همه بیست‌ها مال تو

1- برنج به مرز 5 هزار تومن رسید! حتما از بس این خبر را خوانده اید یا آن را از مردم کوچه و بازار و دهان بقالی‌های محترم شنیده‌اید حالا با خواندنش اخم‌هایتان را توی هم می‌کنید و می‌گویید: ای بابا، بازم برنج؟ ولی دوستان توجه داشته باشید، این چیزی که شما می‌خواید بی‌خیالش بشین برنجه ها؟ همون که هر روز اگه توی سفره نباشه قیامت به پا می‌کنید... ها؟ ستون بی‌خیالیه؟ آها... ببخشید! بله عرض می‌کردم. عزیزان من هیچ دقت کردید درصد تعداد آدم‌های چاق در جامعه ما چقدر زیاده؟ آیا هیچ دقت کرده‌اید که تمام رژیم‌های لاغری نشاسته جات بخصوص برنج و نان را از رژیم غذایی آدم‌های چاق حذف کرده‌اند؟ آیا می‌دانید که برنج باعث... باعث... باعث یه چیزایی می‌شود از قبیل دق، به خاطر نخوردنش، شرمندگی والدین به خاطر نخریدنش و... پس چرا اینقدر برنج برنج می‌کنید؟ خجالت بکشید. 5 هزار تومن شده که شده. وقتی خودتان به زبان خوش لاغر نمی‌شوید عده‌ای مجبور می‌شوند با زور وارد عمل شوند و به لطایف‌الحیلی شما را لاغر کنند. حالا هی بنشینید عزا بگیرید که برنج گران شده. به چیزهایی که دارید فکر کنید آقا جان. این شعار همیشگی ماست. به نان که شده صد تومن، به گوشت که شده کیلو 9 هزار تومن، به میوه که شده کیلو دو هزار تومن... به... هیچی بابا اصلا فکر نکنید. چه اجباریه؟ هر چی گذاشتن جلوتون دو لپی بخورید که این جور که بوش می‌یاد تا چند وقت دیگه همین هم گیرتون نمیاد ها، از ما گفتن بود!

2- شاعر می‌فرماید:

بدوبایست‌ها مال من        تمام بیستا مال تو

البته با ما نیست ها. یعنی خیلی‌ها از روی خامی فکر می‌کردند خطاب شاعر به آنهاست ولی حالا بر ما معلوم شد که شاعر در هنگام سرایش این شعر اصلا به من و شما کاری نداشته است. مخاطب اصلی این شعر همانا شخص شخیص: تورم است. بله، من و شما کجا و نمره 20 کجا؟، که حالا یه شاعری پیدا بشه چنین چیزهایی برایمان سرایش کند؟ وقتی تورم به این بیستی داریم چه جای ما؟ نه یه خرده فکر کنید انصافا، تا تورم خودشم از نوع 20 درصدی هست، ما چکاره‌ایم؟ کار ما شاید این است که در افسون این تورم شناور باشیم، آن هم با ذهنی بی‌خیال، جیبی خالی و سری پر از آرزو!

3- هیچی دیگه، همین طور بی‌خیال باشید و بی‌خیال بمانید.