مردن در اثر غرق‌شدگی

از آنجا که غرق شدگی از علل شایع مرگ و میر در کودکان و نوجوانان محسوب می‌شود باید توجه ویژه به این گروه سنی داشت ضمن این که مصرف داروهای خواب‌آور یا وجود اختلالات تشنجی در فرد احتمال غرق شدن را بیشتر می‌کند و این افراد نیز به مراقبت نیاز دارند. علاوه بر این اشخاص، آنانی که از عقب‌ماندگی ذهنی رنج می‌برند یا آشنایی کافی با قواعد شنا ندارند نیز در معرض خطر غرق‌شدگی هستند.

نکته قابل توجه درخصوص این حادثه، آن است که در غرق‌‌شدگی همیشه خفگی ‌ناشی از ورود آب به ریه‌ها نیست و گاهی انقباض شدید حنجره و راه‌های هوایی باعث مرگ غریق می‌شود. ضمن این‌که مهم‌ترین اختلال در انواع مختلف غرق‌شدگی کمبود اکسیژن در خون (هیپوکسی)‌ به دلیل انقباض حنجره یا ناشی از ورود آب به ریه‌ها و عدم تبادل گازهای خونی است. در مرحله بعد اختلالات اسید و باز و الکترولیتی در خون، تجزیه گلبول‌های قرمز خون و نیز کاهش ماده‌ای موسوم به سورفاکتانت که به طور طبیعی سبب کاهش کشش سطح ریه‌ها می‌شود را در غرق‌شدگی داریم. ضمن این که موقع غرق شدن به دلیل آن که درجه حرارت آبی که در آن شنا می‌کنیم. معمولا پایین‌تر از دمای طبیعی بدن است کاهش درجه حرارت بدن یا هیپوترمی نیز به وجود می‌آید.

برای جلوگیری از این نوع حوادث افراد باید در صورت عدم‌‌آشنایی کامل با شنا، ابتلا به بیماری صرع و اختلالات تشنجی یا مصرف داروهای خواب‌آور از شنا کردن بپرهیزند و حتما در مکان‌های مشخص شده و دارای نجات غریق شنا کنند.

نکته مهم دیگر اقدامات لازم در صورت مواجهه با غریق است. در وهله اول ضمن حفظ خونسردی  باید از هر گونه دستکاری بخصوص در ناحیه سر و گردن پرهیز شود چراکه ممکن است فرد دچار آسیب ستون فقرات گردنی شده باشد. پاک کردن راه دهان و تنفس بیمار از هر گونه جسم خارجی نیز کاملا ضروری است و حتما عملیات احیا نیز باید توسط فرد آموزش دیده انجام شود تا احتمال مرگ کاهش یابد یا برطرف شود.