بچه‌های طلاق‌

حداکثر نصف‌

طلاق والدین تاثیر زیانباری بر سلامت روانی نوجوانان دارد وآسیب‌پذیر شدن کودکان در برابر انواع مختلف مسائل فردی و اجتماعی و احتمال بروز  بسیاری از مشکلات روانی و اجتماعی را در آنان افزایش می‌دهد.

با جدا شدن والدین تامین نیاز روانی فرزندان به والدین به نصف کاهش می‌یابد. تلاش هر یک از والدین در جهت جایگزینی پدر یا مادر برای فرزند، در اکثر موارد نتایج مثبتی در بر ندارد. به بیان ساده‌تر  خلا عاطفی یکی از والدین، چیزی نیست که به راحتی بتوان آن را جایگزین کرد.

آسانتر کنید

طلاق به هر علتی که رخ داده باشد برای کودکان واقعه دردناکی است، ولی به هر حال باید به نوعی شرایط زندگی را برای کودک آسانتر ساخت.کودکانی  که والدینشان از یکدیگر جدا شده‌اند، به مراقبت و حمایت روانی و اجتماعی ویژه نیاز دارند.

طلاق به‌خصوص بر کودکان در دوران ابتدایی تحصیل تاثیر عمیق‌تری می‌گذارد. تاثیر ابتدایی طلاق بر کودک ترس، خشم، گیجی و بهت‌زدگی است و  حس عدم امنیت کودکان را به‌شدت آزار می‌دهد. معمولا کودکان از بازگو کردن شرایط خانواده خود احساس شرمساری دارند. حتی پس از مدتی ممکن است که بچه‌ها خود را سرزنش کنند. در این باره، واکنش بچه‌ها متفاوت است. برخی غم و ناراحتی خود را ابراز می‌کنند و بعضی دیگر آن را پنهان می‌کنند. اما معمولا کودکان پس از مدتی بر این احساس غلبه می‌کنند.

البته در این خصوص نقش والدین بسیار حساس و اساسی است. آنان باید کودکان خود را زیر چتر حمایت خود قرار دهند و هدایت صحیح را از آنان دریغ نکنند. در این شرایط باید به کودک  کمک کرد تا عواطف خود را ابراز کند و بداند که احساسات او طبیعی است و به عواطفش احترام گذاشته می‌شود.

باید تا آنجا که ممکن است علل جدایی برای بچه‌ها توضیح داده شود تا آنها دریابند که طلاق به‌علت تقصیر آنها صورت نگرفته است. در صورتی که امکان آن باشد می‌توان کودک را با بچه‌هایی که تجربه مشترکی دارند آشنا ساخت  تا بفهمد که تنها نیست.

طلاق و احساس عدم امنیت‌

طلاق با خود حس عدم امنیت را در کودکان می‌پروراند. پس از طلاق برخی از بچه‌ها از حس عمیق ناتوانی رنج می‌برند. بچه‌های کوچک‌تر گاه فکر می‌کنند که والدین در فکر ترک آنها هستند و این حس ناامنی آنها را تشدید می‌کند. امکان دارد که عوارض فیزیکی از جمله سردرد، درد معده و غیره در کودکان نمایان شود. واکنش بچه‌های بزرگ‌تر عموما انزوا و خلوت، گزینی است که خود گواه دیگری بر ترس و نگرانی آنهاست.

در این شرایط باید به کودک پیرامون آینده زندگیشان اطمینان داد. برای او بسیار مهم است که بداند چه کسی از او مراقبت می‌کند یا کجا زندگی خواهد کرد. همچنین کودک باید اطمینان پیدا کند  که او را دوست دارید و از وی مراقبت و حمایت خواهید کرد.

طلاق و انزوا

کودکان معمولا از قضیه طلاق پدر و مادر خود خجالت می‌کشند و از درمیان گذاشتن این موضوع با هم سن و سال‌های خود به شدت می‌هراسند. این مساله ممکن است در روابط او با دوستان و همسالانش ایجاد مشکل کند.در این شرایط نقش والدین در تفهیم این تغییر ناگهانی به فرزندان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

حضور یک مشاور می‌تواند به والدین کمک کند تا روش‌های سالم ارتباط با کودک، حفظ و ابراز خواسته‌های کودک، ایجاد مهارت‌های اجتماعی و توانایی حل مسائل در او را بهتر بیاموزند تا بتوانند لحظات دشوار پس از طلاق را بر کودک هموارتر سازند. فراموش نکنید متخصصان سلامت رفتاری تعلیم دیده‌اند که چگونه با کودکان و نوجوانان به منظور حل مشکلات روحی و اجتماعی وارده از سوی طلاق ارتباط برقرار کنند.