در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
میخواهم اولین طلایی تاریخ کشتی فرنگی در المپیک باشم
سوریان از آرزوهایش میگوید
شمارش معکوس برای مراسم افتتاحیه بیستونهمین دوره بازیهای المپیک در پکن آغاز شده است و حتی بسیاری از گروههای ورزشی کشورهای مختلف و از جمله بخشی از کاروان ورزشی ایران راهی محل برگزاری این رویداد مهم بینالمللی شدهاند.
گرچه کشتی فرنگی نقش ناچیز و کمتری در قیاس با کشتی آزاد در ثبت افتخارات المپیکی ورزش ما ایفا کرده است. ( تک مدال برنز مرحوم محمد پذیرایی در المپیک 1960 رم و مدال نقره رحیم علیآبادی در بازیهای المپیک 1972 مونیخ) اما در المپیک بیست و نهم شرایط کاملا متفاوت و برای کشتی فرنگی کشورمان بسیار امیدوارکننده است.
بدون هیچ تعارف و اغراقی باید عنوان کنیم کشتی فرنگی ایران با وجود آنکه در 2 وزن فاقد نماینده است؛ اما اکنون از چنان پتانسیل و قابلیتهای فنی قابل توجهی برخوردار است که بیشترین شانس و امید برای تصاحب مدالهای المپیکی را باید در نزد 5 ملیپوش اعزامی کشتی فرنگی جستجو کرد.
با اتفاقات اخیری که در ورزش ما به وقوع پیوست و حسین رضازاده، یکی از نوابغ و افتخارات استثنایی ورزش ما به دلایل پزشکی و خطری که سلامتی او را تهدید میکرد، مجبور به وداع از دنیای قهرمانی و غیبت در المپیک شد؛ اکنون بیشترین بار مسوولیت و انتظار متوجه جماعت گوش شکستهای است که با هزاران امید و دعای خیر مردم گام روی تشکهای کارزار در المپیک میگذارند.
این درست که طبق اظهارنظر مسوولان کمیته ملی المپیک از نظر کسب تعداد سهمیه المپیک به یک رکورد کمی دستیافتهایم؛ اما این حد نصاب به هیچوجه نمیتواند دستاورد کیفی و مدالی کاروان ورزشی ایران را در پکن تضمین و تامین کند.
در میان کاروان اعزامی که بیش از 55 ورزشکار ایرانی را با کسب سهمیه ورودی به مصاف حریفان برگزیده 5 قاره جهان گسیل میدارد، کشتی جایگاه ویژهای دارد. اما اینبار شرایط خاصی در ورزش پرامید کشتی حاکم است و آن رقابت جانانه و امیدوارکننده میان کشتی گیران ملیپوش 2 رشته آزاد و فرنگی برای کسب مدال و افتخار است.
برای کشتی فرنگی و زدودن خاطرات تلخ و ناکامیهای دنبالهداری که در 36 سال گذشته و 8 دوره المپیک در کارنامه فرنگیکاران ما به ثبت رسیده، المپیک پکن بهترین فرصت است تا حقانیت و شایستگی نمایندگان خود را به معرض نمایش بگذارد.
کشتی فرنگی ایران در این مقطع زمانی با بهرهگیری از نفراتی مجرب و کارآزموده که از قابلیتهای فنی بالایی برخوردارند، در بهترین شرایط ممکن برای خلق یک رکورد و شگفتی در تاریخ حضور فرنگیکاران ایران در بازیهای المپیک بسر میبرد.
تیم 5 نفره کشتی فرنگی ایران از چنان نیروهای کارآمدی برخوردار است که بههیچوجه نمیتوانیم از نام هیچکدام از آنان برای کسب مدال بیتفاوت و ناامید عبور کنیم و براستی هر 5 نماینده ملیپوش کشتی فرنگی در المپیک پکن شانس و شایستگی صعود بر سکوی قهرمانی المپیک را دارا هستند.
