سیاست تک‌فرزندی در چین‌

 این سیاست پیامدهای مثبتی را در پی داشته است که مصرف بهینه منابع و اجرای برنامه‌های آموزشی و سرمایه‌گذاری آسان‌تر خانواده‌ها برای یک فرزند را می‌توان از جمله مزایای این سیاست دانست؛ هرچند که این برنامه در کنار جنبه‌های مثبت، چالش‌هایی را برای مردم و دولت چین به همراه داشته است؛ به طوری که به دنبال بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌ها، برخی از خانوارهای ثروتمند و متمول یا مقام‌های دولتی با سوءاستفاده از ثروت و مقام خود این برنامه را نقض کردند و دولت چین نیز به دنبال این نقض قانون جریمه‌های سنگینی را برای خانواده‌های نقض‌کننده در نظر گرفت؛ به طوری که دولت پکن مجبور شد جریمه نقض سیاست تک‌فرزندی را تا یک میلیون یوان، معادل یکصد و سی‌هزار دلار افزایش دهد.

از سوی دیگر وجود یک فرزند در خانه و تنها بودن او و عدم ارتباط کافی او با خانواده و نداشتن برادر و خواهری به عنوان همدم، مشکلات روحی و روانی بسیاری را برای کودکان فراهم آورد. وجود صفاتی چون خودپسندی، لوس بودن و کارهای بچگانه از سوی تک‌فرزندها از مشکلاتی است که تا حد زیادی در خانواده‌های چینی مشاهده می‌شود؛ ولی این چالش‌ها همچنان دولت چین را از اجرای این برنامه منصرف نکرده است.

دولت چین در ابتدای اجرای سیاست تک‌فرزندی خود اقدام به نصب پوسترهایی با لحن تند در سطح معابر شهر و روستاها کرده بود، از جمله این که روی برخی پوسترها، سیاست‌ تک‌فرزندی را با این جملات ترویج می‌کرد: یک نوزاد بیشتر یعنی یک گور بیشتر یا فرزند کمتر ولی خوک بیشتر پرورش دهید و حتی در بسیاری از این پوسترها چینی‌ها تهدید می‌شدند اگر از سقط جنین خودداری کنند، خانه و احشام آنها را دولت ضبط خواهد کرد.

ولی به مرور دولت چین تصمیم گرفت لحن شعارهای مربوط به سیاست تک‌فرزندی را ملایم‌تر کند تا کمتر تهدیدکننده به نظر برسد.

به هر حال سیاست تک‌فرزندی چین که از سال 1979 برای محدود کردن رشد جمعیت به اجرا درآمد، مخالفانی را نیز به دنبال داشت. منتقدان سیاست تک‌فرزندی می‌گویند، این سیاست منجر به سقط جنین اجباری شده است و از آنجا که طبق سنت، چینی‌ها وارث ذکور را ترجیح می‌دهند، موارد سقط جنین دختر به امید این که فرزند بعدی پسر باشد، افزایش یافته است.