حسن‌ختام وحشتناک‌

استقلال تهران

وقتی استقلال پس از ناکامی اواخر فصل گذشته و عنوان چهارمی در حین مدعی بودن تا 3 هفته پایان رقابت‌ها، دچار تغییرات عدیده شد کسی باور نمی‌کرد که چنین فصل وحشتناکی را پشت سر بگذارد. علی فتح‌الله‌زاده به جای مرفاوی از ناصر حجازی به عنوان سرمربی استفاده کرد و 17 بازیکن جدید از جمله منتظری، پولادی، منیعی، برهانی، مجیدی، بیاتی‌نیا، شفیعی و ... جذب شدند و هیچ‌کس به هشدار ناصحان در مورد ناهمگونی نفرات و ضعیف بودن برخی پست‌های کلیدی توجهی نکرد. به رغم حمایت گسترده هواداران از همان شروع فصل نتایج ضعیف شروع شد و ناصر حجازی با کارنامه تنها 14 امتیاز از 12 بازی از سرمربیگری کنار رفت. فیروز کریمی با جار و جنجال فراوان از استقلال اهواز جدا شد و پس از 2 پیروزی با مربیگری موقت ورمزیار، آقا فیروز با عنوان سرمربی استقلال مشغول به کار شد.

2 باخت از 3 مسابقه پایانی دور رفت به حساب بازی‌های تدارکاتی و فرصتی برای آشنایی کریمی با تیم و جو استقلال قلمداد شد و در انتهای نیم فصل، هم فتح‌الله زاده و هم کریمی قول قهرمانی در جدول مستقل دور برگشت را دادند، ولی آب از جای دیگری گل‌آلود بود و فیروز کریمی به رغم تمام دانش فنی خود، قربانی عدم شناختش از مسائل تیم‌های بزرگ و پرحاشیه‌ای چون استقلال شد. 6 باخت و 5 مساوی در 16 مسابقه در عمل راهی جز برکناری محترمانه یا به قول خود استقلالی‌ها، استعفای آقا فیروز باقی نگذاشت تا با باخت در آخرین بازی مقابل صنعت، پرونده فصل سیاه استقلال با عنوان سیزدهمی و 13 شکست و لقب ضعیف‌ترین نماینده تهران در لیگ هفتم بسته شود.

تعداد برد: 11

تعداد مساوی: 10

تعداد باخت: 13

گل‌زده: 44

گل خورده:‌ 44

بهترین نتیجه: پیروزی 3 - یک در خانه شیرین فراز (هفته چهارم)‌

بدترین نتیجه: شکست خانگی 4 - یک مقابل پگاه (هفته بیست و هفتم)‌

تعداد بازیکن مورد استفاده : 26

بیشترین دقایق بازی: پژمان منتظری با 2644 دقیقه

بهترین گلزن: آرش برهانی با 8 گل

بهترین پاسورگل: مجتبی جباری با 8 پاس گل

تعداد کارت زرد: 50

تعداد کارت قرمز: 8

بد اخلاق‌ترین بازیکن: مهرداد پولادی با یک کارت قرمز و 7 کارت زرد

 ملوان

در فصول گذشته، ملوان توقع چندانی در بین اهالی فوتبال ایجاد نمی‌کرد و همین که در لیگ برتر باقی می‌ماند برایش کافی بود؛ ولی ملوان در لیگ هفتم با شروعی خوب کاری کرد که همه از این تیم متوقع باشند و نزول وحشتناکش در دور برگشت باعث شد چاره‌ای جز قرار دادن این تیم در ردیف ناکام‌ها نداشته باشیم. هر چند آنها موفق شدند به زحمت خود را در لیگ برتر حفظ کنند، ولی حتما شما هم با ما هم عقیده هستید که سقوط تیم چهارم پایان نیم فصل به رده شانزدهم پایان فصل رقابت‌ها هیچ معنی و مفهومی جز یک تیم بحران‌زده ندارد. معلوم نشد برف سنگین‌ بین تعطیلات که باعث خرابی زمین ورزشگاه تختی انزلی و آوارگی چند هفته‌ای ملوان‌ها برای انجام بازی‌های خانگی‌شان شد، چرا تاثیرش تا آخر فصل ادامه یافت و دامنه ناکامی‌های ملوان را آنقدر زیاد کرد که حتی محمد احمد‌زاده از تیم ملی استعفا کند، ولی هر چه بود کسب تنها یک پیروزی در 17 بازی دور برگشت هیچ جایی برای دفاع و توجیه باقی نمی‌گذارد.