گرچه بسیاری از کارشناسان و علاقهمندان به کشتی بیشترین شانس را در جمع 5 فرنگیکار اعزامی برای حمید سوریان قایل هستند؛ اما این به آن معنا نیست که تمام امید و انتظار ما در کشتی فرنگی منحصر به یک فرد است و دیگران در حد و اندازه دستیابی به مدالهای المپیک نیستند.
ما هم معتقدیم حمید سوریان چشم و چراغ کاروان ورزشی و امید اول ایران برای کسب مدال طلا در المپیک پکن است، گواه ادعای ما کارنامه و سابقه این جوان خوشفکر و با اخلاق اهل شهرری است که در 3 سال گذشته در میدان مهم مسابقههای جهانی به هیچکدام از رقبای نامدار و مدعیان مدال طلا باج نداد و با شایستگی و غرور ایرانی بر بلندای سکوی قهرمانی جهان درخشید و افتخاری بس با ارزش را برای ورزش و کشتی فرنگی ایران رقم زد که در تاریخ کشتی فرنگی ایران بینظیر و در قالب رکوردی ماندگار و دستنیافتنی خودنمایی میکند.
با توجه به توانمندی و انگیزه بالایی که در حمید سوریان سراغ داریم، او قادر خواهد بود با کسب مدال طلای المپیک دامنه افتخارات شگرف خود را طی 4 سال اخیر بسیار گستردهتر و دستنیافتنیتر ترسیم کند.
این در حالی است که تمام افتخارات و پیشینه قابل اعتنای کشتی فرنگی در مسابقههای جهانی و بازیهای المپیک به چند دهه گذشته باز میگردد و سالیان متمادی فرنگیکاران ما صرفا در حد یک شرکتکننده گام در کارزارهای مهم میگذاشتند تا آنکه اولین جرقه طلایی کشتی فرنگی 7 سال پیش به وسیله حسن رنگرز جوان ارزشمند و با اخلاق نوشهری در مسابقههای جهانی 2001 پاتراس یونان زده شد که پس از 32 سال انتظار توانست طلای مرحوم فیروز علیزاده از مسابقههای جهانی 1969 ماردل پلاتا را تکرار کند.
پس از آنکه رنگرز با ثبت گنجینهای گرانقدر از مدالهای رنگارنگ جهانی و بینالمللی از دنیای قهرمانی کنار رفت نوبت به جانشین خلف و شایسته او یعنی حمید سوریان رسید که پس از 3 سال افتخارآفرینی و کسب مدال طلا در مسابقههای جهانی 2005 بوداپست، 2006 کوانگجو و 2007 باکو اکنون به عنوان باانگیزهترین و پرشانسترین ایرانی برای کسب افتخار اولین مدال طلای کشتی فرنگی در المپیک بیتابی و لحظهشماری میکند.
تردیدی نیست سوریان برای تحقق چنین رکورد و هدفی راه دشوار و پرمخاطرهای پیش رو دارد تا به عنوان اولین طلایی کشتی فرنگی ایران در آسمان المپیکی پکن بدرخشد.
پشت سر گذاشتن راه پرتلاطم قهرمانی در المپیک عوامل و فاکتورهای متعددی را میطلبد که بخشی از آن خارج از توان و شایستگیهای دلاور غرورآفرین کشتی فرنگی است که به شرایط و عوامل اجرایی برگزار کنندگان مسابقات کشتی در المپیک ربط دارد.
برای عبور موفقیتآمیز سوریان از موانع وعوامل بازدارنده بر سر راه کسب طلای المپیک بخش عمدهای از آن به قابلیتها و آمادگی روحی و روانی سوریان در شرایط مسابقه و بخصوص حمایتهای مسوولان ورزش و فدراسیون کشتی ارتباط دارد تا او با اعتماد به نفس کامل بتواند در مصاف با حریفان از هر توطئه و عوامل بازدارندهای همچون تبانی، اعمال نفوذ و حقکشی داوران به سلامت و پیروزمندانه تا سکوی قهرمانی عبور کند.
