استفاده صحیح از طنز

 «فرش» به عنوان یکی از هنرهای ویژه ایرانیان، همواره دارای اهمیت‌ ویژه‌ای بوده و البته همواره با بی‌توجهی نیز توام بوده. فیلمسازان کشورمان در این خصوص فیلم‌ها و آثار بسیار جدی و مستندی را ساخته‌اند، اما این بار اسعدیان با قالب‌بندی خاص و ایجاد بستر طنز به سراغ این موضوع رفته و شاید توانسته باشد ماندگاری خاصی را ذهن‌ها ایجاد نماید. قصه فیلم ده ‌رقمی از دزدیده شدن فرشی حکایت دارد که هیچ کس ارزش واقعی آن را نمی‌داند. نامی که برای این فرش گذاشته شده به جهت تصویر خاص آن «باغ بهشت» است. فیلم روایت‌کننده «باغ بهشتی» است که براحتی دزدیده می‌شود و مسیری در آن به وجود می‌آید که لحظه به لحظه ارزش واقعی این فرش بروز می‌کند. در این فیلم نخست بدون هیچ مقدمه‌ای، چگونگی این دزدی طرح می‌شود و فیلم به همراه فرش حرکت می‌کند. فرش به دست دزدان ناشی افتاده که هیچ ارزش و بهای آن را نمی‌دانند و همین امر سبب می‌شود تا فرش در مسیر ماجرا رو به نابودی رود.

ده‌ رقمی که از همان ابتدا مسیرش را دقیق پیدا کرده براحتی در طول راه بدون هیچ نوسان و حاشیه‌ای حرکت می‌کند. آدم‌هایی که در ده رقمی طرح می‌گردند، شخصیت‌هایی هستند که هریک به نوعی تاثیرگذار بر سرنوشت باغ بهشت هستند. این شخصیت‌ها با تصمیمات و عملکرد خود، باغ بهشت را در مسیری قرار می‌دهند که مخاطب آرام آرام به ارزش واقعی آن پی می‌برد. به نوعی شخصیت اصلی و محور ماجراها را اگر فرش فرض کنیم با وجود شخصیت‌هایی که در کنار آن قرار می‌گیرند قصه را پیش می‌برند. با یک تیزبینی خاص کارگردان در کنار موضوع فرش، برخی نکات نیز طرح می‌شود. دلایل کم‌توجهی و بی‌دقتی به فرش و همچنین برخی معضلات و مشکلات اجتماعی، البته در طرح مشکلات اجتماعی خیلی آرام، نرم و روان و بعضا گذرا، موضوعات رصد می‌گردد.

ده رقمی روی آدم‌هایی با نگرش‌ها و فرهنگ خاص روی می‌آورد. این آدم‌ها عموما در جنوب شهر زندگی کرده و نوع و رسم زندگی‌شان خاص خودشان است. خیلی مقید به برخی اصول نیستند و دارای صفا و سادگی خاص خودشان هستند. نکته دیگری که در ده رقمی به چشم می‌خورد، آن است که داستان به معرفی شخصیت‌هایی روی می‌آورد که اکثرا دزد هستند، اما دزدان ناشی و ساده‌لوح و
باغ بهشت نیز در دست آنان دست به دست می‌گردد. و همین امر نیز سبب گشته تا داستان، جذابیت‌های خاص خود را پیدا کند. اما نباید از این نکته نیز غافل شد که آنچه سبب شده تا این شخصیت‌ها جان گیرند و روند داستان روان‌تر گردد، بازی خوب بازیگران است. اکثر بازیگران ده رقمی که آثار کمیک آنان در تلویزیون به نمایش درآمده، توانسته‌اند در نقش‌هایی جای گیرند و به سرعت با مخاطب ارتباط برقرار نمایند. کلام و بخصوص میکس‌ها دو فاکتوری هستند که اکثر بازیگران ده رقمی از آن بیشترین بهره را برده‌اند. این اثر با این‌که ژانر طنز داشته و شاید در نگاه اول مهم‌ترین عامل جذب تماشاچی بوده اما توانسته موضوعی جدی را طرح کند؛ موضوعی که بی‌توجهی به آن سبب امحا و نابودی هنری می‌گردد که سال‌های سال سینه به سینه از نسلی به نسلی دیگر انتقال یافته. ده رقمی ثابت کرد اگر طنز در مسیر دقیق خود قرار گیرد این پتانسیل را خواهد داشت که موضوعات جدی و کاملا حرفه‌ای را مطرح نماید.

     حنانه امین‌