جان هگی: از منبر کلیسا تا قلب سیاست واشنگتن

به گزارش جام جم آنلاین  او با تأسیسِ سازمانِ «مسیحیانِ متحد برای اسرائیل» (CUFI) با بیش از ۱۰ میلیون عضو، یک لابیِ قدرتمندِ سیاسی در درونِ حزبِ جمهوری‌خواه ایجاد کرد که مستقیماً بر سیاستِ خارجیِ آمریکا، به‌ویژه در قبال ایران، تأثیر گذاشته است. این مقاله به بررسیِ زندگی، آثار، شبکهٔ نفوذ، شیعه‌ستیزی و نقشِ هگی در جنگِ ۲۰۲۶ آمریکا و اسرائیل با ایران می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه او با تلفیقِ الهیات، لابی‌گری و رسانه، به یکی از معمارانِ اصلیِ جنگ با ایران بدل شده است. به‌روزرسانیِ حاضر، تحولاتِ جنگ را تا ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ پوشش می‌دهد.

 از منبرِ کلیسا تا قلبِ سیاستِ واشنگتن

جان هگی در ۱۲ آوریل ۱۹۴۰ زاده شد. او بنیان‌گذارِ کلیسای «کرنرستون» (Cornerstone Church) در سن‌آنتونیو، تگزاس است – کلیسایی غیرمذهبی (نافِرقه‌ای) با بیش از ۲۵,۰۰۰ عضوِ فعال. او بیش از ۶۷ سال را به خدمتِ کشیشی پرداخته و نویسندهٔ بیش از چهل کتاب است که چندین عنوان از آن‌ها به پرفروش‌ترین‌هایِ روزنامهٔ نیویورک تایمز بدل شده‌اند.

هگی در دانشگاه «ترینیتی» (Trinity University) در سن‌آنتونیو با بورسِ فوتبال تحصیل کرد و مدرکِ کارشناسیِ خود را گرفت، سپس مدرکِ کارشناسیِ ارشدِ خود را از دانشگاهِ «نورت تگزاس» (North Texas State University) دریافت کرد. فعالیتِ کشیشیِ او از سال ۱۹۵۸ به‌عنوانِ یک «بشارت‌گرِ دوره‌گرد» (evangelist) آغاز شد و در سال ۱۹۶۶ به سن‌آنتونیو رفت تا بنیان‌گذارِ کلیسایی شود که بعدها به «کلیسای ترینیتی» (Trinity Church) و سپس به «کرنرستون» بدل گردید.

نقشِ هگی در شکل‌دهی به گفتمانِ ضدّشیعیِ معاصر، نه از طریقِ مرجعیتِ الهیاتیِ صرف (چون لاهه) یا تفسیرِ سیاسیِ انتزاعی (چون هیچکاک)، بلکه از راهِ سازمان‌دهیِ سیاسیِ میلیون‌ها نفر بوده است. او با ایجادِ یک لابیِ عظیم، گفتمانِ آخرالزمانی را از حوزۀ نظریه به حوزۀ قدرتِ سیاسیِ نافذ منتقل کرد.

پژوهشِ پیش‌رو، از نظرِ ماهیت، در زمرهٔ پژوهش‌هایِ کیفی قرار می‌گیرد و با بهره‌گیری از رویکردِ «تحلیلِ گفتمانِ انتقادی» (Critical Discourse Analysis - CDA) به‌مثابهٔ چارچوبِ نظری، به واکاویِ متن و بسترِ سیاسی-اجتماعیِ آثار و فعالیت‌هایِ جان هگی می‌پردازد. پیکرهٔ داده‌هایِ این مقاله مشتمل است بر: (۱) کتاب‌هایِ کلیدیِ هگی – به‌ویژه «شمارشِ معکوسِ اورشلیم» (۲۰۰۵/۲۰۰۷)، «چهار ماهِ خونین» (۲۰۱۳)، «آخرینِ امپراتوریِ زمین» (۲۰۱۸) و «آخرینِ دوران» (۲۰۲۱) – به‌عنوانِ گفتمانِ مسلط؛ (۲) سخنرانی‌ها و خطبه‌هایِ هگی، از جمله خطبۀ ۱ مارس ۲۰۲۶ با عنوان «عملیاتِ خشمِ حماسیِ در حالِ آمدنِ خدا»؛ (۳) بیانیه‌ها و گزارش‌هایِ سازمانِ «مسیحیانِ متحد برای اسرائیل» (CUFI)؛ (۴) گزارش‌هایِ تحلیلی و خبری از رسانه‌هایِ معتبر (همچون The Conversation، iNews، The Washington Post و The Oklahoman)؛ و (۵) نقدهایِ آکادمیک و عمومی بر آثارِ هگی، از جمله نقدهایِ الهی‌دانانِ مسیحی و سازمان‌هایی چون شورایِ روابطِ اسلامی-آمریکایی (CAIR). روشِ تحلیل در این پژوهش، مبتنی بر کدگذاریِ موضوعی و لایه‌کاویِ روایت‌هاست تا از رهگذرِ آن، سازوکارهایِ پنهانِ تبدیلِ یک تفسیرِ الهیاتی به ابزاری برایِ تأثیرگذاری بر سیاستِ خارجی آشکار گردد.