با توجه به چهره شناخته شدهای که سوریان به لطف کسب 3 طلای پی در پی مسابقههای جهانی دارد، او سرشناسترین و مدعی درجه اول وزن 55 کیلو به شمار میآید و بالطبع مورد نشانه و تیررس 19شرکتکننده این وزن قرار میگیرد که در میان آنها پارک اون چول از کره جنوبی، روشن بایراماف از آذربایجان، نظیر مانکیف از روسیه، لاشا لوگیتادزه از گرجستان، یاگنیرهرناندز از کوبا، الدار، حافظ اف از ازبکستان و آندریاس نیبلوم از دانمارک برای به زیر کشیدن قهرمان 3 ساله جهان در المپیک با نقشه و برنامه رودروی قهرمان پرافتخار ایرانی قرار خواهند گرفت.
اما سوریان هم برای تکرار موفقیتهای گذشته روند مقبول و مطلوبی را پس از جهانی باکو پشت سر گذاشت و با حضور در چند میدان برونمرزی معتبر آمادگی و توانایی خود را بار دیگر به رخ دیگر حریفان کشانید.
سوریان در صورت تحقق بزرگترین آرزوی طلایی کشتی فرنگی نام خود را در جمع برترینهای کشتی در قرن بیستم قرار خواهد داد. عنوانی که همواره دور از دسترس فرنگیکاران ایرانی قرار داشته، اما اکنون این فرصت برای جوان اول کشتی فرنگی مهیاست تا در کنار ثبت نامهایی چون غلامرضا تختی، عبدالله موحد و رسول خادم که در فهرست برترینهای کشتی آزاد تاریخ قرار دارند، برای اولینبار یک ایرانی در جمع برترینهای کشتی فرنگی در قرن بیستم احساس و غرور بالندگی کند.
حمید سوریان در دومین روز از آخرین ماه فصل تابستان سال 1364 در میدان معلم جنوبیترین منطقه تهران یعنی شهرری و در خانوادهای پرجمعیت چشم به دنیا گشود که پیش از او 5 برادر وی در این خانه پرورش یافته بودند.
حمید در حالی در 12 سالگی جذب ورزش کشتی شد که پیش از او برادر بزرگترش، محسن سوریان با صعود از سکوی شماره یک جوانان امید جهان به سال 1995 راه قهرمانی را به او نشان داده بود.
محسن مشوق و همراه او شد تا نزد استاد عبدالله زارع در باشگاه بابک تختی ری الفبای کشتی فرنگی را بیاموزد و خیلی زود و برقآسا سری بین سرها پیدا کند. او از همان دوران نوجوانی مسیر قهرمانی را خوب شناخت و برای اولین بار در مسابقههای آسیایی و در رده جوانان با قهرمانی و مدال طلا انس گرفت و به دنبال آن یکی پس از دیگری سکوهای قهرمانی در تورنمنتهای بینالمللی رقابتهای قارهای و جهانی را زیر پا گذاشت.
سوریان در حال حاضر مجرد است، شغل خاصی ندارد و با مدرک دیپلم آماده ورود به دانشگاه است. او تمام افکار خود را روی روز 22 مرداد متمرکز کرده تا با کسب طلای 55 کیلوی المپیک روزی فراموش ناشدنی و تاریخی را برای کشتی فرنگی و ورزش ایران رقم بزند.
حمید سوریان به لطف مهارت در اجرای فنون کنده فرنگی و بارانداز که این فنون را شگرد دارد، موفقیتهای بزرگی به دست آورده و امیدوار است این تکنیک فنی خود را با ارائه تاکتیکی مناسب در دایره طلایی المپیک به پیروزی و مدال طلا تبدیل کند.
