نامحبوب ؛ اما موفق و تکنیکی

شکی نیست که ریوالدوی برزیلی تاکنون نتوانسته است درخشش چشمگیری را در تیم فوتبال آ.ث .میلان داشته باشد و 3ماه پس از پیوستن او به این باشگاه ، آن موقعیتی را که پیشتر برایش تصور می شد

کد خبر: ۱۶۰۹۹

، به دست نیاورده است اما درعین حال تردیدی نیست که آمدن او، تیم میلانی را کاملتر کرده و به درجه ای رسانده است که می بینیم ، بواقع آ.ث .میلان توانسته است بهترین شروعش را در صحنه های داخلی و خارجی طی سالهای اخیر تجربه کند و بسیار مثبت و هجومی و گلزن نشان داده است و فردا و روزهای بعد که جای ریوالدو در تیم ثابت تر شود، نقش و سهم او نیز عمده تر خواهد شد. چهارشنبه شب اول آبان که آ.ث .میلان دیدار برگشت خود را با بایرن مونیخ آلمان در گروه هفتم جام باشگاه های اروپا در سن سیرو برگزار کرد، ریوالدو اصلا بازی نکرد. این به دلیل آسیب دیدگی وی بود، اما تا به حال بارها اتفاق افتاده که او حتی در مواقعی غیر از آسیب دیدگی هم به زمین اعزام نشده ؛ چرا که مردان حاضر در میدان به اندازه کافی درخشیده اند و نیازی به مشارکت ریوالدو حس نشده است . شاید این هم از خوش اقبالی ریوالدو است که به محض پیوستن به میلان ، این تیم در بهترین فرم سالهای اخیرش ظاهر شده و توانسته بدون او نیز کارش را به پیش ببرد و کارلو انجلوتی ، مربی میلان هم به این دلیل و هم به سبب هماهنگ نبودن ریوالدو با یاران تازه اش ، کمتر از وی سود جسته است . با این همه ریوالدو آینده ای بهتر را پیش رو دارد و 29مهر ماه هم که میلان در زمین آتالانتا و در چارچوب هفته پنجم مسابقات لیگ ایتالیا به پیروزی 4-1 رسید اولین گلش را برای این باشگاه به ثبت رساند. آن گل ، گل اول میلان بود و در همان دقیقه 15به دست آمد. با این حال انجلوتی دایما از خود می پرسد در خط میانی ای که با آمدن پیرلوی جوان و سیدورف هلندی غنی تر شده است و قبلا نیز روی کاستای پرتغالی را در اختیار داشت ، چگونه ریوالدو را جای دهد و کجا را برای او در نظر بگیرد؛ حتی در سمت چپ میدان هم سرجینیو، هموطن ریوالدو پس از دو ماه آسیب دیدگی بهبود یافته و به میدان بازگشته است . به هرحال قرارداد ریوالدو با میلان 3ساله است و گفته می شود بابت هر سال آن 5میلیون دلار خواهد گرفت و این جدای از پاداش هایی است که به مناسبت های مختلف نصیب وی و یارانش خواهد شد. با این همه ، ریوالدو مدعی است فقط به خاطر پول و مسائل مالی جذب میلان نشده و دست به جدایی از بارسلونای اسپانیا نزده و او همچنین ادعا می کند که به رغم فتح جام جهانی امسال همراه با تیم ملی برزیل ، هنوز اشتهایش را از دست نداده و همچنان تشنه موفقیت های تازه است . خود ریوالدو می گوید: مشکلی نخواهم داشت . من در میلان همه چیز را از نو شروع کرده ام و به نقطه آغاز بازگشته ام . دلم می خواهد در همین فصل اول با میلان «اسکودتو» را فتح کنیم . چیزی که فکر می کنم به خاطر فرم خوب میلان و نتایج مثبت آن در این فصل میسر است . و من معتقدم خودم نیز در ادامه فصل مشکلی نخواهم داشت و می توانم درخشش بیشتری داشته باشم ؛ همان طور که در باشگاههای قبلی ام داشتم . اگر به اینجا آمدم ، فقط برای کسب درآمده نبوده است ، بعکس آمده ام تا کارهای بزرگی انجام دهم . ریوالدو می افزاید: وقتی بچه بودم ، بازیهای لیگ ایتالیا را می دیدم و در آن زمان نیز هموطنانم - زیکو و فالکائو- در آن صحنه می درخشیدند. آرزو داشتم خودم نیز روزی به «سری آ» بیایم و حالا آن رویا، به حقیقت پیوسته است . و ریوالدو می گوید، از کار کردن زیر نظر انجلوتی در میلان هم راضی است و می افزاید: چند سال پیش که وی مربی پارما بود، نیز کم مانده بود که انجلوتی او را به آن باشگاه ایتالیایی ببرد. او همچنین اظهار می کند: ماجرا به سال 1996باز می گردد. در آن زمان انجلوتی خواستار من