خانه دوست کجاست
شب واسه من سیه شد
رحیم طاهری از ری: که پشهها روزها کجا میرن، هوم؟ اگه بخوام جوابی فراخور سوال آقا سیامک بدم باید بگم، پشهها هیچ جای خاصی نمیرن. یعنی ندارن که برن. اصلا جایی رو بلد نیستن که برن. در واقع مثل ما آدمها دارای عقل و شعور و درک و اراده و قوه تمیز و تشخیص نیستند که هر جا دلشون خواست برن، هر چی هست غریزی و طبیعی است.
پاورقی: زبان حال پشه: «روز واسه من تبه شد، شب واسه من سیه شد، ابر سیاه آسمون لای لالالای لالای لالای...»
الهام دباغی از قم: به نظر من پشهها روزها هیچ جا نمیرن. همون جایی که هستند مینشینند آروم و بیصدا جوری که نفس شون در نیاد تا دوباره شب بشه و دست به کار بشن. حالا این که ما چرا اونا رو نمیبینیم علتش اینه که ما چشم بصیرت نداریم. اگر یه خرده چشم و چارمون رو باز کنیم و با دقت به اطراف مون خیره بشیم میبینیم که جناب پشه با خیال راحت سر جاش نشسته و دستش رو زده زیر چونهاش و جوری که انگار داره یه فیلم جذاب میبینه ما رو تماشا میکنه و توی دلش میگه بذار شب بشه، با این نیشم حساب همه تون رو میرسم.
امیر رضازاده از ابهر: آقا از من میپرسی پشهها روزها میرن سر کوچه با مگسها دعوا کاری میکنند. آخه از قدیم گفتند دو کدخدا در یک آبادی نگنجد. یا یه چیزی توی همین مایهها. خلاصه که مگسها نه که در طول روز خیلی بیا و برو دارند اعصاب پشهها رو میریزن به هم اینه که پشهها روزها به جنگ مگسها میرن و شبها برای تمدد اعصاب و تقویت خودشون میان سراغ ما. در واقع این یه جنگ خیلی خیلی تاریخی و قدیمی است که بین پشهها و مگسها جریان داره. هیچ وقت هم هیچ کدوم پیروز نمیشن چون جفت شون یه دشمن مشترک دارند به نام مگس کش! که میآد دخل همه شون رو میآره هر چقدر هم که بهشون میگی بابا به جای این توی سر و کله هم بزنید بیاین یه فکری به حال این مگس کش بکنید به خرجشون نمیره که نمیره. چیکار کنن بدبختا، عقل شون اندازه یه پشه است، مثه ما که عقل کل نیستند....
گفت و گو
