حکایت آب باریکه فرهنگ

در این که هدف از طرح مباحث و مشکلات حوزه فرهنگ، کمک به حل این مشکلات است شکی نیست، اما انتخاب راه‌حل‌های اصولی و مداوم و تلاش برای به‌کارگیری این راهکارها در تمام سال، موضوعی است که هنوز در کشور ما جایگاهی ندارد.

در این زمینه حتی قوانین محکم و خوبی هم نداریم تا با توسل به آنها  بتوان به بهبود وضعیت فرهنگی کشور کمک کرد.

در این ارتباط، عزم جدی دولت به عنوان بزرگ‌ترین دستگاه اجرایی کشور و الزام همه دستگاه‌ها برای کمک به این حوزه کلیدی و تشویق دیگر نهادها می‌تواند بزرگ‌ترین راهکار باشد.

در اروپا تمام دستگاه‌ها، نهادها، شرکت‌های دولتی و خصوصی‌ای که به کمک دستگاه‌ها، نهادها و حتی سازمان‌های مردم‌نهاد در حوزه فرهنگ بیایند مشمول معافیت مالیاتی می‌شوند و همین موضوع با استقبال تمام بخش‌های اقتصادی و صنعتی روبه‌رو شده است.

در این که حوزه‌های اقتصادی، صنعتی و دیگر حوزه‌های درآمدزای کشور ما سهمی در کمک به حوزه فرهنگ و از آن پیش پا افتاده‌تر عنایتی هم به آن ندارند شکی نیست و حتی اندک توجهی هم که در دوره‌های گذشته وجود داشته، به فراموشی مطلق سپرده شده است.

شورای فرهنگ و صنعت که در سال‌های میانی دولت هشتم با توافق وزارتخانه‌های ارشاد و صنایع تشکیل شد و توسعه فرهنگ در عرصه‌های مختلف صنعتی را سرلوحه برنامه خود داشت با آغاز به کار دولت نهم حذف شد و جایگزین دیگری هم نیافت.

این شورا در طول چند سال فعالیت خود توانست علاوه بر شناسایی و تشویق و ترغیب فعالان حوزه صنعت به فعالیت‌های فرهنگی، اقدامات خوبی را هم به سرانجام رساند که پیش از شکوفا شدن به کناری نهاده شد.

برپایی نمایشگاه‌های کتاب در کارخانه‌ها و مراکز صنعتی، اهدای کتاب به خانواده‌ها و کارگران نمونه در عرصه فعالیت‌های فرهنگی و ده‌ها فعالیت دیگر از برنامه‌هایی بود که این شورا در مدت زمان فعالیت خود انجام داد.

راه‌اندازی این شورا تنها یک گام کوچک بود که از سوی تنها 2 وزارتخانه برداشته شد و اگر عزم کلان در این عرصه وجود داشت ، شاید حالا طرح بحث مظلومیت فرهنگ موضوعیتی نداشت.