آهای مردم، من می‌آیم!

اگرچه 8 ماه دیگر تا دهمین انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است، اما چه اشکالی دارد که با ورود خود به عرصه رقابت‌های سیاسی، از همین فصل خزان، تبلیغات انتخاباتی خود را شروع کنیم؟... کار را که کرد، آن که زودتر از همه شروع کرد. فلذاست که به این وسیله (یا هر وسیله ارتباطی و حمل و نقلی دیگر) مراتب آمدگی و سرآمدگی خود را برای نامزد شدن اعلام می‌کنیم و خوشحال می‌شویم اگر که استقبال گرمی از وجود نازنین ما به عمل آید. ما هم دل داریم و خوش خوشانمان می‌شود.

زبان حال مستقبلین: آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسد...

وزارت نیرو: چی چی آب زنید راه را؟... آب، سرمایه ملی است. در مصرف آن صرفه‌جویی بکنید.

کاری به حرف مردم نداریم. در دروازه را می‌شود بست، اما دهن یک طنزنویس را که نمی‌شود بست. از روی دست ابوسعید ابوالخیر:

می‌آیم من و از وصال این مردم خوب‌
صحرا صحرا گل از نگاهم ریزد

- یکی جلوی ریزش احساسات ما را بگیرد!....

برنامه‌های تشکیلات ما: فعلا چون هم وقت تنگ است و هم خوف ذوق‌زدگی بیش از حد شما می‌رود، فلذا به همین اعلام خبر آمدن و برآمدن خود اکتفا می‌کنیم و اعلام برنامه‌های اصولی و اصلاحی خود را به فرصتی دیگر می‌سپاریم. در خانه اگر کس است، یک خبر خوش بس است. من آمده‌ام ...  .