اروپا دست تکان داد

تجربه بالاتر از نتیجه

اگرچه تیم ملی بسکتبال در تورنمنت چهارجانبه ایتالیا نتیجه گرفت، اما تجربیاتی که به دست آورد فراتر از نتیجه بوده است. تجربه بازی در اروپا که کاملا با آسیایی‌ها مغایرت دارد، از دیگر نکاتی است که تیم ملی بسکتبال در ایتالیا به دنبال انطباق لازم با آن بود. در شرق ایتالیا ملاک برد یا باخت نبود، بلکه میزان ارزیابی و شناخت نسبی از بسکتبال اروپا مدنظر بوده است.

تیم ایران برای رویارویی با حریفان اروپایی در المپیک نیاز به شبیه‌سازی و آزمایش توانایی‌ها در خارج از وطن داشته و دارد؛ بنابراین بازی با سبک‌های مختلف اروپایی به کیفیت رویارویی با حریفان این قاره کمک می‌کند. ما در المپیک تیم‌های صاحب نام و دارای سبک روسیه و لیتوانی را پیش‌روی داریم، اگرچه قصدمان مقایسه این تیم‌ها با تیم‌های دوم و جوان شده کرواسی و ایتالیا نیست، اما تقابل با همین تیم‌ها و کسب برتری برابر آنان آموخته‌های بسیاری از بسکتبال اروپا برای بسکتبال کشورمان به همراه داشته است.

دومی‌ها با انگیزه

کرواسی و ایتالیا با تیم‌های دوم و در غیاب ستارگان نام‌آشنای خود برابر تیم ملی باختند. شاید در نظر اول، پیروزی‌های تیم ملی بسکتبال چندان به چشم نیاید و برخی بکوشند دلیل بردهای ایران را در ضعف و بدون انسجام بودن تیم‌های دوم این کشورها قلمداد  کنند، اما موضوع اصلی این است که تیم ایران در چه شرایطی با دومی‌ها بازی کرد؟ آیا آنها هیچ نشانی از صلابت و قدرت بسکتبال کشورهای خود نداشتند؟‌ کرواسی از سال 92 وارد فدراسیون جهانی شد و در همین سال فینال المپیک را با آمریکا برگزار کرد.

بسکتبال این کشور مهد بازیکنان توانمندی است که سر از لیگ NBA  و تیم‌های مطرح اروپایی نظیر زسکا و بارسلونا در آورده‌اند. کرواسی در رنکینگ فعلی تیم‌های بسکتبال جهان در رده بیستم قرار داد. این کشور در رقابت‌‌های   2007 مردان اروپا با قرار گرفتن در مکان ششم شانس  این را پیدا کرده که مجددا برای راهیابی به المپیک 2008 در رقابت‌های گزینشی که 24 تیرماه با حضور 12 تیم در یونان برگزار می‌شود، شرکت کند.

کرواسی از سبک بسکتبال یوگسلاوی سابق تبعیت می‌کند، اما مشکلات اقتصادی باشگاه‌های این کشور در سال‌های اخیر افت آنها را در بسکتبال دامن زده است. تیم دوم کرواسی برابر تیم ملی ایران در رقابت‌های چهار جانبه ایتالیا تن به شکست داد، اما باید دانست تیم دوم آنها صاحب انگیزه بالایی بوده است.

کرواسی چنانچه به المپیک صعود نکند برای رقابت‌های مردان اروپا در سال 2009 تغییراتی در تیم‌ ملی ایجاد می‌کند. بر این اساس بازیکنانی که تحت نام تیم دوم به ایتالیا آمده بودند برای اثبات شایستگی و توانایی خود انگیزه کافی را برای رقابت در این تورنمت داشتند تا بلکه بتوانند از این تجربه ارزشمند برای پوشیدن پیراهن تیم ملی کرواسی در سال 2009 بهره‌مند شوند. پس از کرواسی، بردن ایتالیا نیز از چند منظر قابل تعمق است.

مهم‌ترین ویژگی ایتالیایی‌ها این بود که در خانه مقابل تیم ملی کشورمان بازی می‌کردند. مساله دوم این‌که آنها 2 بار تیم ایران را پیش از رقابت‌های چهار جانبه شکست داده بودند. این نکات در حین برگزاری رقابت‌ها نقطه قوت تیم ایتالیا به‌شمار می‌رفت. با وجود این سوابق درخشان، این تیم در بسکتبال اروپا و جهان نیز می‌‌توانست عامل مهمی در کسب برتری برابر بسکتبال ایران باشد. در تاریخچه رقابت‌‌های بسکتبال اروپا، نام ایتالیا بارها در فتح سکوهای سه‌گانه تکرار شده است.