حرفهایی از نوع دیگر
قوت و ضعف جسمانی خود را در چه میدانی؟
قوت: سرعت، ضعف: قدرت
بین مسابقههای المپیک و جهانی چه تفاوتی قائلی؟
تفاوت خاصی از لحاظ کیفی ندارد، اما به دلیل آنکه المپیک هر 4 سال یکبار برگزار میشود و همه کشورها بهترین را به میدان میفرستند، این میدان از حساسیت و اهمیت بیشتری برخوردار است؛ چرا که شاید این موقعیت برای هر کسی پیش نیاید، بنابراین باید بهترین استفاده را از حضور در المپیک برد.
از حریفان خود چه شناختی داری و کدامیک سختترند؟
روی همه حریفان شناخت دارم و با همه آنها کشتی گرفتهام، ولی کشتیگیران کرهجنوبی، آذربایجان و روسیه حریفان اصلی من به شمار میآیند.
درباره زندگی اردویی و نحوه و روند آمادهسازی خود در اردو چه نظری داری؟
در اردو تقریبا همهچیز بخوبی پیش رفت و به آمادگی خوبی رسیدهام. در اردو تغذیه خوب است. اما فضای خوابگاه یکنواخت و برنامههای تفریحی آن کم بود.
خواسته و پیشنهادی در آخرین روزهای اردو از مسوولان داری؟
توجه و حضور بیشتر مسوولان در اردوها باعث بالا رفتن روحیه و انگیزه ورزشکاران میشود.
مهمترین عاملی که یک ورزشکار را به موفقیت میرساند؟
در کنار قابلیتهای فنی و آمادگی جسمانی در هنگام مسابقه روحیه و جنگندگی نقش بسیار بالایی در موفقیت دارد. بنابراین در فاصله زمانی کمی که باقیمانده باید همه مسوولان و دستاندرکاران دست به دست هم بدهند تا کشتیگیران با طراوت و شادابی و روحیه بالا راهی المپیک شوند.
در المپیک با چه نتیجهای راضی میشوی؟
میخواهم اولین طلایی کشتیفرنگی در المپیک باشم. اگر خدا کمک کند و بدشانسی نیاورم، به کمتر از طلا رضایت نمیدهم.
اگر طلا بگیری پس از المپیک ادامه میدهی یا نه؟
هنوز تصمیم خاصی نگرفتهام؛ اما فکر میکنم در 23سالگی برای خداحافظی زود باشد.
جوایزی که برای قهرمانان و برندگان مدال المپیک اعلام شده، کافی است؟
نظری ندهم بهتر است. فعلا در زمان حساسی برای برآورده کردن انتظارات مردم قرار دارم.
تا چه اندازه به حضور مربیان بدنساز، پزشک تغذیه و روانشناس و ماساژور اعتقاد داری؟
خیلی زیاد. وجود همه این عوامل در کنار کادر فنی صددرصد لازم است.
صمیمیترین دوستی که در اردو با او همزبان و رفیق هستی؟
با علی محمدی ملیپوش وزن 66 کیلو خیلی رفیق هستم، بامرام و بااخلاق است.
آیا از اضافهوزن رنج میبری و از این بابت نگرانی داری؟
بیشتر سبکوزنها اضافهوزن دارند، ولی اگر با برنامه و تمرینات منظم آن را کم کنی مشکلی پیش نمیآید. من هم در این خصوص نگرانی ندارم.
درباره کادر فنی چه نظری داری؟
خوشبختانه کادر فنی خوب و زحمتکشی کار هدایت کشتیگیران را به عهده دارند، به همه آنها خسته نباشید میگویم.
در آستانه المپیک چه انتظاری از مطبوعات ورزشی و رسانهها داری؟
انتظار خاصی ندارم، فقط میخواهم به کشتیگیران روحیه و انگیزه بدهند.
سعید میرزا شفیع
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