«مسیحیانِ متحد برای اسرائیل» (CUFI): لابیِ ۱۰ میلیون نفری

مهم‌ترینِ دستاوردِ سیاسیِ جان هگی، تأسیسِ سازمانِ «مسیحیانِ متحد برای اسرائیل» (Christians United for Israel - CUFI) در سال ۲۰۰۶ است. این سازمان، که خودِ هگی آن را رهبری می‌کند، به یکی از قدرتمندترینِ گروه‌هایِ فشار (لابی) در درونِ حزبِ جمهوری‌خواه تبدیل شده و ادعایِ عضویتِ بیش از ۱۰ میلیون نفر را دارد (Christians United for Israel, n.d.).
CUFI هر ساله کنفرانسی سالانه در واشنگتن برگزار می‌کند که در آن، چهره‌هایِ برجستهٔ سیاستِ آمریکا و اسرائیل حضور می‌یابند. از جملهٔ سخنرانانِ پیشینِ این کنفرانس می‌توان به تد کروز (سناتور)، مایک پومپئو (وزیرِ خارجهٔ پیشین)، مایک پنس (معاونِ رئیس‌جمهورِ پیشین)، و حتی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیرِ اسرائیل، اشاره کرد. نتانیاهو در سال ۲۰۱۹، از صهیونیست‌هایِ مسیحی برایِ «حمایتِ ماندگار و فوق‌العاده» تشکر کرد و با هگی دربارهٔ «لزومِ مقابله با تجاوزِ ایران» گفت‌وگو نمود (iNews, 2026).

هگی و نتانیاهو از دههٔ ۱۹۹۰، روسایِ جمهورِ آمریکا را به حمله به ایران ترغیب می‌کرده‌اند. این سازمان، که تحتِ رهبریِ هگی به‌عنوانِ «کشیشی آتش‌پاره» (firebrand pastor) شناخته می‌شود، به یکی از وفادارترینِ پایگاه‌هایِ حمایت از دونالد ترامپ و جنگِ او علیه ایران بدل شده است (The Conversation, 2026a).

CUFI همچنین در سطحِ بین‌المللی به‌عنوانِ بزرگ‌ترین سازمانِ طرفدارِ اسرائیل در جهان شناخته می‌شود و با سازمان‌هایِ هم‌سو در کشورهایِ دیگر، از جمله در اروپا و آمریکایِ لاتین، همکاری دارد. این سازمان، با تکیه بر الهیاتِ دوره‌گرایی (دیسپنسیشنالیسم) و تفسیرِ تحت‌اللفظیِ پیشگویی‌هایِ کتابِ مقدس، حمایت از اسرائیل را به‌عنوانِ یک «تکلیفِ الهیاتی» ترویج می‌کند و مخالفانِ این رویکرد را «مخالفانِ نقشهٔ خدا» معرفی می‌نماید.

کنفرانسِ سالانهٔ ۲۰۲۶ CUFI: کنفرانسِ سال ۲۰۲۶ در تاریخ ۵ تا ۷ ژوئیه در مرکزِ همایش‌های «گیلورد نشنال» در حومۀ واشنگتن برگزار شد (CUFI, 2025). این کنفرانس بیش از ۳,۰۰۰ عضو را گرد هم آورد و به یکی از مهم‌ترینِ رویدادهایِ حمایت از جنگ در میانِ محافظه‌کاران بدل شد (Civitas Outlook, 2026). در این کنفرانس، هگی با لحنی تند دربارهٔ رژیمِ ایران چنین گفت:

«مسئله این است که آیا رژیمی که از تروریسم حمایت می‌کند و اسرائیل را تهدید می‌کند، باید اجازه داشته باشد که وجود داشته باشد؟... اسرائیل حق دارد از قرار گرفتن شمشیر هسته‌ای بر گردنِ قومِ یهود جلوگیری کند.»

همسرش، ساندرا هگی پارکر (Sandra Hagee Parker)، رئیسِ «صندوقِ اقدامِ CUFI» (CUFI Action Fund)، نیز در این کنفرانس بر لزومِ حمایتِ بی‌قیدوشرط از اسرائیل تأکید کرد: «امروز، فردا و برای همیشه» (Cleveland Jewish News, 2026).

 از «شمارشِ معکوسِ اورشلیم» تا «چهار ماهِ خونین»

هگی نویسنده‌ای پرکار است که بیش از چهل کتاب در زمینهٔ پیشگویی‌هایِ آخرالزمانی، صهیونیسمِ مسیحی و سیاستِ خاورمیانه نوشته است. کتاب‌هایِ او را می‌توان به دو دستهٔ کلی تقسیم کرد: آثاری که مستقیماً ایران و شیعه را هدف گرفته‌اند، و آثاری که چارچوبِ آخرالزمانیِ کلیِ او را ترسیم می‌کنند.

