گفتگو با مهدی عظیمی مدیر گروه تلویزیونی بسیج

مهدی عظیمی میر آبادی لیسانس رشته سینما در گرایش تدوین وفوق لیسانس سینما است . او تاکنون در فیلمهای بسیاری به عنوان تدوینگر، تهیه کننده ، مدیر تولید

کد خبر: ۱۸۶۴۷

، کارگردان و نویسنده فعالیت داشته است . از جمله مسوولیت های عظیمی می توان به مسوول طرح و برنامه انجمن سینمای دفاع مقدس ، قائم مقام انجمن سینمای دفاع مقدس و...اشاره کرد. عظیمی هم اکنون مدیر گروه تلویزیونی بسیج است . به بهانه برگزاری نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس ، با او گپ و گفتی داشتیم که می خوانید:

جامعه ما جامعه ای است که به سوی آرامش میل می کند و مدتهاست که از جنگ فاصله گرفته است به نظر شما اصلا چه ضرورتی دارد که سینمای جنگ بازهم مطرح شود؛
سینمای دفاع مقدس چیزی فراتر از سینمای جنگ است ؛ یعنی شما می توانید سینمای دفاع مقدس را در ژانرهای مختلفی مثل خانوادگی ، پلیسی ، کودک و نوجوان و البته جنگی داشته باشید. همچنان که در کشورهای مختلف جهان وجود دارد؛ اما آن چیزی که سینمای دفاع مقدس را خاص کرده است ، روح حاکم بر این فیلمهاست . موضوع دفاع مقدس و اصل چیزی که جنگ ما را با همه جنگهای دیگر متفاوت کرده است ، یک بحث دینی و اسلامی بود که آن را شکل دیگری داد. یکی از نکاتی که قرار است در سینمای دفاع مقدس به آن پرداخته شود، شهادت است و اصل چیزی که می خواهد بپردازد، معنویتی است که باعث می شود یک رزمنده جان خودش را به خطر بیندازد و به جنگ دشمن برود، این موضوع در سینمای جنگ می تواند باشد یا نباشد. با این دید می شود از خشونت حرفی نزد و تنها از صلح حرف زد. اما می شود دیدگاه سینمای دفاع مقدس را نیز در آن لحاظ کرد با این تعریف اگر ما سینمای جنگ را سینمای دفاع بدانیم ، خواسته یا ناخواسته به سینمای دفاع مقدس ظلم کرده ایم .
با تمام اینها، با وجود آن که مصالح خوبی در اختیار فیلمسازان ما قرار داشت ، آنها به صورت شعاری در کارهایشان استفاده کردند و چندان که انتظار داشتیم ، فیلمسازان این حیطه نتوانستند عظمت جنگ را در آثارشان متجلی کنند و بیشتر این آثار برای تهییج افکار عمومی ساخته شدند.
این سوال را باید در دو بخش جواب داد، اول این که چرا ما به همه آن چیزها نپرداختیم و چرا از سینمای دفاع مقدس برای تهییج افکار عمومی برای حضور در میادین جنگ استفاده کردیم . خب می خواهم بگویم کارکرد سینما در زمانی می طلبید که به این نحو کار بکند. شما در زمان جنگ شاهد فیلمهایی بودید که موضوع را به صورت تحلیلی بررسی می کرد و البته مورد اقبال مخاطب هم واقع نمی شد و آن فیلمهایی با اقبال روبه رو می شد که بیشتر به تهییج مردم می پرداخت ؛ اما بعد از زمان جنگ ، آیا ما باز هم باید مردم را برای حضور در میادین جنگ تشویق کنیم؛ البته که نه . چون کارکرد این نوع سینما عوض شده است حالا باید دفاع مقدس را تحلیل کنیم . یعنی باید اتفاقاتی را که در 8سال دفاع مقدس افتاده ، با یک نگاه هدفمند تحلیل کنیم . اما چرا این اتفاق نیفتاده؛ ببینید در زمان جنگ و بعد از جنگ هیچ سازمان ، نهاد و یا ارگانی در ارتباط با این که این سینما به چه سمتی حرکت بکند، راهکاری عملی ارائه نکرد. در حقیقت هر کس از ظن خودش با سینمای دفاع مقدس برخورد کرد، فیلمسازی در یک مسیر حرکت کرده و فیلم ساز دیگری در یک جهت دیگر حرکت کرده و برخی نیز راه دیگری را برگزیده اند . البته شاید همه اینها در خارج از حیطه دفاع مقدس حرفی نزده باشند، اما به واسطه نوع جهتگیری آنها نمی توان جمع بندی درستی از آنها کرد. در این نوع سینما سیاست مدون و کارشناسی شده و دقیقی وجود ندارد. توقعات متفاوت است و توانایی ها هم معلوم نیست . تازه بعد از این همه سال ، هنوز تعریفی واحد و منطقی هم از سینمای دفاع مقدس وجود ندارد.
