داستان‌ یک زیردریایی زرد

اصلا راجع به 4 ستاره بزرگ بارسلونا رونالدینیو، آنری، اتوئو و مسی صحبت نکنید، چون تیمی پیدا شده که بدون داشتن نام‌های بزرگ فوق‌العاده می‌درخشد. کار ویارئال وقتی چشمگیرتر شد که با پیروزی 3 بر صفر برابر اتلتیکومادرید در ماه مارس جلوتر از بارسلونا خود را به رده دوم جدول رساند. آنها با پیروزی بر بارسلونا در خانه حریف شایستگی‌هایشان را کاملا به اثبات رساندند و با کسب رده دوم در انتهای فصل، بهترین رتبه تاریخ باشگاه ویارئال را به یادگار گذاشتند.

به یاد آوریم که ویارئال در سال 1998 برای اولین‌بار در تاریخش به لالیگا رسید، ولی خیلی سریع به دسته دوم برگشت. این باشگاه در بیشتر دوران حیاتش در دسته سوم و لیگ‌های آماتوری بازی کرده است.

ویارئال از شهری می‌آید که جمعیتش فقط 49045 نفر است و در بسیاری از نقشه‌هایی که از کشور اسپانیا ارائه می‌شود، اصلا وجود ندارد. ویارئال از لاکرونیا به مراتب کوچک‌تر است؛ شهری که قهرمانی لالیگا را در فصل 2000  1999 جشن گرفت. ورزشگاه ال مادریگال که زمین اختصاصی تیم ویارئال است، کمتر در طول فصل گنجایش 22 هزار نفری‌اش را پرشده دید.

انتخاب صحیح

فوتبال اسپانیا سال‌هاست که محل تاخت و تاز رئال‌مادرید و بارسلوناست و دیگر تیم‌ها بندرت توانسته‌اند برای این دو تیم مشکل درست کنند. روبه پیرس، هافبک باتجربه و فرانسوی ویارئال می‌گوید: برای همین است که به ما زیردریایی زرد می‌گویند. ما بدون این‌که توجه دیگران را جلب کنیم در زیر آب آماده می‌شویم و روی آب می‌آییم تا همه را شگفت‌زده کنیم.

بله، آنها از آبی آب بیرون می‌آیند و به موفقیت‌های زردرنگ می‌رسند. فراموش نمی‌کنیم که 2 سال پیش ویارئال تا مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد. ویارئال این موفقیت‌ها را مدیون فرناندو رویک، رئیس باشگاه است.

وقتی او در سال 1997 بر مسند امور نشست، ویارئال در دسته دوم برای سقوط نکردن می‌جنگید و ورزشگاهش تنها 3500 نفر گنجایش داشت. او پولش را در باشگاه ریخت و چند بازیکن زبده خرید و سیستم پرورش بازیکنان جوان را به راه انداخت و درنهایت ورزشگاه را گسترش داد. انتخاب «خوسه مانوئل لانزا دورا» به سمت مدیر ورزشی باشگاه دیگر کار صحیح او بود. تابستان گذشته ویارئال خوان کاپدویلا، دیه‌گو لوپز و سانتی‌ کاسورلا را خرید که همگی اسپانیایی هستند و اکنون قیمت‌شان چند برابر شده است.

باشگاه ویارئال در مسیری کاملا درست حرکت می‌کند. آنها به اندازه پول خرج می‌کنند و می‌کوشند بهترین بازی‌ها را با بضاعت‌شان به نمایش بگذارند، پیرس می‌گوید: اینجا ما هر چه بخواهیم در اختیار داریم. هواب خوب است، به اندازه غذا می‌‌خوریم، تیم هماهنگی داریم، خوب فوتبال بازی می‌کنیم، اعتماد به نفس خوبی داریم و خوب هم حقوق می‌گیریم، دیگر چه می‌خواهیم؟

بخش اعظم این موفقیت وجود یک مربی شیلیایی ساکت، اما باهوش است.

پیرس که قبلا با آرسن ونگر در آرسنال کار کرده درباره مانوئل پیگرینی می‌گوید: رابطه بین مربی و بازیکنان بسیار مهم است. ما زیاد با هم صحبت می‌کنیم. او می‌‌خواهد بداند که در فکر ما چه می‌گذرد. جو تیم ما فوق‌العاده است.

