تاجیک بدون المپیک ماند

حذف کاپیتان سابق تیم ملی بسکتبال از فهرست مسافران اردوی تدارکاتی کرواسی برای طرفداران این ورزش کمی عجیب بود. تاجیک 2‌‌روز مانده به رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال 2007 دچار مصدومیت شده بود و تیم ایران را در قهرمانی‌ این رقابت‌ها همراهی نکرد. پس از آن در هفته گذشته در غربال جدی تیم ملی قرار گرفت و همراه 4 نفر دیگر از جمع اردونشینان المپیک خط خورد. حذف تاجیک در حالی صورت پذیرفت که تیم ملی در پست این بازیکن با کمبود نفر روبه‌روست. در شرایط کنونی اوشین ساهاکیان از نظر فرم بدنی و شیوه بازی در پست 4 قابل اتکاست. وی در بازی‌های گذشته تیم ملی و پس از درخشش در لیگ فصل گذشته صاحب تجربیات ارزشمندی هم شده است. اما تاجیک نیز پس از طی دوران مصدومیت در نیم فصل دوم لیگ برتر پر فروغ عمل کرده بود. از دیگر خصوصیات تاجیک باید به پرتاب‌های منطقه‌ای این بازیکن و حتی قدرت مانورهایش از پشت قوس 3 امتیازی اشاره کنیم. با وجود این سلیقه نفر اصلی تیم یعنی رایکوترومن سرمربی صرب غیر از این بوده است. او تمایلی به داشتن تاجیک ندارد.

بچه مجیدیه‌

پویا تاجیک را 12 - 10 سال پیش رضا خلیلی کشف کرد. در یکی از مدارس منطقه 8 که از دبیر ورزش گرفته تا مدیر و ناظم به بسکتبال علاقه داشتند، تاجیک معرفی شد. آن روزها گروه مربیانی نظیر حسن حمزه، فرهاد حسنجانی و مسعود اساسی کار پایه را خوب می‌شناختند.

همین‌طور جوانانی را که می‌شد در آینده روی آنها حساب باز کرد. چند ماه بعد جوان لاغر اندام اما بلند بالای مجیدیه به سعید فتحی سرمربی وقت تیم بسکتبال جوانان ایران معرفی شد. همان زمان مربیان جوانان، تیم را با بابک مرادی، آیدین کبیر، کامران جمشیدوند، احمد سعیدی، محمدرضا اسلامی، جلال حسامی، علی مجلسین و... برای مسابقه‌های جوانان آسیا در سال 1998 آماده می‌کردند. تاجیک با علاقه و استعدادی که از خودش نشان داد به تیم پیوست و در رقابت‌های هندوستان با جوانان پنجم شد. 2 سال بعد در رقابت‌های امیدهای آسیا در قطر درخشید و یکی از برترین‌های مسابقه‌ها لقب گرفت. از سال 2000 نام تاجیک همه جا شنیده می‌شد؛ بازیکن پیکان، یار کمکی در جام باشگاه‌های آسیا و یکی از جوان‌های تیم ملی. دوره بعدی زندگی ورزشی تاجیک با مربیانی مثل گری لمون، سعید ارمغانی، مهران شاهین‌طبع و نناد ترایکوویچ شکل گرفت. او با تغییرات متعدد نفرات تیم ملی و آمدن نسل بازیکنان جوان‌تر، خیلی زود در میان جوان‌ترها باتجربه و کاپیتان تیم ملی شد. پیش از تاجیک، تابش‌نیا و احمدیان افتخار کاپیتانی تیم ملی بسکتبال را داشتند.

بی‌تمایلی رایکو

وقتی رایکو ترومن سرمربی تیم ملی بسکتبال شد، علاقه زیادی به نحوه بازی صمد نیکخواه بهرامی پیدا کرد. داشتن صمد در یک تیم آرزوی همه مربیان است و رایکو به دلیل هوش سرشار این بازیکن خیلی زود شیفته‌اش شد. تماشای بازی‌های صمد نیکخواه بهرامی در پایان سال 85 و دادن اختیارات لازم به او در 4 ماه اردوی تدارکاتی قبل از رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال 2007، ذهنیت‌های جدیدی از تغییر کاپیتانی در تیم ملی بسکتبال ایجاد کرده بود. رایکو چند بار در همان روزها به نحوه تمرینات تاجیک معترض شده بود و گلایه‌هایش را به گوش مقامات تیم می‌رساند. در بازی‌های تدارکاتی بین اردویی هرگاه که تاجیک به زمین می‌رفت، نگاهی غیر از <رضایت> در چشمان سرمربی صرب پیدا بود. بدشانسی تاجیک زمانی بیشتر شد که او 2 روز مانده به سفر تیم ملی بسکتبال به ژاپن آسیب دید و همین ماجرا کافی بود تا او نه رنگ مسابقات ملت‌های آسیا را ببیند و نه پس از آن شانس دوباره‌ای برای کاپیتانی تیم ملی داشته باشد. تیم‌ ملی با ازسرگیری مجدد تمریناتش همواره با بحث کاپیتانی مواجه بود. حتی رسانه‌ها نیز به این امر اشاره داشتند. آنها با وجود حضور همزمان تاجیک و نیکخواه بهرامی خواستار معرفی کاپیتان تیم ملی بودند، اما علاقه رایکو به صمد نیکخواه بهرامی حدس و گمان را در این ارتباط از بین برده بود. فردای روزی که تیم ملی از سفر تدارکاتی استرالیا بازگشت مدیر تیم‌های ملی در گفتگوی تلفنی با رادیو از نبود تعامل بین تاجیک و ترومن حرف زد و سرمربی تیم را مسوول اصلی حذف نام کاپیتان سابق تیم ملی بسکتبال دانست.

