عصیانگر یخی و تیم ملی‌

ایجاد و القعاء انگیزه‌ برای یک عصیانگر یخی، شاید هنر بزرگی بود که از سوی تصمیم‌گیرندگان تیم ملی خواسته یا ناخواسته صورت گرفت. علی کریمی، باانگیزه و حس اثبات برتری در 2 بازی اخیر، 4 گل با سر زد تا هیچ‌گونه تردیدی برای شایستگی‌هایش نماند و تصمیم گیرندگان یا انتخاب‌کنندگان تیم ملی، زمینه را فراهم ببینند و به بهانه بازی‌های خوب؛ او را به تیم ملی فرا بخوانند.

اما کمتر کسی، تصورش را می‌کرد که علی کریمی، پس از کسب اجازه جهت شرکت در تمرین‌های تیم ملی، واکنشی عجیب از خود نشان ‌دهد و اسباب بهت و حیرت دست‌اندرکاران تیم ملی را فراهم آورد. علی کریمی، اگر دعوت را نپذیرد قطعا در بازی‌های آینده پرسپولیس هم نمی‌تواند مثل گذشته، با انگیزه و زیاده خواه باشد. او بازیکن خونسردی است و واداشتن او به خوب دویدن، خوب بازی کردن و هنرمندانه فوتبال بازی کردن، کار بسیار سختی است.

علی کریمی اگر دعوت تیم ملی را نپذیرد، قطعا از عمر قهرمانی‌اش کاسته می‌شود و نمی‌تواند به دوران طلایی خود، قوام و دوام بخشد.

می‌گویند کسانی برای علی تصمیم می‌گیرند و بدون در نظر گرفتن موقعیت او، می‌خواهند حس انتقام‌جویی خود را ارضا کنند. لذا در این اتفاق و رویداد غیرمنتظره، زیان دوسویه‌ای وجود دارد که هر دو طرف از آن خسارت خواهند دید. واکنش علی دایی به نیامدن علی کریمی، می‌تواند کار میانجیان قضیه را سخت‌تر کند. آنجایی که او بحث تیم ملی را باز کرد؛ واژه‌هایی پیش کشید و کوشید تا نوعی شانه خالی کردن در قبال مسوولیتی سنگین را به رخ کریمی بکشد، همان گونه که می‌دانیم، دایی و کریمی از جام‌جهانی آلمان، به شکلی جدی رودرروی یکدیگر ایستاده‌اند و بیم آن می‌رود اگر وساطت علی کفاشیان جدی باشد و با پا درمیانی این و آن، یک وصلت اجباری صورت بگیرد، احتمال دارد برای تیم ملی بازدهی مناسبی دربرنداشته باشد.

عدم مقبولیت طرف مقابل و آن الفت‌های تخریب شده می‌تواند در لحظه‌هایی بسیار به زیان تیم ملی منجر شود.