کافکا در کرانه‌

 او می‌افزاید: با این حال وسوسه‌ای درونمایه‌ای نیز هست که به گذشته دور برمی‌گردد و آن هم فانی بودن زندگی است و او این موضوع را در حالی می‌پروراند که شخصیت‌هایش هنوز نسبتا جوانند. برخی به میانسالی رسیده‌اند، اما درمی‌یابند که نیروی جوانی از دست رفته است بی‌آن که ایشان خبردار شوند.

و اما کافکا در کرانه. اگر فکر می‌کنید این کتاب کوچکترین ربطی به کافکا نویسنده بزرگ و خالق اثر معروف مسخ دارد کاملا در اشتباهید. این کتاب داستان پسر بچه 15 ساله‌ای است  به نام کافکا تامورا که با پدرش مجسمه‌سازی برجسته و روانپریش زندگی می‌کند. در چهار سالگی مادر و خواهرش بی‌دلیل روشنی ترکش می‌کنند و او بعدها به جستجوی آنها از خانه می‌گریزد. پیش از گریز در 7 سالگی نفرین یا پیشگویی اودیپی پدر دامنگیرش می‌شود.
ناکاتا یکی دیگر از شخصیت‌های اصلی این رمان است که زندگی و رویاهای کافکا تامورا با او در بزرگسالی گره می‌خورد. فصل‌های رمان  جز چند فصل اول و یکی دو فصل دیگر  یک در میان از زبان کافکا تامورا و از زبان ناکاتا روایت می‌شود. تاثیر ادبیات ژاپن ازجمله حضور ارواح زنده و مرده و همچنین هزار و یک شب بر نویسنده این اثر پیداست.
غبرایی در مورد این نویسنده می‌گوید: «بی‌تردید جانمایه بزرگ داستان‌های موراکامی فقدان است. هر چند او از مشخص کردن منبع آن سر باز می‌زند. می‌گوید: این راز است. راستش نمی‌دانم این حس فقدان از کجا می‌آید.
شاید بگویید باشد خیلی چیزها را به عمرم از دست داده‌ام. مثلا دارم پیر می‌شوم و روز به روز از عمرم می‌کاهد. مدام وقت و امکاناتم را از دست می‌دهم. جوانی و جنب و جوش رفته   یعنی به معنای همه چیز  گاه حیرانم که در پی چیستم. فضای اسرارآمیز خاص خودم را در درونم دارم. این فضای تاریکی است. این پایگاهی است که هنگام نوشتن پا به آن می‌گذارم. این در مخصوصی برای من است. اشیای این فضا شاید همان چیزهایی باشد که در راه از دست داده‌ام. نمی‌دانم. لابد این یک جور ماتم است».

خلاصه که این کتاب را بخوانید تا با دنیای عجیب یک نویسنده دیگر آشنا شوید. نویسنده‌ای آمده از هزارتوهای عجیب و غریب که می‌تواند ذهن شما را با فضاهای تازه‌ای آشنا کند.