۴.۱. محورِ اصلی: کتاب‌هایِ متمرکز بر ایران و «تهدیدِ شیعه»

«شمارشِ معکوسِ اورشلیم» (Jerusalem Countdown: A Warning to the World / A Prelude to War)

· سالِ انتشار: ۲۰۰۵ (نسخهٔ اولیه) و ۲۰۰۶/۲۰۰۷ (نسخهٔ به‌روزِ «پیش‌درآمدی بر جنگ»)
· محتوایِ اصلی: این کتاب که بیش از ۸۰۰,۰۰۰ نسخه فروخته (Hagee, 2007)، با این جمله آغاز می‌شود: «جنگِ جهانیِ سوم آغاز شده است». هگی در آن استدلال می‌کند که رویاروییِ هسته‌ای با ایران «قطعی» است و این رویارویی، مقدمه‌ای بر «جنگِ حزقیال» و سپس «نبردِ آرماگدون» خواهد بود.
· نقشِ ایران و شیعه: ایران به‌عنوانِ «تهدیدیِ هسته‌ای» تصویر می‌شود که «اسرائیل را از نقشه محو خواهد کرد». هگی با تکیه بر الهیاتِ صهیونیسمِ مسیحی، «اسلامِ رادیکال» را دشمنی می‌داند که «هرگز نمی‌تواند در صلح با اسرائیل زندگی کند». ایرانِ شیعه، نمادِ این «اسلامِ رادیکال» در این روایت است.
· نکتهٔ کلیدی: هگی در این کتاب صراحتاً خواستارِ حملهٔ پیش‌دستانهٔ نظامیِ آمریکا به‌همراهِ اسرائیل علیه ایران شده است تا «نقشهٔ خدا» برایِ غرب محقق شود (Hagee, 2007, p. 156). نسخهٔ به‌روزِ این کتاب با عنوانِ «پیش‌درآمدی بر جنگ» (A Prelude to War) منتشر شده است.

«آیا آمریکا زنده می‌ماند؟» (Can America Survive?: 10 Prophetic Signs That We Are The Terminal Generation) · سالِ انتشار: ۲۰۲۲
· محتوایِ اصلی: این کتاب با فصلی تحتِ عنوانِ «کالبدشکافیِ یک فاجعه! ایران آمادهٔ جنگ است!» آغاز می‌شود و به تحلیلِ «نشانه‌هایِ پیشگویی‌شده» می‌پردازد که نشان می‌دهند آمریکا در «نسلِ پایانی» قرار دارد.
· نقشِ ایران: هگی در این کتاب به «کم‌اهمیت‌شمردنِ خطرناکِ تهدیدِ هسته‌ایِ ایران توسطِ سازمان‌هایِ جاسوسی» حمله می‌کند و از «پیشگوییِ کتابِ مقدس» سخن می‌گوید که ایران را یکی از شش کشوری می‌داند که «نیرویِ نظامیِ اسلامی» را تشکیل خواهند داد (Hagee, 2022).

 کتاب‌هایِ آخرالزمانیِ عمومی با ارجاع به ایران

«چهار ماهِ خونین» (Four Blood Moons: Something Is About to Change)
[9/2/2026 1:46 AM] مجید رضابالا: · سالِ انتشار: ۲۰۱۳
· محتوایِ اصلی: هگی در این کتابِ پرفروش، نظریه‌ای را مطرح می‌کند که بر اساسِ آن، چهار ماه‌گرفتگیِ متوالی (تتراد - tetrad) که در سال‌های ۲۰۱۴-۲۰۱۵ رخ داد، نشانه‌ای از «تغییراتِ عظیم» و «نزدیک‌شدنِ ایامِ آخر» است (Hagee, 2013).
· ارتباط با ایران: هگی این پدیدهٔ نجومی را به‌صراحت به «جنگِ آینده با ایران» پیوند زد و آن را «هشداری الهی» برایِ آمریکا توصیف کرد که «روزی که آمریکا پشتِ خود را به اسرائیل کند، روزی است که خدا پشتِ خود را به آمریکا خواهد کرد». او در فیلمی با همین نام نیز ظاهر شد و ایران را «دشمنیِ مرگبار» برایِ آمریکا و اسرائیل معرفی کرد (Katie Couric Media, 2026).

«آخرینِ امپراتوریِ زمین» (Earth's Last Empire: The Final Game of Thrones) (Hagee, 2018) و «آخرینِ دوران» (The End of the Age: The Countdown Has Begun) (Hagee, 2021) از دیگرِ کتاب‌هایِ هگی هستند که در آن‌ها، بحرانِ ایران به‌عنوانِ یکی از مؤلفه‌هایِ اصلیِ «بازیِ نهاییِ آخرالزمان» ترسیم شده است.

شبکهٔ نفوذ و ارتباطاتِ سیاسی

جان هگی، فراتر از یک کشیشِ تأثیرگذار، یکی از حلقه‌های کلیدیِ اتصالِ صهیونیسمِ مسیحی به مراکزِ قدرتِ سیاسی در آمریکا و اسرائیل است. نفوذِ او ریشه در شبکه‌ای گسترده از روابطِ شخصی و نهادی دارد که طی دهه‌ها ساخته و پرداخته شده است.

 نفوذ در سیاستِ آمریکا: لابی‌ای با دسترسیِ مستقیم

هگی به عنوان بنیان‌گذارِ سازمان CUFI که ادعای عضویت ۱۰ میلیون نفر را دارد، به یکی از قدرتمندترین بازیگرانِ لابی در حزب جمهوری‌خواه تبدیل شده است (The Washington Post, 2008). این جایگاه به او دسترسی و نفوذی بی‌سابقه داده است:

