فرزندکشی در محیط خانوادگی‌

قتل زن و فرزند با هر انگیزه‌ای که باشد، محکوم بوده و در قاموس هیچ فرهنگی قابل توجیه نیست. شریعت مقدس اسلام و تعالیم نورانی آن، قتل را از گناهان کبیره می‌داند و مجازات سنگینی را برای آن پیش‌بینی کرده است؛ به طوری که درخصوص فرزندکشی بصراحت در سوره بنی‌اسرائیل آیه 31 آمده است: «هرگز فرزندان خود را از ترس فقر به قتل نرسانید که ما رازق شما و آنها هستیم، زیرا این قتل گناه بسیار بزرگی است.» تصور قتل کودک 2 ساله از سوی پدر دشوار به نظر می‌رسد؛ ولی واقعیتی است غیرقابل انکار که ممکن است در تمام جوامع صرف‌نظر از نوع فرهنگ و دین و مذهب به وقوع بپیوندد؛ اما این جنایت از نظر هر انسان باوجدانی مذموم است. پرونده قتل اخیر نیز اگرچه جنایت هولناکی است، اما باید با بررسی کامل موضوع، ریشه‌ها و عامل این‌گونه قتل‌ها را پیدا و چاره‌اندیشی کرد. با توجه به تجربه رسیدگی به پرونده‌های قتل می‌توان علل چنین جنایت‌هایی را چنین برشمرد:

1 - بیماری روحی و روانی والدین

2 - قتل اطفال حاصل از روابط نامشروع برای مخفی نگه داشتن روابط پنهانی و ...

3  -  نگرانی و بیم از آینده سیاه برای فرزندان به خاطر طلاق و فقر و اعتیاد و ... که چندی پیش از قاتلی علت کشتن فرزند خردسالش را پرسیدم، گفت: من معتاد بودم و زنم نیز متارکه کرده بود. احساس کردم این بچه هم بزرگ شود، مثل من بدبخت می‌شود!

4 - انتقام از همسر

5 - ناقص‌الخلقه بودن طفل و قتل از روی ترحم (اتانازی)‌

6 - قتل فرزند برای از بین بردن دلیل و مدرک جرم زمانی که طفل شاهد عینی جنایت بوده است.

7 - درگیری‌های داخل منزل و در نتیجه قتل فرزندان و علت‌های دیگر.

قانون مجازات اسلامی در جهت مجازات و کیفردهی برای چنین مجرمانی، از ظرفیت‌های مناسب برخوردار است و دستگاه قضایی نیز به همین منظور اقدام جدی در پرونده‌های مطروحه به عمل می‌آورد. لیکن کلیت جامعه و‌همه نهادهای ذی‌ربط باید نگاه جدی و عملی نسبت به رفع چالش‌های فراروی خانواده‌ها از قبیل فقر و طلاق و اعتیاد
 و ... داشته باشند تا زمینه وقوع چنین جنایت‌هایی از بین برود.

علی دلداری
حقوقدان و مدرس دانشگاه