به نظر شما سد راه این سینما چه چیزهایی است؛
برای این که یک مجموعه درست عمل کند، نیاز دارد که 6پارامتر را رعایت کند:
1- امکانات
2- نیروی انسانی
3- بودجه
4- فضای کار
5- برنامه
6- مدیریت .
من می توانم ثابت کنم که ما در چهار گزینه اول مشکلی نداریم ، اما چه موانعی بر سر راه سینمای دفاع مقدس است که نمی گذارد این سینما پیشرفت کند؛ باید بگویم ما در این زمینه برنامه ریزی نداریم ، یعنی نه معلوم است چه هدفی داریم و نه معلوم است می خواهیم چه کاری انجام دهیم . وقتی یک معاونت سینمایی می آید و تسهیلات ویژه ای در اختیار سینمای دفاع مقدس قرار می دهد، همه فیلمسازان به این سمت کشیده می شوند و سال بعد که این تسهیلات گرفته می شود، فیلمسازان نیز از این حیطه رویگردان می شوند. چون برنامه ریزی دقیق و منطقی در این زمینه وجود ندارد. یعنی با عوض شدن مدیر، سیاست ها هم عوض می شوند.
درباره اشکالات مدیریت سینمای دفاع مقدس بیشتر توضیح می دهید؛
بزرگترین مشکل در این بخش ، این است که نزدیک به 45مرکز تصمیم گیری در این ارتباط داریم که راسا و مستقیما در این زمینه تصمیم می گیرند، بدون آن که به دیگری پاسخگو باشند.
و همه این بخشها با قدرت فیلمسازی هستند؛
بله همه اینها با قدرت فیلمسازی مشغول فعالیت هستند.
و سرانجام نمی خواهد یک مرجع تصمیم گیرنده به وجود آید تا موازی کاری صورت نگیرد و نتیجه کار، باشکوه و چشمگیر باشد؛
اتفاقا نکته در همین جاست . یک نفر باید چراغ را بالا بگیرد و بگوید به دنبال این چراغ بیایید.
امسال نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس برگزار شد، ارزیابی شما از این جشنواره چه بود؛
نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس را اگر در دو بخش بررسی کنیم ، فکر کنم راحت تر بتوانیم نتیجه گیری کنیم . اول برگزاری خود جشنواره مثل تهیه هتل ، آدمهایی که دعوت شده بودند و... بود که به نظرم بهتر از آن چیزی بود که ما توقع داشتیم و دوم بخش انتخاب فیلمها، داوری و جلسات نقد و بررسی بود که به نظرم باید بیشتر دقت می شد. اما در مجموع ، برگزاری این جشنواره دستاوردهای مثبتی داشت از جمله طرح دوباره سینمای دفاع مقدس در رسانه ها و این که بچه های سینمای دفاع مقدس بعد از مدتها دور هم جمع شدند، به نظرم اتفاق خجسته ای بود.
از گروه بسیج ، چند برنامه در جشنواره حضور داشت؛
از گروه ما 8برنامه در جشنواره حضور داشت که 5برنامه به بخش مسابقه راه یافت . یک قسمت از مجموعه جامه دران به نام «نام رسان » (مهدی قاسمی )، یک قسمت از مجموعه لبخندهای خاکی به نام «تئاتر شب عید» (مسعود آب پرور)، یک قسمت از مجموعه رفیق عشق به نام «شهید حسن زاده » (وحید چاووش )، یک قسمت از سریال «گلهای آبی » (جواد کاسه ساز)، یک فتوکلیپ از مجموعه فتوکلیپ عملیات ها به نام «طره دلدار» (رضا بهشتی ). ما در سازمان صداوسیما افزون بر این که در بحث تولید آثار با موضوع بسیج فعالیت می کنیم ، بلکه کیفیت و نوآوری را هم در این زمینه مدنظر داریم که متاسفانه در بخش داوری به آنها اشاره ای نشد.