· دسترسی مستقیم به دونالد ترامپ: گزارش‌ها حاکی از آن است که هگی به‌عنوان یکی از مشاورانِ کلیدیِ ترامپ، دسترسیِ آزادانه به او دارد. این رابطه ریشه در حمایتِ هگی از ترامپ در مبارزاتِ انتخاباتیِ ریاست‌جمهوری دارد و حتی به دیدارهایی در دفترِ بیضی‌شکلِ کاخ سفید انجامیده است (Troy Media, 2026). هگی با بسیجِ پایگاهِ عظیمِ خود در حمایت از ترامپ، به یکی از مهم‌ترینِ متحدانِ مذهبیِ او تبدیل شد و در مقابل، ترامپ نیز سیاست‌هایِ موردِ نظرِ هگی را در قبالِ اسرائیل و ایران به اجرا گذاشت.
· شکل‌دهی به سیاست‌های دولت ترامپ: نفوذِ هگی تنها به دسترسی محدود نمی‌شود. او و سازمانش در شکل‌دهی به سیاست‌های کلیدی دولتِ اولِ ترامپ، مانند انتقال سفارت آمریکا به بیت‌المقدس و گماردن دیوید فریدمن به عنوان سفیر در اسرائیل، نقشی تعیین‌کننده داشتند (iNews, 2026). همچنین، خروجِ آمریکا از برجام و اعمالِ «فشارِ حداکثری» علیه ایران، از دیگرِ دستاوردهایِ سیاسیِ CUFI تحتِ رهبریِ هگی به شمار می‌رود.
· لابیِ مستقیم در کنگره: هگی از نفوذِ CUFI برای تحت‌تأثیر قرار دادنِ مستقیمِ سناتورها استفاده می‌کند. برای نمونه، در سال ۲۰۱۳، او شخصاً از سناتور جان کورنین (John Cornyn) از تگزاس خواست تا با نامزدی «چاک هیگل» (Chuck Hagel) برای وزارت دفاع مخالفت کند. کورنین که این کار را به درخواست هگی انجام داد، به اولین سناتوری تبدیل شد که آشکارا با این انتصاب مخالفت کرد (The Conversation, 2026b).
· ارتباط با چهره‌های دموکرات: با وجود گرایش شدید به جمهوری‌خواهان، نفوذ هگی به حدی است که حتی رهبران دموکرات نیز در برخی رویدادهای او شرکت کرده‌اند. برای نمونه، در سال ۲۰۲۳، چاک شومر (Chuck Schumer)، رهبر اکثریت سنا، و حکیم جفریس (Hakeem Jeffries)، رهبر اقلیت مجلس، در رویدادی با حضور هگی حاضر شدند تا حمایتِ خود را از اسرائیل اعلام کنند (The Paper, 2026).

متحدی دیرینه برای اسرائیل: روابطی فراتر از یک لابی

روابط هگی با اسرائیل، به‌ویژه با نخست‌وزیران آن، قدیمی‌تر و عمیق‌تر از روابط او با سیاستمداران آمریکایی است:

· دهه‌ها هم‌پیمانی با بنیامین نتانیاهو: هگی و نتانیاهو از دهه ۱۹۹۰، یعنی بیش از سی سال، رؤسای جمهور آمریکا را به حمله به ایران ترغیب کرده‌اند. این همکاری، یکی از طولانی‌ترین و مؤثرترین ائتلاف‌های فراملی در سیاست خاورمیانه است. آن‌ها با هماهنگیِ کامل، پیامِ «تهدیدِ هسته‌ایِ ایران» و «لزومِ اقدامِ پیش‌دستانه» را به دولتمردانِ آمریکا منتقل می‌کردند (iNews, 2026).
· دیدارها و گفتگوهای مستقیم: رهبران دو کشور به طور مرتب با یکدیگر دیدار می‌کنند. در جولای ۲۰۲۴، نتانیاهو در واشنگتن با گروهی از رهبران انجیلی، از جمله هگی، دیدار کرد. هگی در آن دیدار تأکید کرد: «مسیحیان آمریکا قاطعانه در کنار اسرائیل ایستاده‌اند» (The Jerusalem Post, 2024).

 ارتباط با رهبرانِ جهانِ عرب
 هگی در قامتِ یک فعالِ سیاسیِ صهیونیستِ مسیحی، تعاملاتِ مستقیمی با سرانِ کشورهایِ عربی نیز داشته است. او در مراسمِ امضای «توافق‌نامه‌های ابراهیم» (۲۰۲۰) در کاخ‌سفید حضور یافت و از عادی‌سازیِ روابطِ اسرائیل با امارات و بحرین استقبال کرد (The Conversation, 2026a). همچنین، او با هیئت‌هایِ مصری و گروه‌هایِ مخالفِ «اخوان‌المسلمین» دیدار کرده و بر مخالفتِ شدیدِ خود با این جریان تأکید داشته است. این دیدارها، در چارچوبِ تلاشِ هگی برایِ ایجادِ یک «جبههٔ ضدِّ ایرانی» در میانِ کشورهایِ عربی صورت گرفته است.

 شیعه‌ستیزیِ جان هگی: یک پروژهٔ فکری، سیاسی و عملیاتی

شیعه‌ستیزیِ جان هگی را نه به‌عنوانِ یک موضعِ فرعی، بلکه باید به‌عنوانِ جزئی جدایی‌ناپذیر از جهان‌بینیِ آخرالزمانیِ صهیونیسمِ مسیحیِ او در نظر گرفت. این شیعه‌ستیزی در سه سطحِ به‌هم‌پیوسته خود را نشان می‌دهد.

