ما را به بازی نمی‌گیرند

می‌دانم که به این موضوع فکر می‌کنند. من فقط می‌روم به جایی که سال‌ها در آن کار کرده‌ام و جلد آن شده‌ام.
هنوز دلم برای آنجا می‌تپد و دوست دارم وقتی اشتباهات کوچکشان را که از سر کم‌تجربگی است می‌بینم به آنان گوشزد کنم که راه ساده‌تری هم هست. آنها به سردی برخورد می‌کنند و مدیران تجربه‌های من و امثال من راخریدار نیستند.

به تو احترام می‌گذارند به این شرط که در فهرست بازنشسته‌های ابدی که چون گورستان تجربیات به خاک بایگانی‌ها سپرده می‌شود به فراموشی سپرده شوی و جلوی چشمانشان نباشی. آ یا جایی سراغ دارید که هیات مشاوران سالمند و جهاندیده داشته باشند و در برخی امور نیز با آنان مشورت کنند؟

واقعیت این است که جوان‌تر‌ها وقتی به عرصه می‌رسند دیگر چنان گرم بازی می‌شوند که ما را به بازی نمی‌گیرند.
جوانان آنچه پیر در خشت خام می‌بیند در آینه نمی‌بینند. مگر نگفته‌اند که تجربه را تجربه کردن خطاست؟

یک کارمند بازنشسته- 68 ساله‌