چه بر سر ما خواهد آمد؟

تعجب من از این است که چرا بیت‌المقدس ما، نور چشم ما، که باید نور چشم تمام رهبران ما در جهان عرب و اسلام باشد امروز صحنه‌ای برای شهرک سازی‌، یهودی سازی و نابودی مقدسات‌مان شده است! مقدساتی که در طول تاریخ با جان خود آن را حفظ کرده‌ایم اما اکنون به کجا رسیده‌ایم به هیچ جا!

بسیاری از خانه‌ها در بیت‌المقدس بویژه در بخش قدیمی آن در آستانه‌ی نابودی است. آیا رهبران فلسطینی‌ها و رهبران ما در جهان عرب و اسلام نمی‌توانند مانع این همه تخریب و نابودی شوند و به شهروندان بیت‌المقدس کمک کنند که خانه‌هایشان را بازسازی کنند؟!

بسیاری از شهروندان بیت‌المقدس دارای زمین در این شهر هستند اما پول کافی برای ساخت و ساز ندارند ،هزینه ساخت بنا در بیت‌المقدس بسیار بالا است و بسیاری نمی‌توانند مجوز ساخت بگیرند . آیا رهبران فلسطینی و جهان عرب و اسلام ناتوان از حمایت شهروندان هستند؟!

برخی دلالان زمین به جرات و با تمام وقاحت اسناد جعلی درست می‌کنند و اراضی فلسطینی را به اشغالگران می‌فروشند و از طریق فروش زمین به بهانه‌های دروغین مشکلاتی را برای شهروندان ایجاد می‌کنند.

یهودی سازی بیت‌المقدس عنوانی است که تیتر تمام سایت‌ها، مجلات و روزنامه‌ها را پرکرده است اما فایده‌ آن چیست؟ چقدر فریاد‌ برآمده است اما ما هیچ تغییر و تلاش جدی متحد در قبال مسایل و مشکلات شهروندان بیت‌المقدس شاهد نبوده‌ایم؟!

تمام ساکنان بیت‌المقدس سالهاست که به رغم تعلق خاطر و عشقی که به بیت‌المقدس دارند از سوی اسراییل مجبور به ترک خانه‌هایشان می‌شوند.

بر اساس آمار‌های وزارت داخلی اسراییل، توقیف کارت شناسایی ساکنان فلسطینی بیت‌المقدس در سه سال اخیر به بالاترین حد خود رسیده است. این شهروندان ناگزیر به ترک خانه‌هایشان شده‌اند. این تاکتیک زیرکانه‌ای است که اسراییل برای یهودی سازی بیت‌المقدس پیاده کرده است تا شهروندان را وادار به مهاجرت از بیت‌المقدس ‌کند.

هزاران کودک فلسطینی از نعمت تحصیل در بیت‌المقدس شرقی به علت کمبود مدارس دولتی محرومند. مجمع حقوق شهروندان در اراضی اشغالی اعلام کرده است تنها نیمی از کودکان فلسطینی می‌توانند به مدارس دولتی بروند و بقیه مجبورند به مدارس خصوصی بروند که هزینه‌های بسیار بالایی دارد. این در حالی است که حدود 67 درصد از خانواده‌های فلسطینی در بیت‌المقدس زیر خط فقر هستند.

این جمعیت اعلام کرده است: ما  برای اسراییلی‌ها تبدیل به مهره‌های شطرنجی شده‌ایم که آن‌ها هر طور که بخواهند ما را می‌چینند، مثل مهره‌های شطرنج ما را از این خانه بر می‌دارند و در جای دیگر می‌گذارند اما چه کسانی پیروز خواهند شد و چه کسانی شکست خواهند خورد؟ ما چطور به این مرحله رسیدیم؟ متاسفانه علت این همه بدبختی خودمان هستیم؛ بله اختلافات! این اختلافات هستند که ما را ضعیف ساخته‌ و ناتوان از هر گونه تلاش دسته جمعی نموده‌اند.

هر از گاهی تلاش‌هایی از سوی این کشور یا آن کشور برای حل اختلافات‌ ما صورت می‌گیرد اما هر بار نیز این اختلافات حل نمی‌شود؛ چرا نباید خودمان مشکلاتمان را حل کنیم؟ چرا نباید همانند یک ملت واحد عمل کنیم؟!

اگر این گونه پیش برویم چه بر سر ما خواهد آمد؟ سرنوشت این ملت قربانی شده چه خواهد بود؟ ما مساله اصلی یعنی وطن، عزت و شرافت‌مان را فراموش کرده‌ایم، ما به دنبال حفظ کرسی و پست خود هستیم.

رهبران فلسطینی باید نقش واقعی خود را ایفا کنند. اگر به بازی بر سر پست و مقام ادامه دهیم، سرنوشت‌مان این خواهد بود که یا باید اشغالگران را بپذیریم و یا دست به مهاجرتی دیگر بزنیم و آن زمان هرگز از سوی هیچ کشوری مورد احترام نخواهیم بود؛ چون ما از تجربیات گذشته درس نگرفته‌ایم.

رهبران فتح و حماس باید به سوی ملت باز گردند، این ملت باید حرفشان را بزنند، این ملت هستند که می‌توانند اختلافات‌شان را حل کنند، نه هیچ کشور دیگر و نه هیچ میانجی‌گر عرب و غیر عرب. در واقع ادامه این وضع ملت را به نابودی و فنا می‌کشاند.

به رغم مشکلات هر روزه‌ی بیت‌المقدس، حفاری‌هایی که اسراییلی‌ها در زیر مسجد الاقصی صورت می‌دهند مزید بر علت شده است. نمی‌دانم کسانی که داعیه‌ی دفاع از اماکن مقدس را سر می‌دهند کجا هستند؟ چطور در برابر این حفاری‌ها سکوت می‌کنند. اگر شما در آنچه که می‌گویید و در دفاع از بیت‌المقدس جدی هستید بیت‌المقدس را رها نکنید. ما نیاز به شعار دادن نداریم، ما نیاز به تلاشی جدی داریم؛ چرا که شعار سردادن‌ها، تلاش‌ها برای یهودی سازی بیت‌المقدس را متوقف نساخته و هیچ کمکی به پایداری ساکنان بیت‌المقدس و حمایت از مقدسات آن نکرده و نخواهد کرد. راستی کمیته‌های بیت‌المقدس کجا هستند؟ چرا ما حتی صدای آن‌ها را هم نمی‌شنویم؟!

نویسنده عرب
منبع: مرکز اطلاع رسانی فلسطین / ترجمه: ایسنا