صدام چگونه قدرت گرفت؛

مرتضی سرهنگی نامی آشنا در عرصه ادبیات و هنر مقاومت است . از او بیشتر مقالات و کتابهایی در حوزه دفاع مقدس دیده ایم . مقاله حاضر که حاصل مطالعات سرهنگی در حوزه جنگ است ، مروری کوتاه بر زندگی سیاسی صدام حسین دارد

کد خبر: ۲۱۱۴۶

و به نوعی در پی اثبات آن است که صدام نیرویی است برکشیده 2قدرت استعماری انگلیس و امریکا. وقتی برزان تکریتی ، برادر ناتنی صدام ، متن از پیش نوشته شده ای را در برابر احمد حسن البکر، رئیس جمهور عراق ، قرار می دهد و او را تهدید می کند که در نطق سالگرد کودتای هفدهم ژوییه 1968 که هر ساله انجام می شد، همین متن خوانده شود، هیچ کس گمان نمی کرد که این متن کوتاه تا این اندازه برای مردم عراق و جهان گران تمام شود. برزان که به همراه تعداد زیادی از ماموران امنیتی به طور ناگهانی با البکر دیدار کرده بودند. به وی می گویند که تنها پسرش «هیثم » در گرو آنان است و اگر مقاومت کند، پسرش را خواهند کشت . البکر که پس از کشته شدن پسر بزرگترش - محمد - به هیثم علاقه زیادی داشت ، می پذیرد که متن را بخواند و بگوید که صدام رهبر شایسته ای برای عراق است و او را به عنوان جانشین خود انتخاب می کند. البکر در برابر دوربین های تلویزیون عراق قرار می گیرد و کاملا تن به خواسته های صدام می دهد. این متن کوتاه یک دوره طولانی دیکتاتوری را برای مردم عراق به همراه می آورد؛ دوره ای در حدود یک ربع قرن . صدام به ریاست جمهوری عراق می رسد. پیش از این ، او معاون البکر بود. بسیاری معتقدند که نردبان ترقی درعراق را البکر پیش پای صدام قرار داده بود و حتی بعضی ها آن دو را پدر و پسر می نامیدند؛ گرچه صدام در زمانی که معاون البکر بود همه کاره عراق محسوب می شد. او دستگاه امنیتی ویژه ای برای خود داشت و روزنامه نگاران را اجیر کرده بود تا از او چهره یک قهرمان ملی را بسازند. یکی از این روزنامه نگاران «طارق عزیز» بود که امروز وزیر خارجه عراق است . صدام پس از امضای قرارداد 1975 الجزایر با شاه ایران ، به شهرت و قدرت زیادی دست پیدا کرد؛ بخصوص در ارتش . با این قرارداد، ارتش عراق از یک جنگ فرسایشی با کردها رهایی یافت ؛ اما صدام کسی نبود که بتواند سایه ای از یک قدرت را بالای سرش تحمل کند. به همین دلیل آن متن کوتاه ، سایه بلند البکر را از سر صدام دور کرد تا میدان برای تاخت و تاز این دیکتاتور حزبی بیش از اینها فراهم شود. هنوز یک هفته از به قدرت رسیدن صدام نگذشته بود که تصفیه خونینی در کادر رهبری عراق صورت گرفت . صدام هر کسی را که احتمال می داد کوچکترین مخالفتی با حکومت او خواهد داشت ، به دست جوخه های اعدام سپرد. بسیاری از صاحب نظران که با مسائل سیاسی جهان و عراق آشنایی دارند ، معتقدند که این تغییر سریع حکومت در عراق برای درهم شکستن انقلاب تازه جوانه زده ایران بوده است . آنان می گویند ، احمد حسن البکر به دلیل کهولت سن و تجربه های فراوان نظامی اش برای برافروختن شعله های جنگ با ایران متقاعد نشده بود. به همین منظور صدام بهترین گزینه امریکایی ها و انگلیسی ها بود تا با حمایت بی دریغ آنان ، آتش جنگ را در دامن انقلاب ایران بیندازد. صدام بدون تردید زمینه های نظامی و اجتماعی را برای جنگ با ایران فراهم می کند. او حتی در بخشنامه ای از مردان نظامی و غیرنظامی که همسران ایرانی دارند، می خواهد که به ترتیب در قبال دریافت 2هزار و 2هزار و 500دینار عراقی زنان ایرانی الاصل خود را طلاق بدهند. او می خواهد که ایرانیان مقیم عراق را به بدترین شکل ممکن از عراق اخراج کنند. وی حقوق نظامیان عراق را به طور چشمگیری افزایش می دهد و روزنامه ها، جنگ کلمه ها را علیه ایران آغاز می کنند. صدام روز 26شهریور 1359 در برابر نمایندگان مجلس عراق قرارداد الجزایر را که خود یک طرف امضای آن بود، لغو می نماید و در کمتر از یک هفته ، جنگ تمام عیاری را علیه ایران آغاز می کند. در متن قرارداد الجزایر قید شده است که به موجب مقررات و حقوق بین الملل لغو یکجانبه این عهدنامه محکوم است و قرارداد 1975 برای همیشه معتبر بوده و هست . اما دنیایی که این قدرت را به صدام داده بود تا یک قرارداد بین المللی را که همه اسناد آن به شماره های 14903 تا 14907 در دبیرخانه سازمان ملل ثبت شده است ، یکطرفه لغو کند و همین قرارداد را بهانه ای برای آغاز جنگ با ایران قرار دهد ، خود امروز گرفتار صدامی شده است که در زمان جنگ با ایران به او لقب «شهسوار اعراب» را داده بود. صدام با همان متن کوتاه بالا آمده و برکشیده 2قدرت امریکا و انگلیس است . امروز همین 2قدرت بزرگ ، علیه پسرخوانده شان شمشیر از رو بسته اند تا او را از میان بردارند. تاریخ سیاسی جهان گواه است که پای کشورهای قدرتمند به هر سرزمینی که برسد ، آب خوش از گلوی ملت آن پایین نخواهد رفت . ملتهایی که برای استقلال حقیقی خود ، هزینه های هنگفتی متحمل می شوند و شانه زیر بار استبداد و استعمار نمی دهند ، شایسته احترامی صدچندان هستند و نام ملت ایران در بالای فهرست این کشورها قرار دارد.