جایی‌که زمان‌ می‌ایستد

 به نظر می‌رسد مردم فرانسه در تمام طول تاریخ از گذشته تا حال در هر شرایطی علاوه بر این که حاضر نشدند آثار و بناهای ساخته شده را تخریب کنند بلکه با وسواس و دقت کامل در نگهداری و مرمت آنها کوشیدند. پس وجود موزه با عظمت لوور در شهر پاریس بی‌حکمت نیست؛ موزه‌ای که بیشترین آثار تاریخی و هنری جهان از دوران مختلف گردآوری و در آن نگهداری می‌شود و صف بازدیدکنندگان در مقابل آن در تمام طول سال کوتاه نمی‌شود.

این موزه در یک بنای تاریخی با ملحقاتی از هنر معماری معاصر چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند به نحوی که موزه آرمیتاژ سن‌پترزبورگ روسیه با تمام عظمت و آثار برجسته نهفته در آن قادر به برابری با لوور نیست.

پرسان پرسان از میدان اپرا و خیابان ریوولی به طرف موزه لوور حرکت کردیم. قبل از رسیدن به موزه در نبش خیابان، هتل لوور با معماری خاص خود که نشان از قدمت آن دارد، خودنمایی می‌کرد. ساختمان‌های محدوده هتل لوور تا موزه، خود جزء آثار باستانی محسوب می‌شوند. فاصله بین هتل تا ورودی ریشیلیو با پای پیاده حدود 5 دقیقه است.

ورودی ریشیلیو از یک دروازه با عرض و ارتفاع بسیار زیاد تشکیل شده و در زیر یک بنای چهار طبقه بسیار قدیمی قرار دارد. این بنا نیز جزئی از موزه است. دو طرف و بالای این ورودی و ساختمان‌های مقابل پالاس رویال که توسط خیابان و ایستگاه تاکسی از یکدیگر جدا می‌شوند همه و همه به خودی خود دیدنی هستند. نقطه مقابل این خیابان یعنی در طرف دیگر موزه، رودخانه سن جریان دارد. پس از عبور از این دروازه سه ورودی توجه را جلب می‌کند. یکی از این ورودی‌های بدون پله برقی به محوطه بسیار بازی منتهی می‌شود که هرم شیشه‌ای مشهور ورودی اصلی موزه در آن قرار دارد. اطراف هرم و محوطه فضای باز آن با آب‌نما‌ها و مجسمه و نیمکت‌هایی برای مراجعان تزئین شده است. در این محل اکثر نژادها و اقوام دنیا را می‌توان دید که در حال عکس گرفتن از یکدیگر و مناظر اطراف یا دانه دادن به کبوترها هستند.

دو ورودی رفت و برگشت دیگر با پله برقی به محوطه زیر هرم راه دارد. زیر هرم شیشه‌ای و حدود 4 متر پایین‌تر از بستر اصلی، فضای بسیار باز دیگری وجود دارد که توسط هرم شیشه‌ای پوشش داده شده است. در این محل علاوه بر باجه‌های فروش بلیط برای بازدید از موزه، میزهای فروش کتاب، بروشورها، پوسترها و عکس‌های مربوط به موزه و لوازم لوکس برای هدیه دادن وجود دارد. البته مشابه این مراکز را می‌توان در اندازه‌ای کوچک‌تر در داخل قسمت‌های مختلف موزه نیز دید که مراجعان از آنها خرید می‌کنند. علاوه بر این، کافی شاپ‌های متعددی نیز در این قسمت وجود دارد.

پس از تهیه بلیت و نقشه موزه از روی نقشه، محل نگهداری برخی آثار ایرانی را انتخاب کردم و از ورودی یکی از قسمت‌های محل نگهداری آثار یعنیsully  وارد موزه شدیم. مشابه این ورودی در 5 قسمت دیگر وجود دارد. هر قسمت در داخل به چند بخش تقسیم می‌شود و در هر بخش، آثاری از قبیل نقاشی، دست نوشته‌ها، مجسمه‌ها و... نگهداری می‌شوند و در معرض دید بازدیدکنندگان قرار دارند.

در قسمتی که ما به آن وارد شدیم آثار حجمی از قبیل مجسمه، نقش برجسته، سنگ نوشته و... متعلق به دوره‌های مختلف تاریخی از قبل و بعد از میلاد مسیح و از کشورهای ایران، عراق، یونان، رم و بین‌النهرین نگهداری می‌شد. از جمله این آثار می‌توان به آثار تخت‌جمشید، تخت‌سلیمان و مشابه همان‌ها از عراق اشاره کرد. دخمه‌هایی نیز وجود داشت که مشابه‌سازی اهرام مصر بود. آثار محصور شده بین صخره‌های سنگی بسیار بلند از بین‌النهرین، مجسمه ونوس که یک دست آن از ابتدای کتف و دست دیگر آن از بازو بریده شده است، مجسمه رامسس دوم، مجسمه امپراتور آگوستوس، پیکره‌هایی با بدن انسان و سر حیوان یا بالعکس از دوره‌های پیش از میلاد که مشابه آثاری است که در ایران هم وجود دارد در این بخش قابل مشاهده است.

در کنار هر یک از آثار تابلویی وجود دارد که توضیحات مختصری به زبان‌های فرانسه و انگلیسی در مورد آثار روی آنها نوشته شده است. هجوم بازدیدکنندگان در مقابل هر اثر به اندازه‌ای است که عکسبرداری از آنها را غیرممکن می‌کند. در کلیه بخش‌های موزه می‌توان بازدید‌کنندگانی از تمام کشورهای دنیا را دید.

در انتهای قسمت sully  که خط پایان مسیر بازدید است یک فروشگاه مرکزی بسیار بزرگ در 2 طبقه وجود دارد. در این فروشگاه علاوه بر کتاب‌های هنری و رمان می‌توان پوستر، بروشور و نمونه‌هایی از آثار موجود در موزه در اندازه‌های بسیار کوچک از جنس چوب، فلز و سنگ، لوازم نقاشی، مجسمه‌سازی و انواع و اقسام اشیاء کوچک شامل جاسویچی، کیف پول و زیورآلات را که به شکل نمادین ساخته شده‌اند، خریداری کرد. حتی تی‌شرت‌هایی منقوش به برخی از آثار موجود در موزه و چهره‌های مشاهیر جهان از قبیل چه‌گوارا و ناپلئون به فروش می‌رسد.

زمان لازم برای گذر از مقابل هر یک از آثار موجود در این قسمت به بیش از نصف روز وقت نیاز دارد و دیدن دقیق آنها بالغ بر 2 یا 3 هفته. فضای عمومی موزه در این قسمت که من بازدید کردم به‌گونه‌ای طراحی، مبلمان و بهره‌برداری می‌شود که بازدید‌کننده‌ها با فرهنگ‌های متفاوت، میزان دانش و سلیقه‌های مختلف می‌توانند از آن لذت ببرند و لحظاتی به یادماندنی را سپری کنند. بازدید‌کننده در این مکان، زمان را فراموش می‌کند زیرا در هر لحظه که از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر می‌رسد با پدیده‌ بسیار جالبی مواجه می‌شود. به عبارت دیگر ذهن، هنوز از فضای قبلی آزاد نشده به اثر جدیدی می‌رسد و قبلی را فراموش می‌کند.

غلا‌معلی محمودزاده ورزی‌