ویرانی قریب الوقوع

شمار مردمی که به علت عدم توانایی خرید غذا گرسنگی می کشند در سال 2004به 38میلیون نفر افزایش یافت : یعنی 12درصد از خانواده ها و افزایش 7میلیون نفری در طی 5سال . با آن که دولت این ارقام را منتشر ساخت ، ولی کمیسیون کشاورزی کاخ سفید به همراه دیگر تصمیمات متخذه ، حذف بودجه بن خرید غذا برای 300هزار نفر و قطع صبحانه و ناهار 40هزار کودک در مدارس را تصویب کرد. این نتایج به عنوان اقتصاد سالم و الگویی برای دیگر جوامع ، مورد تحسین واقع می شوند. آلن گرینزپن ، به دلیل رسیدن به این دستاوردها، مورد تکریم قرار می گیرد، موفقیت هایی که وی آن را تا حدودی به کاهش نامعمول پرداخت غرامت نسبت می دهد که علی الظاهر عدم تضمین شغلی کارگران و نیاز آشکار به اقتصاد سالم را در پی داشته است. به بیان گزنده تورستین وبلن ، این الگوی اقتصادی در حقیقت از نظر آسیب رساندن به مردمان زیردست و در عین حال سود رساندن به افراد ثروتمند، بی سابقه به نظر می رسد.

برای تحت کنترل درآوردن مردمان زیردست با وجود واقعیات زندگی روزانه شان ، متوسل شدن به تجلیات شبه مذهبی یک شیوه بسیار معمول به شمار می آید و نیز بهره گیری از فرهنگ عامه که مدت های مدیدی است از بقیه جهان صنعتی فاصله گرفته و بویژه برای رسیدن به منافع سیاسی از زمان دولت ریگان به بعد دستکاری شده است.

ابزار دیگری که به طور مرتب از آن بهره گیری می شود، ایجاد ترس از ویرانی قریب الوقوع به دست یک دشمن بی نهایت شرور است . این گونه تصورات ریشه عمیقی در فرهنگ عامه امریکا دارند و با اعتقاد به متعالی بودن اهداف سردمداران سیاسی همراهند- این موضوع از نظر تاریخی ، شاید جهانشمول نیز باشد. بروس فرانکلین ، در بررسی روشنگرانه ای از فرهنگ عامه از اولین سال های تاریخ امریکا این درونمایه های اصلی را در اتحادیه جنگی آنگلو امریکن شناسایی می کند؛ چرا که اینها با تهدید به نابودی افرادی که در مسیرشان قرار می گیرند، سلطه روشن بین و صلح آمیز خود را تحمیل کرده و روح تمدن را به میان انسان های عقب افتاده می برند. وی همچنین شیاطین متعددی که در پی نابودی ما هستند را معرفی می کند، بویژه آنانی را که زیر چکمه های امریکایی ها له می شوند، یعنی بومیان . سیاهپوستان و کارگران چینی و دیگران.

اثر: نوام چامسکی
مترجم : یعقوب نعمتی ورو جنی