بازنماییِ اسلام و شیعه به‌عنوانِ «دشمنِ مطلق»: هگی در طولِ دهه‌ها، با زبانی صریح و بدونِ پرده‌پوشی، به تخریبِ اسلام و مسلمانان پرداخته است. او بارها ادعا کرده است که «اسلام نه تنها خشونت را می‌پذیرد، بلکه به آن فرمان می‌دهد» (Hagee, 2006, p. 45). این جمله، که عصارهٔ نگاهِ هگی به اسلام است، ماهیتِ این دین را به‌عنوانِ «خشونت‌ورزیِ ذاتی» معرفی می‌کند. هگی با این ادعا، عملاً تمامِ مسلمانانِ جهان را محکوم به «خشونت» می‌کند و هرگونه گفت‌وگو با آنان را بی‌معنا می‌شمارد.

او همچنین مسلمانان را «کافر» (infidel) خوانده و ادعا کرده که آن‌ها از دورانِ شیرخوارگی برایِ «کشتنِ مسیحیان و یهودیان» آموزش می‌بینند. در یکی از کنفرانس‌هایِ CUFI، از «بریژیت گابریل» دعوت شد که مسلمانان و اعراب را «بی‌روح» و «مصمم به کشتن و ویرانگری» خواند (CAIR, 2008). این اظهارات، که آشکارا نژادپرستانه و توهین‌آمیز هستند، از سویِ سازمان‌هایِ حقوقِ بشر و نهادهایِ اسلامی به‌شدت محکوم شده‌اند.

 هدف‌گذاریِ استراتژیکِ ایرانِ شیعه به‌عنوانِ «کانونِ شرارت»: شیعه‌ستیزیِ هگی فقط به سطحِ گفتمانِ عمومی محدود نمی‌شود، بلکه به‌صورتی راهبردی بر ایرانِ شیعه متمرکز است. هگی ایران را «جدی‌ترینِ تهدیدها برایِ امنیتِ اسرائیل» معرفی کرده است (Hagee, 2007, p. 12). او با تأکید بر برنامهٔ هسته‌ای، از «جهانِ آزاد» خواسته تا این تهدید را خنثی کند. در مارس ۲۰۲۶، در خطبه‌ای با عنوان «عملیاتِ خشمِ حماسیِ در حالِ آمدنِ خدا»، جنگ با ایران را بخشی از «نقشهٔ الهی» و تحققِ پیشگویی‌هایِ کتابِ مقدس توصیف کرد و گفت: «از نظرِ پیشگویی، دقیقاً سرِ وقتیم» (ETHOS Institute, 2026).

عملیاتی‌سازیِ شیعه‌ستیزی: CUFI به‌عنوانِ ابزارِ جنگ: جان هگی، برخلافِ بسیاری از نظریه‌پردازانِ آخرالزمانی، به مرحلهٔ «عمل» نیز وارد شده است. او با تأسیسِ CUFI، یک لابیِ عظیمِ ۱۰ میلیون‌نفری ایجاد کرد که مستقیماً بر سیاستِ خارجیِ آمریکا تأثیر می‌گذارد. این سازمان، با برگزاریِ کنفرانس‌هایِ سالانه، لابیِ مستقیم در کنگره، و بسیجِ پایگاهِ اجتماعیِ خود، به یکی از مهم‌ترینِ ابزارهایِ عملیاتی‌سازیِ شیعه‌ستیزیِ هگی بدل شده است. CUFI به‌عنوانِ یکی از قدرتمندترینِ گروه‌هایِ فشار در حزبِ جمهوری‌خواه، همواره خواستارِ رویاروییِ نظامی با ایران بوده است (The Conversation, 2026a).

 تناقض‌ها و جنجال‌ها

نکتهٔ قابلِ تأمل، تناقضِ آشکارِ مواضعِ هگی است. او در دههٔ ۱۹۹۰ در موعظه‌ای، هیتلر را «شکاری» معرفی کرد که خدا او را برایِ بازگرداندنِ یهودیان به اسرائیل فرستاده است. این ادعا که با حمایتِ امروزینِ او از اسرائیل در تناقض است، در سال ۲۰۰۸ جنجالِ بزرگی به‌پا کرد. او که مجبور به عذرخواهی شد، اما این عذرخواهی نیز نتوانست خشمِ بسیاری از یهودیان و مسیحیان را فرو نشاند (The Washington Post, 2008). با وجودِ محکومیت‌هایِ گسترده توسطِ سازمان‌هایی مانند شورایِ روابطِ اسلامی-آمریکایی (CAIR)، هگی هرگز از مواضعِ خود عقب‌نشینی نکرده و با قدرت به فعالیتِ خود ادامه داده است (CAIR, 2008).

نقشِ هگی در جنگِ ۲۰۲۶: «از نظرِ پیشگویی، دقیقاً سرِ وقتیم»

