اتفاقات جدیدی در راه است‌

وضعیت کنونی پرسپولیس، بی‌شباهت به اتفاقات ماه‌ها یا سال‌های گذشته پرسپولیس و استقلال نیست! شاید بهتر است بگوییم آنچه می‌بینیم، تلفیقی شده از اتفاقات و رویدادهای ریز و درشت گذشته قطب‌های پایتخت. در جلسه مدیریتی پرسپولیس، دودستگی و نوعی تضاد فکری ملموس است. گروهی همچنان پیرو تفکر مدیریت گذشته هستند و هیچ عجیب و غیرواقعی نیست، اگر بگوییم تلاشی مستمر برای القای برتری مدیریت گذشته بر مدیریت حاکم در باشگاه پرسپولیس صورت می‌گیرد.

جدایی محمدحسن انصاری‌فرد از باشگاه پرسپولیس برخلاف روال همیشگی مدیریت باشگاه‌های حرفه‌ای، بدون برگزاری انتخابات داخلی میان اعضای هیات مدیره یا نظرسنجی عمومی میان هواداران رسمی باشگاه برگزار شد.
کاشانی به همان ترتیبی جای انصاری‌فرد را گرفت که پیش از این هم انصاری‌فرد براساس آن جانشین خطیب شد. روند بیمارگونه مدیریت فوتبال ایران، سال‌هاست که انتخاب مدیران باشگاهی استقلال و پرسپولیس را دچار تک‌فکری و تک‌حرفی کرده است.

مسلما نمی‌توانیم در چنین فضایی که مدیریت قطب‌های فوتبال ایران به صورت پست کادویی میان مردان خاص رد و بدل می‌‌شود انتظار ثابت داشت. اگر به زندگی 6 سال اخیر باشگاه های پرسپولیس و استقلال نگاهی بیندازیم متوجه قحطی‌زدگی مطلق هر دو می‌شویم. تاسف‌برانگیز است که سهم هر دو تیم از 12 جام اخیر فقط یک عنوان قهرمانی استقلال در لیگ بود. بی‌تردید همین عنوان هم در پی ثبات 3 ساله مدیریت قریب و پابرجا ماندن قلعه‌نویی در راس کادر فنی این باشگاه حاصل شد.

اگر به جابجایی‌ها و تغییرات پیاپی در راس کادر مدیریتی پرسپولیس نگاهی بیندازیم، متوجه بی‌ثباتی محض در این مجموعه نابسامان می‌شویم. کاشانی در حالی بر مسند مدیریت باشگاه نشست که تصور می‌شد پس از مدت‌ها پرسپولیس با انصاری‌فرد به ساحل آرامش رسیده باشد. آیا تفاوتی میان پرسپولیسی‌ که آری هان و دنیزلی ساختند با تیم تحت هدایت پروین نمی‌دیدید؟

دودستگی مهمترین عامل در تغییرات سال پیش باشگاه پرسپولیس بود. انصاری‌فرد نتوانست مقابل موجی که می‌خواست مدیریت تحت نظر خود را وارد پرسپولیس کند دوام بیاورد  دقیقا براساس  تک رای بودن شیوه عزل و نصب مدیریت باشگاه از سمت خود کنار رفت.

در همان روزها ادعا می‌شد چنین تغییری برای اعمال نفوذ بیشتر در شهرداری و شورای شهر تهران است. دلیل شکل‌گیری همین شایعات را باید در پس حضور کاشانی و بیادی در شورای شهر جست و مدیریت و ریاست سازمان ورزش ایران هم هرگز به طور واضح این شایعات را تکذیب نکردند.

اتفاقات جدیدی در راه است. پرسپولیس جلسه‌ای را پشت سر گذاشت که در آن طرفین مدیریتی به دلیل دعاوی مدیران قدیم و جدید باشگاه در مقابل هم ایستادند و مشاجره‌ای را آغاز کردند که سرانجامش درگیری و جدل شفاهی و البته حمله قلبی مدیرعامل بود.

آیا واقعا وضعیت روحی و جسمی کاشانی به جایی ختم شده بود که او را راهی بخش مراقبت‌های ویژه کند؟! کاشانی در بیمارستان بستری شد و اخبار باشگاه را به سوی خود معطوف کرد. داستان جدایی یا به عبارتی اخراج شیث در سایه قرار گرفت. کسر 6امتیاز و برگشت‌ناپذیری حکم فیفا، درگیری لیدرها، ادامه بحث بدهی‌ها و ... همگی و همگی فراموش شدند تا به عبارتی کاشانی در انظار عمومی یک قربانی در جنگ مدیران لقب بگیرد. آیا همه چیز حساب شده پیش نرفته بود؟

این یک تلقی شخصی یا برداشتی اولیه نیست. قدر مسلم هنوز در باشگاه پرسپولیس نیرو و اراده‌ای محکم وجود دارد که پرسپولیس را توسط مدیریت پرسپولیسی‌اش مدیریت کند. شاید محمدحسن انصاری‌فرد به آن اندازه که به لحاظ ورزشی مورد مقبولیت گروهی از اعضای هیات مدیره قرار می‌گیرد از منظر سیاسی هیچ جاذبه‌ای برای این مدیران نداشته باشد.

در حقیقت اراده‌ای که تلاش کرد مدیران آزمون پس داده یا محبوب میان هواداران را به باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس بازگرداند،باز هم مایل است پرسپولیس را از انحصار مدیریت شهری و اجتماعی  سیاسی‌اش خارج کند. کاشانی حالا و پس از خبر حمله قلبی‌اش انگار صاحب یک برگ برنده شد. دلسوزی هواداران یا فریادهایی که در حمایت او سر می‌دهند را می‌توانیم در یک حرکت رو به عقب در زمان ببینیم.

به نظر می‌رسد تلاش کاشانی برای فرار از بحران در حالی تداوم می‌یابد که خود او از ادامه حضورش در راس مدیریت باشگاه اطمینانی ندارد. شاید ناکامی او در پایان فصل، کاشانی را دچار همان مشکلی کند که سال گذشته گریبان محمدحسن انصاری‌فرد را گرفت. اتفاقی که به یقین هیچ نکته مثبتی را به همراه نخواهد داشت. جدایی کاشانی (که شاید فردا روزی همین بستری شدنش در بیمارستان دلیل کافی برایش شود)‌ هیچ سودی در بر نخواهد داشت.

مدیر بعد خیلی زود متوجه خواهد شد کرسی‌اش در پس یک نسیم هم خواهد لرزید و همین کفایت می‌کند تا هیچ‌کس آستینش را با تمام وجود و برای یک حرکت طولانی بالا نزند. آیا شایعات، مسیر واقعیت را می‌پیمایند؟

پیام یونسی‌پور