حسن گلاب هم کاری نکرد
آرزو رفیع زاده: این خبر هیچ ربطی به خدابیامرز «حسن گلاب» خودمان ندارد. میانگین اهدای عضو از افراد دچار مرگ مغزی در دنیا 20 نفر در هر میلیون است در حالی که این میزان در ایران به تازگی تازه با افزایش نسبی به 2 در میلیون رسیده است که هنوز در حد یک دهم میانگین جهانی است. این که خیلی از چیزهایمان در حد میانگین جهانی نیست که شکی نیست، اما راستش را بخواهید در این یک مورد کلی خجالت کشیدیم.
البته این میزان در سال گذشته حدود 7/1 در میلیون نفر بود و امسال اندکی بیشتر شده است، اما با وجود حس فداکاری و نوعدوستی که در بین ایرانیان وجود دارد در مقایسه با کشورهایی مانند اسپانیا که میزان اهدای عضو از مرگ مغزی در آنها حدود 35 در میلیون نفر است ایران در رتبههای بسیار پایین دنیا قرار دارد.
بر اساس آمارهایی که موسسهUNOS اعلام کرده اسپانیا با اهدای عضو از مرگ مغزی با شاخص 35 در میلیون نفر در این زمینه در دنیا پیشتاز است، این میزان بر اتریش 25، در پرتقال 21، در امریکا 21 در میلیون، در ایتالیا 18، کانادا 13و در یونان 6 در ایران نیز حدود 2 در میلیون است که نشاندهنده جایگاه پایین ایران در این زمینه است.
در زمان حاضر 150 نفر در فهرست پیوند ریه در بیمارستان مسیح دانشوری منتظر اهدای ریه از افراد دچار مرگ مغزی هستند، در تمام دنیا از فهرست پیوند ریه هر سال 25 درصد پیوند میشوند و 10 درصد میمیرند، اما در کشور ما 25 درصد میمیرند و 4 درصد پیوند میشوند و این واقعاً جای تاسف است.
با وجود این که سالانه یک چهارم از فهرست انتظار پیوند ریه در کشورمان کم میشود، هیچگاه این فهرست کوتاه نمیشود و هر سال تعداد افراد ثبتنام شده در این فهرست نسبت به سال قبل از آن بیشتر میشود، تاکنون در مجموع 20 پیوند ریه در کشورمان انجام شده است که 15 پیوند آخر در بیمارستان مسیح دانشوری تهران به عنوان مرکز اصلی پیوند ریه کشور انجام شده است.
مهمترین علت اینکه آمار اهدای عضو از مرگ مغزی در ایران پایین است این است که هنوز عدهای از مردم تصور میکنند ممکن است بیمارشان در آخرین لحظارت برگردد و زنده شود و ممکن است معجزهای اتفاق بیفتد در حالی که در تمام طول تاریخ نه در ایران بلکه در تمام دنیا حتی یک مورد نیز نبوده است که فردی پس از مرگ مغزی دوباره زنده شود. حداقل با مرگ حسن گلاب» خدابیامرز این میانگین را بالاتر بیاوریم.
گفت و گو