در ۱ مارس ۲۰۲۶ – یعنی یک روز پس از آغازِ «عملیاتِ خشمِ حماسی» (Operation Epic Fury) – جان هگی در کلیسایِ کرنرستون در سن‌آنتونیو، در برابرِ هزاران نفر از پیروانِ خود، خطبه‌ای با عنوانِ «عملیاتِ خشمِ حماسیِ در حالِ آمدنِ خدا» (God's Coming "Epic Fury" Operation) ایراد کرد. هگی در این خطبه، جنگ را بخشی از «نقشهٔ الهی» توصیف کرد و به صراحت اعلام نمود: «از نظرِ پیشگویی، دقیقاً سرِ وقتیم» (ETHOS Institute, 2026).
 هگی در این خطبه، جنگ را نه یک درگیریِ ژئوپلیتیک، بلکه «نشانه‌ای از تحققِ پیشگوییِ کتابِ مقدس» معرفی کرد و ایران را با «پارس» در کتابِ حزقیال و کتابِ اِستر مرتبط دانست. او تأکید کرد که جنگ دقیقاً در آستانۀ «پوریم» (Purim) – جشنی که یادآورِ نجاتِ یهودیان از نقشۀ نسل‌کشیِ یک وزیرِ پارسی است – رخ داده است (۶ اسفند ۱۴۰۴ / ۲ مارس ۲۰۲۶) و این را «نشانه‌ای از خدا» خواند (Katie Couric Media, 2026). به‌گفتهٔ او، «خدا با استفاده از خورشید و ماه و ستارگان، برایِ انسان‌ها پیام می‌فرستد».

در خطبه‌ای دیگر، هگی مدعی شد که روسیه، ترکیه، «آنچه از ایران باقی مانده» و «گروه‌هایِ اسلامی» به‌زودی به اسرائیل حمله خواهند کرد و توسطِ خدا نابود خواهند شد.

 «ماهِ خونین» در سپتامبر ۲۰۲۶: آخرین نشانه؟

در روزهایِ اخیر، هگی بار دیگر با طرحِ بحثِ «ماهِ خونین» (Blood Moon) – که در کتابِ پرفروشِ او «چهار ماهِ خونین» (۲۰۱۳) به تفصیل به آن پرداخته شده – به تفسیرِ آخرالزمانیِ رویدادها دامن زده است.

بر اساسِ پیش‌بینی‌هایِ نجومی، در بازۀ ۲۱ تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ماه به رنگِ سرخ درخواهد آمد. هگی و مارک بلیتز (Mark Blitz)، از دیگرِ کشیشانِ آخرالزمانی، ادعا کرده‌اند که این «ماهِ خونین»، آخرین مورد از چهار «ماهِ خونین» در ۱۸ ماهِ اخیر است و «به رویدادهایِ دراماتیک در خاورمیانه اشاره دارد» (Christian Today, 2026).

هگی در این باره گفته است: «آسمان‌ها بیلبوردِ خدایند. او سال‌هاست که برایِ زمین پیام می‌فرستد، و ما آن‌ها را دریافت نمی‌کرده‌ایم». او تأکید کرده که ظهورِ ماهِ خونین در سپتامبر ۲۰۲۶، در کنارِ جنگِ جاری با ایران، نشانه‌ای از «نزدیک‌شدنِ ایامِ آخر» و «تحققِ پیشگویی‌هایِ کتابِ مقدس» است.

این ادعا در حالی مطرح می‌شود که ناسا (NASA) بارها اعلام کرده است که «ماهِ خونین» پدیده‌ای کاملاً طبیعی و علمی است و هیچ‌گونه ارتباطی با رویدادهایِ سیاسی یا آخرالزمان ندارد. با این‌حال، هگی و هم‌فکرانِ او با تکیه بر تفسیرِ تحت‌اللفظیِ کتابِ مقدس، به ترویجِ این روایتِ آخرالزمانی ادامه می‌دهند.

افکارِ عمومی و پایگاهِ اجتماعیِ جنگ

جنگ با ایران به یکی از «نامحبوب‌ترینِ جنگ‌هایِ تاریخِ آمریکا» بدل شده است. بر اساسِ داده‌هایِ نظرسنجیِ نیت سیلور (Nate Silver)، در آغازِ جنگ (مارس ۲۰۲۶)، ۴۶ درصد از آمریکایی‌ها با جنگ مخالف بودند. این رقم در اوت ۲۰۲۶ به ۵۷ درصد افزایش یافته است (The Conversation, 2026b).

در این شرایط، دولتِ ترامپ برایِ حفظِ مشروعیتِ جنگ به شدت به پایگاهِ اجتماعیِ محافظه‌کار، از جمله CUFI با ۱۰ میلیون عضو، نیازمند است. هگی با تلفیقِ سه مؤلفه – مرجعیتِ الهیاتی، لابیِ سیاسیِ نافذ، و رسانه‌هایِ قدرتمندِ کلیسایی – توانسته است روایتی از جنگ را در میانِ میلیون‌ها آمریکاییِ انجیلی تثبیت کند که در آن، جنگ با ایران نه یک «تراژدیِ انسانی»، بلکه «نشانه‌ای از نزدیک‌شدنِ بازگشتِ مسیح» است.

با این‌حال، نشانه‌هایی از کاهشِ محبوبیتِ این روایت در میانِ خودِ مسیحیان نیز دیده می‌شود. بر اساسِ نظرسنجیِ مرکزِ پیو (Pew Research Center) که در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شد، ۶۰ درصد از بزرگسالانِ آمریکایی دیدگاهِ نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند. در میانِ پاسخ‌دهندگانِ مسیحی، ۴۸ درصد از پروتستان‌ها و ۶۱ درصد از کاتولیک‌ها نظرِ منفی داشتند (Responsible Statecraft, 2026).

