اخراجیها
از کنار هم میگذریم
نبودن علی کریمی در لیست نهایی علی دایی برای بازی با عربستان زیاد دور از انتظار نبود. وقتی علی کریمی با انتقاد از فدراسیون حاضر از تیم ملی کنار گذاشته شد خیلیها خواستند با پادرمیانی دوباره باعث حضور جادوگر را در تیم ملی فراهم کنند.
مهدوی کیا در بازیهای جام ملتهای آسیا در امارات سال 1996 فقط یک نیمکتنشین بود اما با محرومیت نعیم سعداوی هافبک راست آن روزهای تیم ملی، مهدی توانست به خوبی از این موقعیت استفاده کند و خودش را در تیم ملی ثابت کند. بازیهای خوب او در پرسپولیس باعث شد ابتدا بوخوم دست روی او بگذارد و بعد از آن هم که به با سابقه ترین تیم آلمان یعنی هامبورگ پیوست. مهدی مهدویکیا بازیکن مورد علاقه تاپ مولر در تیم هامبورگ شد و بعدتر در این تیم شایستگیهایش را بیشتر و بهتر بروز داد.
مهدی مهدویکیا برای تیم ملی ایران تبدیل به یک ستاره شده بود تا جایی که بعد از خداحافظی علی دایی، بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست و به دلیل حضور 11 ساله اش در تیم ملی بازیکن بهتری از او برای برعهده گرفتن این عنوان پیدا نمی شد.
مهدویکیا در جام ملتهای آسیا و بعد از آن اولین بازیهای مقدماتی جام جهانی کاپیتان تیم ملی ایران بود تا علی دایی که در زمانی به عنوان سردمدار گروه مخالف لژیونرهای اروپایی (شامل مهدویکیا، کریمی و در بعضی مواقع رحمان رضایی و نکونام از او یاد میشد) به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد.
جالب اینکه با حضور علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی ایران، مهدی مهدویکیا از ترکیب بیرون رفت و برای 5 بازی مقدماتی جام جهانی حتی نامی از او به میان نیامد. البته کسب نتیجه و صعود به دور بعدی رقابتها که با بروز استعدادهای جوان تیم ملی مواجه شد دلیلی بر فراموشی موقت کاپیتان خوشاخلاق تیم ملی گشت تا مهدویکیا با سابقه 103 بازی ملی، با ذکر دلایل فنی و اینکه او در تیم باشگاهیاش یک نیمکتنشین است و به دلیل مصدومیت از فرم ایدهآل خارج شده، هرگز جایی در تیم ملی نداشته باشد.
گفت و گو
