حیاط خلوت ورزش‌

علی آبادی که پیش ازاین عزمش را برای ریاست فدراسیون فوتبال جزم کرده بود، در راه رسیدن به این رویا با مانعی به نامAFC  مواجه شد و قید ریاست توام بر سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال را زد. اما حالا‌ برای رسیدن به صندلی ریاست کمیته ملی المپیک دیگر مانعی سر راه علی آبادی نیست؛ چرا که  حضور یک فرد در راس هر دو نهاد،  در ورزش ما سابقه دارد.   تازه بودجه کمیته ملی المپیک نیز از سوی دولت تامین می‌شود و کمیته المپیک گرچه در اساسنامه نهادی غیردولتی به حساب آمده، اما خرجش از جیب دولت است و تاکنون نتوانسته با وارد کردن بخش خصوصی تاحدودی در جهت استقلال مالی حرکت کند. بدیهی است مادامی که این روند ادامه داشته باشد، باید طبیعی دانست که روسای سازمان ورزش  در مقام معاون رئیس‌جمهور، همیشه گوشه‌چشمی به ریاست کمیته ملی  المپیک داشته و آن را حیاط‌خلوت مدیریت خود به حساب آورند؛ مگر این که اتفاق دیگری بیفتد.

می گویند جمله‌های معترضه قراخانلو رئیس فعلی کمیته ملی المپیک و  انداختن توپ به زمین سازمان ورزش پس از ناکامی در المپیک پکن، به طور طبیعی رئیس ورزش را در ورود به عرصه انتخابات کمیته ملی المپیک و پس زدن او راسخ‌تر از پیش کرد تا رئیس دیروز با پر کردن فرم ثبت‌نام، راهی سفر کویت برای دیدار و گفتگو با شیخ فهد، رئیس بانفوذ شورای المپیک آسیا شود. بی‌شک کاملا طبیعی است که علی‌‌آبادی، شیخ فهد را از تصمیم خویش و تغییر و تحولات آتی در راس کمیته ملی المپیک آگاه‌کند تا شیخ کویتی پیشاپیش در جریان مسائل قرار گرفته باشد.

سفری که در آن بهرام افشارزاده یار دیرین شیخ فهد، استفاده‌های خاص خویش را از همراهی رئیس ورزش خواهد داشت تا او به نوعی در مسیر دبیرکلی تخته گاز برود.