 نقدهایِ درونِ مسیحی

با وجودِ نفوذِ گستردۀ هگی، صدایِ مخالفان نیز در حالِ بلندترشدن است. در ژوئیه ۲۰۲۶، الجزیره (Al Jazeera) در گزارشی با عنوانِ «مسیحیان برایِ اسرائیل متحد نیستند» (Christians are not united for Israel)، به نقدِ رویکردِ CUFI پرداخت و آن را «از نظرِ الهیاتی تحریف‌شده» و «از نظرِ سیاسی خطرناک» توصیف کرد. این گزارش تأکید کرد که «CUFI به‌جایِ همهٔ مسیحیان صحبت نمی‌کند» و «بسیاری از مسیحیان در سراسرِ سنت‌ها با مواضعِ افراطیِ آن مخالفند» (Al Jazeera, 2026).

همچنین، در گزارشی از «دولتِ مسئول» (Responsible Statecraft) در ژوئیه ۲۰۲۶، به کاهشِ محبوبیتِ پیامِ هگی در میانِ مسیحیانِ آمریکایی اشاره شده است: «پیامِ او به‌سرعت در میانِ مسیحیانِ آمریکایی کمتر محبوب می‌شود» (Responsible Statecraft, 2026).

 چهار چهره، یک روایت: نقش‌های مکمل در معماریِ گفتمانِ آخرالزمانی

برایِ درکِ عمیق‌ترِ جایگاهِ هگی در میانِ معمارانِ گفتمانِ آخرالزمانیِ ضدّایرانی، باید او را در کنارِ سه چهرۀ دیگر دید. این چهار تن، هر یک نقشی متمایز اما مکمل در ساختِ روایتِ «تهدیدِ آخرالزمانیِ ایران» ایفا کرده‌اند و با هم، زنجیرۀ گفتمانیِ واحدی را شکل می‌دهند که از «داستان» آغاز شد و به «اتاقِ جنگ» انجامید:
 تیم لاهه، به‌مثابۀ معمارِ الهیاتی، با مجموعهٔ «بازماندگان» (Left Behind)، طرحِ کلیِ این درام را بر رویِ کاغذ کشید. او «فیلم‌نامۀ اصلی» را نوشت و الهیاتِ دوره‌گراییِ پیش‌آمیلِنیال را از حوزۀ آکادمیک به حوزۀ عمومی کشاند. او بود که به میلیون‌ها خواننده آموخت که «ربایش، جذب»، «مصیبت» و «نبردِ نهایی»، سرنوشتِ حتمیِ بشریت است.

مارک هیچکاک، به‌مثابۀ مفسّرِ سیاسی، این فیلم‌نامه را بر رویِ صحنۀ واقعیِ سیاستِ خاورمیانه، با جزئیاتِ جغرافیایی و سیاسی تطبیق داد. او «پارس» را بر ایرانِ امروزی، «رُوش» را بر روسیه، و «مِشِک» و «توبال» را بر ترکیه تطبیق داد و احمدی‌نژاد را به‌عنوانِ «پیامبرِ هسته‌ایِ» این درام معرفی کرد. او نقشۀ راه را برایِ سیاست‌گذاران ترسیم نمود.

جوئل روزنبرگ، به‌مثابۀ روایت‌گرِ داستانی، این نقشه را در قالبی جذاب و داستانی – مجموعهٔ «امام دوازدهم» – ریخت و آن را به دستِ میلیون‌ها خواننده و در نهایت، به دستانِ سیاست‌گذارانی چون مارکو روبیو رساند. او «داستان» را به «مرجعِ سیاست» تبدیل کرد.

و جان هگی، به‌مثابۀ سردارِ میدانِ عمل، نه طرحی بر کاغذ آورد و نه داستانی در لفافه؛ او سازمانی عظیم بر پایۀ این گفتمان بنا نهاد. او با تأسیسِ CUFI، میلیون‌ها آمریکاییِ انجیلی را به «ارتشی سیاسی» تبدیل کرد و با کنفرانس‌هایِ سالانه‌اش در واشنگتن، فشارِ مستقیم بر کاخِ سفید و کنگره اعمال نمود. او «گفتمان» را به «قدرتِ سیاسیِ نافذ» بدل ساخت.

به‌عبارتی، لاهه «طرحِ کلی» را کشید، هیچکاک «نقشهٔ سیاسی» را بر رویِ آن ترسیم کرد، روزنبرگ آن را به «داستانیِ پرفروش» تبدیل نمود، و هگی این داستان را به «لابیِ ۱۰ میلیون‌نفری» مبدل ساخت. این چهار، حلقه‌هایِ یک زنجیرۀ واحدند که در نهایت، به شکل‌دهیِ روایتِ جنگِ ۲۰۲۶ با ایران انجامیدند – از خیالِ یک رمان تا اتاقِ جنگِ پنتاگون، از منبرِ یک کلیسا تا قلبِ سیاستِ واشنگتن.

 از منبر تا پنتاگون

جان هگی، بیش از هر چهرۀ دیگری در این پژوهش، نمادِ گذار از «تفسیرِ پیشگویی» به «اقدامِ سیاسی» است. او:

· با تأسیسِ CUFI، یک ارتشِ ۱۰ میلیون‌نفریِ سیاسی ایجاد کرد.
· با خطبه‌هایِ ۱ مارس ۲۰۲۶، جنگ را «مقدس» اعلام کرد و به آن مشروعیتِ الهیاتی بخشید.
· با ادعایِ «ماهِ خونین» در سپتامبر ۲۰۲۶، به تداومِ مشروعیت‌بخشیِ الهیاتیِ جنگ در ماه‌هایِ آینده کمک می‌کند.
· با ارتباطِ نزدیک با نتانیاهو و چهره‌هایِ کلیدیِ حزبِ جمهوری‌خواه، پلِ ارتباطیِ مستقیمِ میانِ صهیونیسمِ مسیحی و دولتِ اسرائیل شد.
· با کتاب‌هایِ پرفروشِ خود، چارچوبِ فکریِ جنگ را در میانِ میلیون‌ها آمریکاییِ انجیلی تثبیت کرد.