تعداد  برد: 8

تعداد مساوی: 12

تعداد باخت: 14

گل زده: 32

گل خورده: 41

بهترین نتیجه: پیروز 2 - صفر در خانه برق شیراز (هفته هشتم)‌

بدترین نتیجه: شکست 3 - صفر مقابل صبا باتری (هفته بیست و ششم)‌

تعداد بازیکن مورد استفاده: 31

بیشترین دقایق بازی: هادی تامینی با 2880 دقیق‌

تعداد بازیکن مورد استفاده :  31

بهترین گلزن: سید جلال رافخایی با 8 گل

بهترین پاسور گل: علیرضا رمضانی با 7 پاس گل یک پنالتی گرفته‌

تعداد کارت زرد: 45

بد اخلاق‌ترین بازیکن:‌ مازیار زارع با یک کارت قرمز و 6کارت زرد

صنعت نفت

پس از کلی شکایت و اعتراض و دادگاه و ... به حکم دیوان عدالت اداری لیگ برتری شدند از 8 ماه پیش از شروع لیگ می‌دانستند که در لیگ هفتم حضور خواهند داشت ولی باز هم نتوانستند خود را آنقدر تجهیز کنند که در این عرصه دوام بیاورند و با همان سرعتی که آمده بودند، غزل خداحافظی را خواندند. بی‌تردید صنعت نفت نسبت به برخی تیم‌هایی که در لیگ برتر ماندنی شدند، کمبودی از لحاظ بضاعت انسانی نداشتند، ولی ضعف مفرط دفاعی که هیچ‌گاه رفع نشد در کنار ناتوانی این تیم در امتیازگیری از بازی‌های خانگی بدجوری کار دست نفتی‌های داد. البته از بحث تغییرات مکرر روی نیمکت این تیم هم نباید بی‌تفاوت عبور کرد. هم قاسمپور، هم تقوی و هم طوسی در مقاطعی خوب کار کردند و خوب نتیجه گرفتند، ولی وقتی نفت روی دور باخت می‌افتاد، به این راحتی‌ها از این ریل خارج نمی‌شد. کسب تنها 18 امتیاز (5 برد و 3 مساوی)‌ از 17 بازی خانگی برای تیمی که در هر مسابقه‌اش می‌تواند بین 20 تا 30 هزار تماشاگر را به ورزشگاه تختی آبادان بکشاند، یکی از مهم‌ترین دلایل سقوط تیم زردپوش آبادانی بود.

تعداد برد: 9

تعداد مساوی: 8

تعداد باخت: 17

گل زده: 37

گل خورده: 46

بهترین نتیجه: پیروزی 2 - صفر در خانه سایپا (هفته بیست و هفتم)‌

بدترین نتیجه: شکست خانگی 3 - یک برابر برق (هفته دوازدهم)‌

تعداد بازیکن مورد استفاده: 26

بیشترین دقایق بازی: امیرحسین یوسفی با 2881 دقیقه‌

بهترین گلزن: لئوناردو پی‌منتا با 12 گل‌

بهترین پاسور گل: صابر میرقربانی با 9 پاس گل (6 پنالتی گرفته)‌

تعداد کارت زرد: 73

تعداد کارت قرمز: 2

بداخلاق‌ترین بازیکن: صابر میرقربانی با 11 کارت زرد

 شیرین‌فراز

به صورت طبیعی هر تیم تازه‌واردی نامزد اول سقوط محسوب می‌شود. شیرین‌فراز از کرمانشاه هم که اصلا یارگیری مناسبی نداشت، جزو همین قانون نانوشته به حساب می‌آمد، ولی این تیم در 7 هفته نخست با 3 پیروزی و یک تساوی چشم‌ها را خیره کرد و بعضی‌ها امیدوار شدند که این تیم بتواند خود را حفظ کند، اما از هفته هشتم نزول این تیم شروع شد و آنقدر در این عرصه سماجت کردند که طی‌ 27 بازی بعدی حتی یک برد هم کسب نکردند تا حد فاصله 5 هفته به پایان لیگ سقوط خود را قطعی کنند. شیرین‌فرازی‌ها در این فصل رکورددار تغییر مربی هم بودند که دوران آماده‌سازی را با اصغر شرفی شروع کردند و با میودراگ یشیچ گام به لیگ هفتم گذاشتند و در ادامه هم به تناوب ستار همدانی، محمود فکری، اکتاویو سیمونس و سرانجام شهرام مهرپیما را روی نیمکت خود دیدند. تا با آشپزهای ششگانه، ‌آش کرمانشاهی بدجوری شور شود.

