مشاور خانواده‌

 شرایطی را که دارید به خواستگارتان اطلاع بدهید و حتما این کار را قبل از جدی شدن رابطه و قطعی شدن ازدواج انجام دهید. اما در بیان موضوع به چند نکته توجه کنید:1 وضعیت خود را دقیق و آن‌گونه که هست توضیح دهید. نه در آن اغراق کنید و نه کمتر از آنچه که هست عنوان کنید.2 در کنار موضوع، مسائل مثبت را نیز بیان کنید.

مثلا این‌که به او علاقه دارید ونیز ویژگی‌های اخلاقی مثبتتان. 3 توانایی‌های خود را برای مقابله با این مشکل مطرح کنید و اگر نگرش‌ها و ذهنیت‌های منفی و اغراق شده در رابطه با عواقب مساله و تاثیر آن بر زندگی مشترک در او وجود دارد آنها را برطرف کنید. 4 هنگام بیان مساله آرامش داشته باشید و نشان دهید که عزت نفس کافی و اعتماد به نفس لازم را دارید.

اگر طرف مقابل شما فردی منطقی باشد وضعیت شما را خواهد پذیرفت؛ چون آدم‌های عاقل به مجموعه ویژگی‌های فرد توجه می‌کنند و وجود یک مشکل غیر جدی بر نگرش آنها تاثیر منفی نمی‌گذارد. اما به رغم این مساله  ممکن است او به خاطر همین موضوع از ازدواج  با شما
 صرف نظر کند ولی مطمئن باشید اگر حقیقت را نگویید مشخص شدن موضوع  در مراحل بعدی یا پس از ازدواج، مشکل بیشتری ایجاد می‌کند.
مهم این است که اعتماد به نفس داشته باشید و بدانید که این مسائل مانعی جدی در ازدواج شما نخواهد بود.

خانمی ‌28 ساله و متاهل هستم که 6 سال قبل ازدواج کردم و متاسفانه تاکنون صاحب فرزندی نشده‌ایم. من عاشق بچه‌ها هستم، اما شوهرم اصلا احساسات مرا درک نمی‌کند. او از صبح تا شب سرکار است و وقتی به خانه می‌آید به جای هم صحبتی به من می‌گوید: مگر تو کمبود داری که اینقدر دوست داری من باهات حرف بزنم؟! لازم به ذکر است که مشکل بچه‌دار نشدن ما مربوط به ایشان است و من در موقعیت فعلی بشدت احساس تنهایی می‌کنم. در صورت امکان برای رهایی از این وضعیت راهی مطمئن پیش‌پایم قرار دهید.

بدون شک وجود فرزند گرما بخش زندگی زن و شوهر است. بویژه خانم‌ها نیاز روانی به داشتن فرزند دارند؛ اما داشتن فرزند تنها آرامش‌دهنده انسان‌ها نیست. چه بسیار خانواده‌ها و زنانی که علی‌رغم داشتن فرزند احساس تنهایی می‌کنند و در مقابل بسیارند افرادی که بدون داشتن بچه نیز خوشبخت هستند؛ اما همه مشکل شما با همسرتان ناشی از عدم وجود بچه نیست بلکه شما و بویژه همسرتان باید به صورت کلی راه‌های
بر قراری ارتباط موثر را فرا بگیرید و به آنها عمل کنید. علاوه بر این احتمال دارد همسرتان به خاطر این موضوع احساس گناه کرده  یا دچار کمبود اعتماد به نفس شده است و به همین خاطر در لاک دفاعی فرو رفته و انزوا را بر گزیده است. با غرق شدن در کار و دوری از شما سعی می‌کند از مساله فاصله گرفته و آن را نادیده بگیرد. شما می‌توانید با رفع این دغدغه‌ها در همسرتان و با القاء تفکر مثبت و عدم شکایت‌های مکرر و محبت غیر مشروط (این که فقط او را و بدون در نظر گرفتن بچه دوست دارید) کمک کنید.