اما موضوع مهم دیگری هم در موفقیت ویارئال تاثیر دارد. پیرس ادامه می‌‌دهد: حقیقت این است که ما از بازیمان لذت می‌بریم. ما همیشه بدون فشار به زمین می‌رویم و می‌کوشیم بازی خودمان را انجام دهیم. این موضوع خیلی مهم است. حتی الان که به این موفقیت‌ها رسیده‌ایم کسی از ما تقاضایی ندارد. ما دوم شده‌ایم اما رئیس باشگاه، هواداران و بازیکنان اصلا درباره لیگ قهرمانان رویا‌پردازی نمی‌کنند.

نقش کلیدی پیرس‌

با این نوع نگرش به فوتبال جای تعجب ندارد که بازیکنی مثل دیه‌گو فورلان که در منچستریونایتد فراموش شده بود، در این تیم اوج بگیرد و به یک ستاره مبدل شود. خوان رومن ریکلمه هم که در بارسلونا به مشکل برخورده بود، در آغاز ورودش به ویارئال دوباره به دوران آمادگی رسید، ولی مشکل اصلی او حل نشدن در گروه بود و تنها راه چاره‌اش کنار گذاشتن او از تیم و سپردن او به دست بوکاجونیورز بود.

در ابتدای فصل ویارئال با دشواری‌های بسیاری روبه‌رو شد. در 12 بازی اول فقط 3 پیروزی در برابر نام ویارئال درج شده بود و زیردریایی زرد فقط کمی از منطقه سقوط فاصله داشت. سپس ذره ذره پیگرینی تیمش را بازسازی کرد و به بازیکنانش یاد داد که چگونه بدون ریکلمه بازی کنند.

روبرت پیرس جای ریکلمه را در نقش بازیساز گرفت. او کمی از دروازه دورتر بود و نسبت به زمان حضورش در آرسنال کمی افت کرده بود، اما کاملا از تجربه‌اش برای بهره‌ رساندن به تیم استفاده می‌کرد. اگر کمر او این روزها کمی خمیده شده، اما کلاس بازی او برقرار است.

مصدومیت شدید لیگامنت چیزی نمانده بود پیرس را برای همیشه از فوتبال دور کند، اما او اکنون هیچ مشکلی حس نمی‌کند. او تا آوریل گذشته در هیچ میدانی حاضر نشد تا این که در بازی آوریل سال گذشته مقابل بارسلونا به میدان رفت و گل اول بازی را در پیروزی 2 بر صفر ویارئال زد. این اولین پیروزی از 8 برد پیاپی ویارئال بود که این تیم را در پایان فصل گذشته به جام یوفا رساند. اکنون باشگاه کوچک اسپانیایی در آستانه سی و پنجمین سالگرد تولدش به او پیشنهاد کرده قراردادش را تمدید کند.

سرمایه‌های ویارئال‌

فلسفه فوتبال ویارئال، پرهیز از اتکا به ستارگان است. سانتیاگو کاسورلا در طول 2 فصل گذشته میانگین بهترین امتیاز را در بین همه هافبک‌های لالیگا دارد. ینهات قهوه‌چی، مهاجم تیم ملی ترکیه بسیار باهوش است و در کنار جوزپه روسی، مهاجم جوان ایتالیایی زوج خوبی تشکیل داده‌اند. مارکوس سنا بهترین هافبک دفاعی لیگ اسپانیاست که دید بسیار خوبی هم دارد. کاپدویلا موفق‌ترین مدافع کناری در کشور اسپانیاست. در میانه میدان سباستین اگورن نشان داد استعدادیاب‌های باشگاه ویارئال تا چه حد باهوش هستند. او در حالی از تیم ‌هامربی سوئد خریداری شد که هیچ کس او را نمی‌شناخت، ولی اکنون یکی از بهترین‌های لالیگاست. دیه‌گو لوپز که در رئال‌مادرید زیر سایه ایکر کاسیاس محو شده بود، با گزینش باشگاه ویارئال توانایی‌هایش را به اثبات رسانده است.

گرچه ویارئال تاریخچه و هوادار تیم‌های بزرگ را ندارد، اما فشار موجود در این تیم‌ها را هم حس نمی‌کند. با کسب رده دوم در جدول لالیگا در 2 ماه آینده تمام تلاش مسوولان این تیم حفظ بازیکنان کلیدی و تقویت تیم با بهترین بازیکنان ممکن است.

مترجم: مزدک میرزایی‌
منبع: ورلد ساکر