فشارهای روانی کنکور

تب مدرک‌گرایی متاسفانه در جامعه بسیار گسترش داشته است و خانواده‌ها تصور می‌کنند اگر فرزندشان در دانشگاه تحصیل نکند برای همیشه در زندگی شکست خورده‌اند. بنابر این سعی می‌کنند تمام شرایط را طوری فراهم کنند که فرزندشان در کنکور موفق شود و اگر این اتفاق نیفتاد او را در شرایط روحی بد قرار می‌دهند. در حالی که والدین باید به امکانات و استعدادهای فرزندشان توجه کنند. مهم‌ترین مساله در داشتن یک زندگی موفق این است که فرد مهارت‌های زندگی را بیاموزد. ما جوانان زیادی داریم که دانشگاه هم رفته اما مهارت‌های زندگی را نیاموخته‌اند و به همین خاطر هم به مشکل بر می‌خورند. والدین نباید آروزهای خود را در فرزندانشان دنبال کنند.

نکته بعدی که باید به آن اشاره کرد رفتار مشاوران مدرسه یا کلاس‌های کنکور و تقویتی است، این مشاوران باید بدانند حضور آنان صرفا برای این نیست که دانش‌آموز را مرتب به سمت درس خواندن هدایت کنند، چرا که این کار به استرس آنها بیشتر می‌افزاید، وظیفه مشاور، دادن عزت نفس به دانش‌آموزانی است که شکست می‌خورند یا ممکن است شکست بخورند در مجموع تشویق به شرکت در کنکور و تلاش برای موفقیت در این زمینه خوب است اما نباید دانش‌آموز را در شرایط بحرانی قرار داد.

مشاوران باید نقاط ضعف دانش‌آموزان را شناسایی کنند و برای حل این نقاط ضعف در فرد از خانواده وی کمک بگیرند و مشکلات روحی و روانی شخصی را با خانواده‌اش در میان بگذارند.

ما برای جوانان از کنکور یک غول ساخته‌ایم در حالی که کنکور مثل بسیاری از امتحانات دیگر زندگی تنها یک آزمون است. وقتی جوان شکست خورده در کنکور به خودکشی فکر می‌کند و حتی آن را با خانواده‌اش در میان می‌گذارد و سوالاتی در مورد خودکشی می‌پرسد، در واقع احساس بی‌پناهی کرده و برای یافتن پناهگاهی این سوالات را مطرح می‌کند، به همین خاطر والدین باید چنین سوالاتی را جدی بگیرند و با رفتار و بیان به فرزندانشان بگویند که دوستشان دارند و حضور و سلامت آنها بسیار مهمتر از موفقیت در کنکور است و موفقیت در کنکور یک مساله جانبی است.