بعدازظهر نحس‌

فصل پیش اگر یادتان باشد صورتش را نشان دوربین‌ها می‌داد و مدعی بود که کتک درست و حسابی از مدیرعامل باشگاهش (آن موقع‌ها ابومسلم) خورده است. حالا هم بعد از دومین باخت تیمش سریع استعفا داده است و جالب این که خودش هم استعفایش را پذیرفته است! به هر حال این هم از مزایای خصوصی‌سازی باشگاه‌هاست.
«دیگر تحمل این همه فشار را ندارم و استعفا می‌دهم و خودم هم که قائم‌مقام باشگاه هستم، آن را امضا می‌کنم و می‌روم». حالا مشکل کجاست که غزال سابقا تیزپای فوتبال این همه عصبانی است؛ پول!

لطفا این قسمت را با صدای بلند، عصبانی و خداداد عزیزی‌گونه بخوانید: «من کاری ندارم که چه کسی باید مشکل تیم را حل کند. فقط باید به این تیم پول تزریق شود.» اگر طرفدار او باشید که حتما خودتان می‌دانید که نباید زیاد جدی بگیرید، ولی اگر او را دوست دارید و بی‌خبر از حال و روز و روحیاتش هستید، بدانید و آگاه باشید که باز هم نباید این استعفا را زیاد جدی بگیرید.

عزیزی هر چقدر در زمان بازی‌اش موفق بود (البته در همان دوران هم خبرساز بود و علاقه زیادی به حاشیه‌ها داشت) به همان مقدار روی نیمکت و در هدایت تیم‌هایش ناموفق بود. او به عنوان بازیکن در مقاطعی همه کاره تیم ملی بود و انصافا خوب هم بازی می‌کرد و خوب گل می‌زد. خداداد در ایران هیچ وقت در 2 تیم بزرگ پایتخت بازی نکرد (بجز چند بازی که برای پرسپولیس در جام باشگاه‌های آسیا توپ زد) و بیشتر دوران خوب فوتبالی‌اش را در ایران در تیم پاس بود. زمانی هم در تیم کلن آلمان آقایی می‌کرد، اما بی‌نظمی‌های او با انضباط تیمی حاکم بر بوندس لیگا نمی‌ساخت و خیلی زود به ایران بازگشت.

چند ماهی را هم برای یکی از تیم‌های آمریکایی توپ زد که آنقدر بی‌فروغ بود که شاید خودش هم فراموش کرده باشد. هر چه به پایان دوران بازی‌اش نزدیک شد خبرسازی‌ها و جنجال‌هایش بیشتر شد. بازی‌های مقدماتی جام جهانی 2002 با بلاژویچ سرمربی وقت ایران بر سر شماره پیراهن دعوا کرد و قید بازی در تیم ملی را به خاطر همان شماره زد. در تیم پاس هم با مصطفی دنیزلی قاطی کرد و بی‌خیال بازی در این تیم شد.

علاقه مدیرعامل 3  2 سال پیش ابومسلم به او باعث شد یک پستی تحت عنوان رئیس سازمان باشگاه ابومسلم برای این تیم تعریف شود (پستی که فقط دو تیم استقلال و ابومسلم داشتند) و عزیزی در آنجا فعالیت کند. چون به هر حال در آن زمان اکبر میثاقیان مربی تیم مشهدی بود و دوران خوبی را هم با این تیم می‌گذراند، اما همان بازی اول کافی بود، تا شبانه و به صورت کاملا زیرآبی اکبر میثاقیان از تیم محبوبش استعفا دهد و خداداد روی نیمکت سیاه جامگان بنشیند.

اما بعد از یک فصل خداداد باز هم با جار و جنجال از این تیم جدا شد تا مربیگری تیم پیام مقاومت مشهد را در دسته اول به عهده بگیرد و بتواند با این تیم (این بار بدون جار و جنجال) به دسته برتر بیاید.