تعداد برد: 3

تعداد مساوی: 12

تعداد باخت: 19

گل زده: 25

گل خورده: 59

بهترین نتیجه: پیروزی یک - صفر در خانه ذوب‌آهن‌ (هفته سوم)‌

بدترین نتیجه: شکست 5 - صفر مقابل پرسپولیس (هفته سی‌ام)‌

تعداد بازیکن مورد استفاده: 30

بیشترین دقایق بازی: رامین محمدپور با 2875 دقیقه‌

بهترین گلزن: محمدباقر زعفرانی و روح‌الله عطایی با 5 گل‌

بهترین پاسور گل: محمدباقر زعفرانی با 5 پاس گل (یک پنالتی گرفته)‌

تعداد کارت زرد: 86 اخطار

تعداد کارت قرمز: 10 اخراج‌

بداخلاق‌ترین بازیکن: بورا آلوجا کیته با یک کارت قرمز و  13 کارت زرد

جایگاه بد مدافع قهرمانی

هرچند سایپا حتی سابقه سقوط به دسته پایین‌تر بعد از قهرمانی را هم در پرونده خود دارد، ولی باز هم دلیل نمی‌شود که مقام یازدهمی مدافع عنوان قهرمانی را یک فاجعه به حساب نیاوریم. تیمی که در فصل نقل و انتقالات برخی مهره‌های کلیدی خود همچون محسن خلیلی، داریوش یزدانی و احمد مومن‌زاده را از دست داد و خود علی دایی هم با دنیای بازیگری وداع کرد و در عوض نفراتی چون علو ترائوره،  آدریانو آلوز، حبیب هوشیار و عیسی ترائوره جذب شدند. قهرمان لیگ ششم با چهره‌ای نسبتا دگرگون شده گام به لیگ هفتم گذاشت و علی دایی اولین مربیگری مستقل خود را شروع کرد، چون قهرمانی لیگ ششم را در سایه 3 ماه تمرین و بدنسازی ورنر لورانت آلمانی و 5 هفته نتیجه‌گیری مناسب این مربی به دست آورده بود، ولی این بار نتایج به طور کامل به پای خودش نوشته می‌شد و در عمل دیدیم که آقای گل ملی جهان در اولین تجربه مستقل خود چه نتایج وحشتناکی گرفت. اصلا قابل توجیه نیست که قهرمان فصل گذشته، فصل بعدی را با رتبه یازدهم، تفاضل گل منفی 2 و تعداد باخت‌هایی بیشتر از بردهایش پشت سر بگذارد، ولی دایی که هرگز نتوانست یک گلزن تمام عیار برای تیمش پیدا کند، در سایه همین تحلیل رفتن تیمش و برخی مسائل مثل ترک تیم به خاطر همراهی تیم دانشگاه آزاد در اردوی تفریحی اتریش و ... به رتبه یازدهم بسنده کرد. شاید هم به نوعی خوش اقبال بود که ضعف تیمش در لیگ قهرمانان آسیا گریبانش را نگرفت تا حکم برکناریش صادر شود. در ضمن اشاره به‌این‌نکته‌هم خالی از لطف نیست که دایی در لیگ هفتم بابت پرخاشگری و اعتراض به داوری‌ها با فاصله زیاد نسبت به بقیه مربیان در صدر جدول جای گرفت.

تعداد برد: 12 تعداد مساوی: 9 تعداد باخت: 13 گل زده: 33 گل خورده: 35

بهترین نتیجه: پیروزی 3 - یک در خانه پاس همدان (هفته سوم)‌

بدترین نتیجه: شکست خانگی 2 - صفر برابر صنعت نفت (هفته بیست و هفتم)‌

تعداد بازیکنان مورد استفاده: 30،  بیشترین دقایق بازی: سیدجلال حسینی با 2967 دقیقه

بهترین گلزن: آدریانو آلوز با 5 گل بهترین پاسور گل: مجید غلام‌نژاد با 5 پاس گل

تعداد کارت زرد: 70 تعداد کارت قرمز: 6  بداخلاق‌ترین بازیکن: ابراهیم صادقی با یک کارت قرمز و 7 کارت زرد

آرش رستم‌نمدی