غلامرضا معصومی
طرحی ملی دراندازیم
هر سال در آستانه و همزمان با رویدادهای فرهنگی، تنور توجه به کتابخوانی و ضرورت نهادینه شدن آن نقل تمام نشستها، برنامهها و شخصیتهایی است که انگار همین چند روز خلا کتابخوانی را احساس کردهاند و فکر میکنند باید با هشدار دادن این مساله که جامعه بدون کتاب و کتابخوان در خطر است، آن را نجات دهند.
کتابخوانی و عادت به مطالعه چیزی نیست که با بخشنامه و با یک برنامه مثل نمایشگاه یا هفته کتاب بتوان آن را گسترش داد و رونق بخشید.
ضرورت برنامهریزی اصولی و بنیادی و تصویب و اجرای طرحهای ملی، موضوعی است که حالا دیگر برای همه انکارناپذیر مینماید و هشدار چند روز گذشته مشاور فرهنگی رئیسجمهور مبنی بر صرف میانگین تنها 2 دقیقه از وقت مردم ما به کتاب و کتابخوانی زنگ خطری است که عزم ملی را برای حل پایدارترین مشکل فرهنگی و علمی کشور میطلبد.
چند شب پیش یک کارشناس حوزه کودک و نوجوان که مطالعات زیادی هم در حوزه کتابخوانی بویژه در این حوزه دارد در یک برنامه تلویزیونی نمونهای از کشور مصر نقل کرد که جایگاه کشور ما را در حوزه کتاب و کتابخوانی نشان داد.
بهگفته این کارشناس، کشور مصر در چند سال گذشته از نظر کتابخوانی 4 رده از ایران پایینتر بود و با تدوین اجرای یک برنامه 7 ساله، سطح خود را به 3 رده بالاتر از کشور ما رسانده است. میتوان گفت؛ این عقبماندگی حاصل کمکاری و سهلانگاری همه دستگاههای اجرایی است و اگر همکاری همه دستگاههای حوزه فرهنگ تاکنون تحقق مییافت، وضعیت ما در حال حاضر شاید در حد کشوری چون مصر بود.
دیگر هیچکس با این اصل مسلم مخالف نیست که باید کتابخوانی را از پایههای آغازین و از دبستان شروع کرد و جوانانی پرورش داد که کتاب از اولینهای زندگی آنان باشد. در این میان وزارت ارشاد با محور قرار گرفتن و وزارتخانههای آموزش و پرورش و علوم تحقیقات و فناوری به عنوان دستگاههای همکار، به تدوین یک طرح ملی برای حل این مشکل اقدام کنند.رسیدن به یک جامعه داناییمحور و مقام نخست تولید علم در منطقه چیزی نیست که با 2 دقیقه میانگین مطالعه در هر روز محقق شود.
گفت و گو