شد، اما من به دیپورتیوو لاکرونیا پیوستم و شرایط همکاری ما فراهم نشد. وقتی تابستان امسال به میلان هم آمدم ، همه از انجلوتی تعریف می کردند و موقعیت خوب او حالا نیز کاملا مشخص است . پس از گذشت 6سال از آن اشتیاق اولیه ، اوضاع را مساعد می بینم و آنچه در میلان فراروی خود می بینم ، اسباب شادمانی است . شرایط، امکانات و برنامه های باشگاه عالی است و تماشاگران نیز لطف فراوانی دارند. همه اینها بسیار دور و بعید از شروع راه ریوالدو در فوتبال نشان می دهد. او ابتدا عضو تیم رسیفه برزیل و اولین قرارداد حرفه ای خود را در سال 1991با تیم سانتاکروز این کشور بست . او یک سال بعد از آن عضو تیم موگی میریم شد و در سال 1993باز تغییر باشگاه داد و این بار به عضویت کورین تیانس درآمد. اینجا درخشش ریوالدو بیشتر شد؛ به طوری که در 19بار حضور در ترکیب ثابت این تیم ، 11بار گلزنی کرد. و باز یک سال بعد ریوالدو از تیمش جدا شد و این بار سر از پالمیرس همشهری و رقیب بزرگ کورین تیانس درآورد و در اینجا و با این تیم بود که برای اولین بار نمره قهرمانی در لیگ برزیل را چشید. تجربه شرکت در فوتبال المپیک 1996در آتلانتا برای ریوالدو بسیار تلخ بود و حتی او را دلیل اصلی ناکامی تیم ملی امید برزیل در برابر نیجریه در مرحله نیمه نهایی توصیف کردند؛ اما وی بلافاصله پس از اتمام این رقابت ها، راهی دیپورتیوو لاکرونیای اسپانیا شد و در همان اولین فصل حضورش در این تیم ، 21گل به ثبت رساند. باز این پایان کار نبود و در فصل بعدی ریوالدو پیراهن بارسلونا را به تن کرد و جانشین هموطنش رونالدو شد؛ رونالدویی که بارسا را در آن زمان (1997)ترک کرده و راهی اینترمیلان شده بود و در نیوکمپ و طی 5سال حضور ریوالدو در این محل بود که او تکامل بیشتری یافت و به یکی از بهترین بازیکنان دنیا تبدیل شد. در همین خصوص ، ریوالدو بجز مقام هایی که در رده تیمی همراه با بارسا کسب کرد، در سال 1999فوتبالیست سال اروپا و دنیا نیز شناخته شد. با این حال ریوالدو هرگز در کشورش محبوبیتی را نداشته که مثلا رونالدو یا روماریو داشته اند و با این که این روند در دو سه سال اخیر بهبود یافته ، اما هنوز اکثریت با کسانی است که می گویند ریوالدو در تیم ملی برزیل هیچ گاه همان بازیکن درخشان سطح باشگاهی نشان نداده است و از نظر آنها ریوالدو اغلب در بازی های برزیل کم فروشی کرده است . حتی در جام جهانی امسال که با قهرمانی برزیلی ها پایان یافت ، ریوالدو به خاطر بزرگ جلوه دادن حرکت خطای بازیکن ترکیه ای بر روی خود و فراهم کردن موجبات اخراج این رقیب ، مورد شماتت زیادی قرار گرفت . ریوالدو حتی در روزهای خوش نیز به خودخواه بودن متهم شده و همواره گفته اند که منافع تیمی را چندان در نظر نمی گیرد. خود ریوالدو این حرفها را قبول ندارد ولی می گوید، به انتقاداتی از این دست عادت کرده و به آن خو گرفته است . او می افزاید: من حتی اگر در یک فصل به تنهایی 100گل هم بزنم ، باز هم عده ای از من انتقاد خواهند کرد و اینها بیشتر از روی حسادت به من است . من باید با این مسائل خو می گرفتم و این کار را نیز کرده ام . می گویند ریوالدو کند و فاقد سرعت لازم است و کار دفاعی هم بلد نیست ؛ اما او در کارهای تخصصی اش چنان موفق و آنقدر فنی و تکنیکی و مسلط است که این ضعف های مسلم را پوشش می دهد و گاه در یک لحظه و با یک توپ کاری می کند که تمام محاسبات حریفان را به هم می ریزد و یک ضربه پیچدار و یک شوت ناگهانی از سوی او کافی است تا تیمش در یک چشم به هم زدن در مسیر پیروزی قرار گیرد. بازی خوانی و حس برداشت او نسبت به وقایع داخل میدان نیز در سطح خوبی است . با این ویژگی و به رغم این که ریوالدو 31ساله شده است ، کالچو می تواند مطمئن باشد که در ادامه فصل جاری حرکات جالب و تازه زیادی را از او خواهد دید.