گاوخونی نفس‌های آخر را می‌کشد

مریم فرهمند در گفت وگو با ایسنا، با اشاره به این که خشکی تالاب بین‌المللی گاوخونی ریشه در عواملی غیر از بحران خشکسالی امسال دارد،‌ اظهار کرد: در سال‌های پر آب نیز به علت افزایش جمعیت و انتقال آب رودخانه زاینده‌رود به شهرهای مختلف و توسعه زمین‌های کشاورزی، صنایع و شهرک‌های صنعتی تالاب گاوخونی با مشکل خشکی روبرو بود.

وی با بیان این که 20 سال پیش در فصل مهاجرت گاوخونی میزبان بیش از 100 هزار پرنده بود، افزود:‌ در حال حاضر لکه‌های کوچک آب تالاب تنها حدود 200 قطعه فلامینگو را در خود جای داده است.

فرهمند تصریح کرد:‌ حیات زیست محیطی تالاب بین‌المللی گاوخونی در معرض خطر جدی قرار گرفته است و تنها لکه‌هایی از آب در این تالاب وجود دارد که با توجه به خشکسالی موجود، گاوخونی روزبروز در حال خشک شدن است.

این کارشناس محیط زیست استان اصفهان با اشاره به این که در تابستان امسال مقرر شد تنها 30 تا 35 متر مکعب آب در ثانیه از سد زاینده‌رود به سمت رودخانه رها شود گفت: 12 متر مکعب از این میزان آب رها شده به آب آشامیدنی اختصاص دارد و به سمت تصفیه خانه باباشیخ علی هدایت می‌شود و مابقی آب نیز در اولویت دوم به صنایع بزرگ همچون شرکت سهامی ‌ذوب آهن و مجتمع فولاد مبارکه اختصاص یافته است.

فرهمند تصریح کرد:‌ از این میزان آب رها شده نه تنها هیچ آبی به تالاب نمی‌رسد، بلکه خود رودخانه زاینده رود نیز از جاری شدن آب بی‌بهره است.

وی در ادامه با اشاره به اکوسیستم آبی رودخانه زاینده‌رود افزود:‌ نبود آب داخل زاینده‌رود بستر حیات کف زیان، سخت پوستان، ماهی مارگیاهان آبزی با خطر نابودی مواجه می‌کند.

فرهمند با اشاره به این که آب رها شده در رودخانه زاینده‌رود در پایین دست در محل بند پارسان به سمت کانال‌های کشاورزی و آب به گاوخونی نمی‌رسد، خاطرنشان کرد:‌ تنها از سمت ورزنه آب‌های کشاورزی و جریان‌های زیر سطحی وارد تالاب می‌شوند.

وی افزود: باید برای تغییر اقلیم تغذیه سفره‌های زیرزمینی حفظ زیستگاه پرندگان و گسترش صنعت گردشگری استفاده صحیح از منابع آبی را مدیریت کرد تا گاوخونی به روزهای پر آب برسد.

وی افزود: تالاب بین‌المللی گاوخونی نگین درخشان فلات مرکزی ایران با بیش از چهار هزار و500 هکتار وسعت، یکی از18 تالاب بین‌المللی جهان است که در سال 1975 در کنوانسیون بین‌المللی تالاب‌ها به ثبت رسیده است.