جنگ، مستحق ظاهرگرایی نیست

بعد از آن ایرانی‌ها بودند که ثابت کردند برای دفاع از چیزهایی که دوست دارند، چقدر سرسخت و قدرتمند هستند.

آنچه گاهی سینما و تلویزیون ما را درباره جنگ رنج می‌دهد، درست ندیدن انسان است. ادبیات جنگ به انسان و خواستن و توانستن‌هایش بیشتر نزدیک شده است. شاید به همین علت باشد که وقتی سینما و تلویزیون به ادبیات اصیل جنگ تکیه می‌کند، می‌تواند به انسانی نزدیک شود که در چهره‌اش سیمای یک ملت پیداست.

در 2 دهه گذشته هر کجا که نویسنده‌ای و سینماگری به دور از خودپسندی‌ها در کنار هم قرار گرفته‌اند، اثری جنگی پدید آمده است که با دیگر آثار کاملا متفاوت بوده است، زیرا به حقیقت جنگ نزدیک‌تر شده‌اند.

نه این جنگ، نه سوم خرداد و نه سینما و تلویزیون، هیچ کدام مستحق سطحی‌پسندی و ظاهرگرایی نیست. واقع‌گرایی در سینمای جنگ یک اصل است و آنچه ما را درباره موضوع مورد بحثمان متحول می‌کند، مطالعه درباره این واقعه بزرگ است. واقع‌گرایی یعنی بلوغ و بلوغ یعنی تشخیص خوب از بد.