بدون جنجال، باثبات‌

در ورزش، از این اتفاقات زیاد افتاده است. خیلی از بازیکنان شاخص و حتی کاپیتان‌ها با رای و نظر مربیان کنار گذاشته می‌شوند. به هر حال سرمربی مسوول اصلی تیم به شمار می‌رود و اوست که تشخیص به ماندن بازیکنی یا رفتن بازیکنی دیگر را می‌دهد.

شاید برای تاجیک هم این مساله از همان روزهای اول قابل تشخیص بود؛ اما این بازیکن با رشادت تا آخرش صبر کرد و پا پس نکشید. هرچند زمزمه‌هایی هم به گوشش می‌رسید، اما دل به کاری که انجام می‌داد سپرده بود. رضا مشحون، مدیر تیم‌های ملی بسکتبال می‌گوید از روز 17‌فروردین که تمرینات تیم ملی آغاز شده بود، به تاجیک گفته است مراقب باشد، اما تاجیک گوش به این حرف‌ها نمی‌داد و با ترومن در بسیاری مواقع دهان به دهان می‌شد! ترومن بازیکنانی می‌خواهد که اطاعت کنند. به‌هرحال تاجیک بازیکن یاغی یا کسی که بخواهد مدام دردسر‌ساز باشد، نبوده و نیست. او در این 12  10 سال جنجال به‌پا نکرد و در نزد رسانه‌ها بازیکنی محجوب و محبوب بوده است. وقتی فصل گذشته به تیم مازندران پیوست، طرفداران بی‌شماری در خطه شمال پیدا کرد. تاجیک از این جهت که از ابتدا پیکانی بود و با انحلال این تیم به مازندران رفت، یکی از بازیکنان باثبات در دوران بازی‌اش معرفی شده است.

دغدغه‌های پست 4

نوشتیم تاجیک از نظر فنی خصوصیاتی منحصربه‌فرد دارد، اما رایکوترومن دلایل خط‌زدن کاپیتان سابق تیم ملی را این‌گونه بیان می‌کند: «تاجیک در دفاع ضعیف است و حجم عضلانی خوبی در پستی که بازی می‌کند، ندارد.» با این حال می‌توانیم بگوییم تاجیک در بین نفراتی که ترومن برگزیده است، تکنیکی‌ترین بازیکن به‌شمار می‌رود. آن بخش از صحبت‌های ترومن راجع به حجم عضلانی تاجیک در مقایسه با حریفان نیز صحیح است، اما در بسکتبال ایران و برای انتخاب نفرات آیا چنین قیاسی اصولی است؟ بازیکنان داخلی تیم‌های روسیه، آرژانتین، لیتوانی و استرالیا که 3 بار با آنها در بازی‌های تدارکاتی روبه‌رو شده‌ایم، کمتر اجازه هنرنمایی به بازیکنان داخلی ما خواهند داد. شاید اینک بتوان پیش‌بینی کرد که حامد حدادی به‌خاطر فرم خاص بدنی و قامت بلند موفق‌ترین بازیکن این پست در المپیک باشد؛ همان‌گونه که تاکنون در رقابت‌های تدارکاتی چنین بوده است. اگر حدادی،‌ روز‌بهانی و سهراب‌نژاد را بازیکنان پست 5 ترومن بدانیم، تاجیک از میان بازیکنانی نظیر کاردوست، ساهاکیان و هومن رضایی خط خورده است. سرمربی صرب در این پست نیم نگاهی هم به صمد نیکخواه بهرامی دارد. اگر چه صمد، زمانی در این پست موثر بود که برادر مرحومش آیدین نیکخواه‌بهرامی نقش مکمل را در پست‌های 3 و 4 به عهده داشت و صمد در بازی داخلی آزادانه‌تر عمل می‌کرد. با این حال شاید سرمربی تیم ملی جایگزینی در این قسمت پیدا کرده و در بازی‌های تدارکاتی به نتایج خوبی در این زمینه دست یافته است.

محمد رضاپور