایی سرشار از شادی و نشاط به آیین مخصوص برداشت محصول میپردازند.
همه ساله در میانه پاییز جشن انار در روستای تاریخی «انبوه» شهرستان رودبار برپا میشود و این رسم دیرینه و کهن در فصل رویایی برگریزان، فرصت مغتنمی برای رونق مضاعف گردشگری در این منطقه است.
آیین انارچینی روستای تاریخی انبوه و نوده فاراب با دعا و نیایش آغاز میشود و پس از آن به همراه موسیقیهای سنتی، بازیهای سنتی، جوانان وارد باغها شده و شروع به چیدن انار میکنند.
مردمان این سامان، از انار به عنوان میوه بهشتی و سنبل زیبایی یاد میکنند و میگویند: قبل از چیدن این میوه پربرکت هیچکس نمیتواند وارد باغهای انار شود.
معاون فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گیلان در این باره میگوید: جشن انارچینی به منظور احیای آداب و سنن زیبای گذشتگان و همچنین توسعه گردشگری از دوسال گذشته در تقویم جشنوارههای گیلان قرار گرفته است.
محمد جعفر عابدنژاد افزود: تنوع فرهنگ و اقوام در موقعیت جغرافیایی گیلان، ظرفیت مناسبی برای جذب گردشگر و توسعه این صنعت محسوب میشود.
وی گفت: یکی از اهداف مهم سازمان احیاء آداب، سنن و فرهنگهای اصیل مردم است که در دنیای مدرنیته امروز به فراموشی سپرده شده است.
عابدنژاد ادامه داد: فرهنگ اصیل ما جایگزین مناسبی برای فرهنگ غرب بوده و آداب و رسوم ما بهترین جاودانگی ما به شمار میرود و گذشته پرافتخار ما دارای فرهنگ غنی و سرشاری است، ما چیزی کم نداریم که بخواهیم از غرب قرض بگیریم.
روستای تاریخی، توریستی و کوهستانی نوده در 180کیلومتری جنوب مرکز استان گیلان و 116کیلومتری نیمه شرقی شهرستان رودبار و در ارتفاع 1320 متری از سطح دریا واقع شده است.
این روستا دردامنه کوههای البرز شمالی در دل کوه و در امتداد گردنه نواخان واقع شده و به لحاظ موقعیت جغرافیایی، منابع طبیعی، مردم شناسی، باستانشناسی، محصولات کشاورزی و دامی، صنایع دستی و مراسم آئینی از موقعیتهای ممتازی برای رونق گردشگری برخورداراست.
مردم این خطه از استان گیلان به گویش تاتی« فارسی دری» صحبت میکنند و قدمت سکونت انسان در روستای انبوه به 3500 سال قبل از میلاد میرسد.پل خشتی طاقی، مسجد جامع، قلعه باستانی چسیمارود و قبرستان باستانی گروچل از آثار تاریخی این روستاست و قدیمیترین سنگ قبر به دست آمده استان گیلان که متعلق به دوره اسلامی سال 451 هجری قمری است نیز مربوط به این روستا ست.
گفت و گو