اگر روزنبرگ «رمان» را به مرجعِ سیاستِ خارجی تبدیل کرد، هگی «لابی» را به ابزارِ تحققِ آن مرجع تبدیل نمود. در سپتامبر ۲۰۲۶، در حالی که جنگِ آمریکا و اسرائیل با ایران واردِ هفتمینِ ماهِ خود شده و مخالفتِ عمومی با آن به ۵۷ درصد رسیده است، جان هگی و CUFI همچنان یکی از ستون‌هایِ اصلیِ مشروعیت‌بخشیِ الهیاتی و سیاسیِ این جنگ در میانِ محافظه‌کارانِ آمریکایی به شمار می‌روند.

شیعه‌ستیزیِ جان هگی را باید فراتر از یک تعصبِ شخصی دانست. این شیعه‌ستیزی یک پروژهٔ فکری، سیاسی و عملیاتیِ تمام‌عیار است که در آن، اسلام (و به‌طورِ خاص، ایرانِ شیعه) به‌عنوانِ «شرّ مطلق» در یک روایتِ آخرالزمانی بازنمایی می‌شود. او با استفاده از جایگاهِ خود به‌عنوانِ رهبرِ یک لابیِ ۱۰ میلیون‌نفری، این کینه‌توزیِ الهیاتی را به یکی از مؤلفه‌هایِ اصلیِ سیاستِ خارجیِ جنگ‌طلبانهٔ آمریکا در قبالِ ایران تبدیل کرده است. در واقع، هگی حلقهٔ اتصالِ این گفتمان به قدرتِ سیاسیِ نافذ است؛ «سردارِ میدانِ عملِ» شیعه‌ستیزیِ آخرالزمانی.

---

این مقاله در ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، هم‌زمان با هفتمین ماهِ جنگِ آمریکا و اسرائیل با ایران، ویرایش  شده است.

فهرستِ منابع و مآخذ

· Al Jazeera. (2026, July 7). Christians are not united for Israel.
· CAIR (Council on American-Islamic Relations). (2008). Statement regarding John Hagee's remarks on Islam.
· Christian Today Australia. (2026, August 5). 'Blood moon' this September could be biblical sign of Apocalypse, pastors say.
· Christians United for Israel (CUFI). (2025). 2026 Washington Summit – July 5-7, 2026.
· Christians United for Israel (CUFI). (n.d.). Official Website – About Us.
· Civitas Outlook. (2026, July 28). Christian Zionists Aren't for Turning.
[9/2/2026 1:46 AM] مجید رضابالا: · Cleveland Jewish News. (2026, July 9). CUFI calls for support of Israel ‘today, tomorrow, forever’.
· ETHOS Institute. (2026, April 12). Rightly Dividing the Word?: Prophetic Misreading and the Celebration of Violence.
· Hagee, J. (2006). In Defense of Israel. Lake Mary, FL: FrontLine.
· Hagee, J. (2007). Jerusalem Countdown: A Prelude to War. Lake Mary, FL: FrontLine.
· Hagee, J. (2013). Four Blood Moons: Something Is About to Change. Brentwood, TN: Howard Books.
· Hagee, J. (2018). Earth's Last Empire: The Final Game of Thrones. Brentwood, TN: Howard Books.
· Hagee, J. (2021). The End of the Age: The Countdown Has Begun. Nashville, TN: Thomas Nelson.
· Hagee, J. (2022). Can America Survive?: 10 Prophetic Signs That We Are The Terminal Generation.
· iNews. (2026, March 22). Trump has delighted apocalyptic Christians. They say the End Times are coming.
· Katie Couric Media. (2026, March 12). As Iran War Expands, Some Conservative Christians Invoke Biblical Prophecies.
· Netease (163.com). (2026, June 11). 从史诗狂怒到歌革之战：特朗普的末日剧本与“神圣战争” (From Epic Fury to the Battle of Gog and Magog: Trump's End-Times Script and 'Holy War').
· Responsible Statecraft. (2026, July 8). Inside the growing religious revolt against Christian Zionism.
· The Conversation. (2026a, March 12). As Iran war expands, some conservative Christians interpret the conflict through biblical prophecies.
· The Conversation. (2026b, August 13). Le dilemme de Trump : mettre fin à la guerre contre l’Iran pour satisfaire les Américains, au risque de mécontenter sa base évangélique.
· The Jerusalem Post. (2024, July). Netanyahu meets with evangelical leaders in Washington.
· The Paper (澎湃新闻). (2026, June 11). 从史诗狂怒到歌革之战：特朗普的末日剧本与“神圣战争” (From Epic Fury to the Battle of Gog and Magog: Trump's End-Times Script and 'Holy War').
· The Washington Post. (2008, May 19). Hagee Apologizes for Hitler Remark.
· Troy Media. (2026, May 28). Is U.S. foreign policy driven by prophecy?