2 ساعت تا آرامش
علی مظاهری: این آخر هفتهای، تن به رخوت ندهید. درست است که این سطر را همه کشور میخوانند و به حرفهای بعدی ما گوش میدهند تا به راهکارمان برای رهایی از خانهنشینی در آخر هفته و رخوتناکی جمعه عمل کنند ولی شرمنده روی همه ایرانیهای نازنین، این نسخهای که میپیچم، فقط به درد بروبچهها و خانوادههای پایتخت میخورد.
شما هم میتوانید به نزدیکترین تفریحگاه شهرتان بروید و غیره، همان طور که برای آخر هفته، پیشنهاد ما این است: به دریاچههای زیبای تار و هویر در ارتفاعات البرز بروید؛ مسیری فقط 2 ساعته؛ از تهران تا دماوند سپس به این دریاچههای آبی.
سر راهتان پیش از رسیدن به تار، دره «سیستان» هست که چند سال پیش آهنربای دستگاههای گنجیاب سارقان عتیقه شده بود.
البته این، به سفر آخر هفتهای شما به خارج شهر و کسب آرامش و تمدید قوا در طبیعت ربط نداشته باشد، بهتر است.
مسیر پاییزانی پر است از زیباییهای روستایی مثل گلههای گوسفند و درخشش تاخت و تاز اسب و....
چشمههایی که میجوشند و برفهایی که تحلیل میروند، باعث شکل گرفتن دریاچههای تار و هویر شده...
کسانی را سراغ دارم که چندین دهه از عمرشان را در ساحل دلنشین و دوستداشتنی تار گذرانیدهاند. شما هم به آنجا بروید؛ هم مشتری میشوید، هم دوست میشوید، هم....
کسی مجوز شکار ندارد. به همین خاطر «کل و قوچ و...» میآیند اطراف تار آب بخورند و چرا کنند، البته نه آخر هفته که آدمها پا روی چمنهای آسوده البرز میگذارند تا دم همتشان تازه شود...
از شنا و قایقسواری هم حرفی نزنید که هم پاییز است و احتمال سرما خوردنهای سخت، هم بادهای خنک همیشگی منطقه... پس سفر بخیر!
گفت و گو
