زنگ می‌زنیم تا کف بزنید

هدف از نواختن زنگ نمادین در مدارس چیست؟ در طول 3‌هفته 4 مراسم نمادین می‌تواند بیان‌کننده وجود نارسایی‌های اجرایی در مدارس باشد. زنگ نمادین یعنی شروع یک اقدام مهم، یعنی آغاز و اجرای یک برنامه و عملیاتی شدن سیاست‌های در راه‌مانده یا شاید زنگ نمادین مدارس یعنی این‌که «مردم از این پس، در مقوله امنیت، پیوند اولیا و مربیان و تربیت بدنی، ضعف‌های موجود را نخواهند دید؛ در حالی که بعید به نظر می‌رسد با وجود کاستی‌های نظام آموزش و پرورش، بتوان به مرحله مطلوب رسید.

زنگ‌های نمادین پشت سر هم نواخته می‌شود، اما هنوز بحث ارتباط انجمن اولیا و مربیان با والدین، بی‌توجهی به درس تربیت‌بدنی و ناامنی دانش‌آموزان در مسیر مدرسه یا سرویس‌های نامطمئن مدارس در جای خود باقی است.از سوی دیگر، چرا مسوولان این روزها اصرار دارند که این زنگ در مدارس نواخته شود؛ آن هم در برابر دیدگان کودکان و نوجوانانی که از کم و کیف برنامه‌ها بی‌اطلاعند و ناخودآگاه با کف‌زدن‌های مکرر، صحبت‌های مسوولان را تایید می‌کنند. در حالی که این زنگ باید در نهادهای اجرایی و قانونگذار نواخته شود، آن هم نه برای تاکید و تایید و کف‌زدن و هورا کشیدن بلکه اعلام خطری باشد برای هشدار به مسوولان و مجریان برای نادیده گرفتن برخی مسوولیت‌ها.

بنابراین قبل از زنگ زدن و بعد هم فراموش کردن، چاره‌ای لازم است، چون اگر برنامه‌ها اجرا شود، تبعات مفید آن خود را عیان می‌کند و نیازی به زنگ نمادین ندارد، از سوی دیگر اگر اجرای امنیت، برنامه‌های پیوند و تربیت بدنی باید مورد توجه قرار گیرد، زنگ زدن کافی نیست، پس لطفا بی‌جهت زنگ نزنید، برنامه‌ها را اجرا کنید.

کتایون مصری‌