من اضطراب دارم‌

خشک‌ شدن‌ دهان، مشکل‌ در بلع، خشونت‌ صدا، تند شدن‌ تنفس‌ و ضربان‌ قلب، تپش‌ قلب‌، حالت‌ لرزش‌ یا  پرش‌ عضلات‌، انقباض‌ عضلات‌، سردرد، کمردرد، عرق‌ کردن، تهوع، اسهال، کاهش‌ وزن‌، خواب‌آلودگی‌، مشکل‌ در تمرکز، تحریک‌پذیری‌، خستگی‌، کابوس  و مشکل‌ در حافظه،  همگی از علائم اضطراب محسوب می‌شوند. بروز اختلال‌ در روابط‌ اجتماعی‌ و شغلی‌ از دیگر نشانه‌های اضطراب محسوب می‌شود.

سرچشمه بسیاری از ناراحتی‌های ظاهرا غیرمنطقی نوجوانان اضطرابی است که از عوامل گوناگون مانند ترس و احساس خجالت از تغییر جسمانی و رنج ناشی از عدم پذیرش تغییرات جسمانی، عدم پذیرش از جانب همسالان، مستقل شدن، نداشتن مهارت‌های لازم برای زندگی و آشفتگی در نقش ناشی می‌شود. اگر نوجوانی خیلی مضطرب یا هراسناک شود به گونه‌ای که در زندگی روزمره دچار اشکال گردد، بهترین کار آن است که به یک روان‌شناس بالینی یا روانپزشک مراجعه کند.

درمان‌

اضطراب‌ را می‌توان‌ درمان‌ یا کنترل‌ کرد. غلبه‌ کردن‌ بر اضطراب‌ اغلب‌ موجبات‌ زندگی‌ بهتر و رضایت‌‌بخش‌تری‌ را فراهم‌ می‌آورد. اگر اضطراب در پی مشکلات اخیر به وجود آمده است مثل متارکه همسرتان یا بیمار شدن فرزندتان یا از دست دادن شغل و... گفتگو درباره آن کمک‌کننده است. دوست یا خویشاوندی که به او اعتماد دارید یا شخصی که عقاید وی مورد احترام شماست می‌تواند فرد مناسبی برای مشورت باشد.

روان‌درمانی یکی از موثرترین روش‌های درمانی است که می‌تواند به کاهش علایم و همچنین یافتن عوامل مسبب اضطراب‌های‌مان که پیش از این قادر به تشخیص آن نبودید کمک کند. گاهی نیز لازم است با نظر پزشک متخصص برای درمان علایم بیماری داروهای ضداضطراب و گاهی ضدافسردگی که دارای ترکیبات مناسب و آرام‌بخش هستند مصرف کنید  البته در نظر داشته باشید استفاده از دارو باید زیر نظر روانپزشک شروع و ادامه داده شود.

برای پیشگیری‌

از تفکرات بیجا و بیش از حد دوری کنید.

از روش‌های‌ کسب‌ آرامش‌ ‌ برای‌ کاهش‌ استرس‌ بهره‌ بگیرید.

در اجتماعات حضور بیشتری یابید.

به‌ فکر تغییر شیوه‌ زندگی‌ خود باشید.

ورزش کنید و سعی داشته باشید که طی آن  خود را رها کنید.

استرس و اضطراب ایجاد شده را مدیریت کنید.

از تنهایی دوری کنید.

با افراد آرام و خونسرد معاشرت کنید.