آخرین افتخار آنان به کسب مدال نقره المپیک 2004 باز می‌گردد، اما بعد از این مدال بسکتبال ایتالیا دچار افت محسوس شد، به‌طوری که در سال‌های 2005 و 2007 در جام مردان اروپا در مکان‌های دهم و نهم قرار گرفتند. عنوان نهم ایتالیا در آ‌خرین دوره بسکتبال مردان اروپا شانس حضور آنها را در رسیدن به رقابت‌های گزینشی المپیک در یونان از میان برد، بنابراین ایتالیایی‌ها خود را برای رقابت‌های 2009 و مسابقه‌های جهانی 2010 آماده می‌کنند.

این کشور در دور مقدماتی باید به مصاف تیم‌های صربستان، فنلاند، مجارستان و بلغارستان برود. ایتالیا با کارلورکال کاتی، سرمربی با تجربه خود در حال بازسازی تیم پیش از رقابت‌های 2009 است و براین اساس، میدان دادن به چهره‌هایی نظیر سنچیاری و گاتی از وظایف عمده  آنها به‌شمار می‌رود. شاید این نفرات همراه بارجنانی و بلی‌نلی بتوانند لاجوردی‌پوشان را از وضعیتی که دچارش هستند رها کنند.

تیم «ب» ایتالیا با این اهداف روبه‌روست و طبق شرایط تازه برابر ایران قرار گرفت، بنابراین نمی‌شود گفت آنها هم مثل کرواسی صاحب قدرت و انگیزه و هدف لازم در تورنمنت چهارجانبه شهر رزتو نبودند. دیگر رقیب ایران در این رقابت‌ها تیم الجزایر بود که به‌رغم بازی نزدیک برابر کشورمان بازی‌هایش را با اختلاف به کرواسی و ایتالیا باخت.

در قاره آفریقا، تیم‌های آنگولا و نیجریه قدرت‌های اصلی‌ به‌شمار می‌روند. حتی در رقابت‌های گزینشی نام مجمع‌الجزایر کیپ‌‌وردا و کامرون دیده می‌شود. با این حال الجزایر در رده سی و یکم رنکینگ فدراسیون جهانی قرار دارد، یعنی دو پله بالاتر از بسکتبال ایران. «به‌خاطر همین است که می‌گویم برد برابر الجزایر هم برای بسکتبال ایران شیرینی خاص خودش را دارد.

زندگی با واقعیت‌ها

پیروزی حتی برابر تیم‌های دوم کرواسی و ایتالیا برای بسکتبال کشورمان ارزشمند است، اما این پیروزی‌ها نباید بسکتبال را از مسیر واقعیت‌ها دور کند. سطح توقعات با این پیروزی‌ها باید در حدی باشد که نتایج آینده و منتظره تیم ایران، افکار عمومی را با ذهنیت‌های مثبت و در جهت کمک به سمت‌دهی بسکتبال ایران روبه‌رو کند.

در المپیک کارمان مشکل است. در بازی‌های تدارکاتی پیش‌رو نیز کار سختی داریم و هر چقدر در راه المپیک گام برداریم دشواری‌های راه زیادتر خواهد شد. در دیدارهای تدارکاتی بویژه در دایموندبال که آرژانتین و صربستان رقبای ما هستند قدرت واقعی بسکتبال ایران محک می‌خورد.

ما پس از سال‌ها در بسکتبال آسیا در دو سه سال گذشته توانسته‌ایم در عرصه پیکارهای قاره کهن جولان بدهیم و حال که برای نخستین بار در این سطح بسکتبال دنیا قرار می‌گیریم، کار ساده‌ای نخواهیم داشت، اما می‌توانیم تجربیات گرانبهایی را عاید بسکتبال کنیم.

تیم ملی بسکتبال لبنان که با اوج‌گیری نسل ستارگان خود در سال‌های آغازین 2000 روبه‌رو بود توانست در رقابت‌های جهانی 2002 آمریکا و همین‌طور 2006 ژاپن شرکت کند. تیم ملی ایران پس از راهیابی به المپیک و ظهور ستارگان، از این پس می‌تواند به استمرار حضور خود در میدان‌های جهانی و المپیک فکر کند.

مسابقه‌های جهانی 2010 در راه است، بنابراین تلاش ما علاوه برخودباوری و ارائه بازی‌های خوب در المپیک باید به کسب سهمیه رقابت‌های جهانی دوره آینده نیز معطوف شود، چرا که استمرار و ثبات است که آینده روشن‌تر را می‌سازد.

محمد رضاپور