وقتی مخاطب سرنوشت «دلیران» را تعیین می‌کند

مستند مسابقه دلیران به کارگردانی مجید رستگار
در فصل جدید «دلیران»، مخاطب دیگر فقط تماشاگر رقابت نیست؛ بلکه در بخش‌هایی از مسابقه می‌تواند در سرنوشت شرکت‌کنندگان اثر بگذارد. مجید رستگار، کارگردان مستندمسابقه «دلیران»، از پشت‌صحنه این تجربه تعاملی و چالش‌های طراحی آن می‌گوید.
کد خبر: ۱۵۶۵۶۱۳
نویسنده زهرا عباسی/ جام جم آنلاین

به گزارش جام جم آنلاین؛ تولید یک مسابقه تلویزیونی زمانی پیچیده‌تر از شرایط همیشگی می‌شود که قرار باشد نتیجه برخی اتفاقات از پیش تعیین‌شده نباشد و انتخاب مخاطب نیز در مسیر روایت و رقابت اثر بگذارد. در چنین ساختاری، گروه تولید باید علاوه بر طراحی چالش‌ها و بازی‌ها، سناریوهای مختلفی را برای ادامه مسیر پیش‌بینی کند؛ اتفاقی که مستند مسابقه «دلیران» در فصل جدید خود تجربه کرده است. به همین بهانه، با مجید رستگار، کارگردان این برنامه  گفت‌وگو کردیم تا درباره چگونگی شکل‌گیری ساختار تعاملی، دشواری‌های طراحی روایت و بازی‌ها، ظرفیت‌های جغرافیایی برنامه و چشم‌انداز ادامه این مسیر صحبت کنیم.

 

طراحی یک ساختار تعاملی

مجید رستگار، کارگردان مسابقه «دلیران» با اشاره به تفاوت‌های فصل جدید این مسابقه، از طراحی یک ساختار تعاملی برای آن خبر داد و گفت: تعاملی شدن «دلیران» تجربه‌ای تازه در تولید مسابقه تلویزیونی در ایران است و اجرای آن به دلیل پیش‌بینی مسیرهای مختلف روایت و واکنش‌های احتمالی شرکت‌کنندگان، کار تولید را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

رستگار درباره شکل‌گیری ساختار فصل جدید «دلیران» توضیح داد: برای این فصل حدود چهار تا پنج ماه روی فیلمنامه کار کردیم. در مجموع برای ۲۶ قسمت، فیلمنامه‌هایی با جزئیات کامل نوشته شد که در آن علاوه بر اتفاقات و چالش‌های روزانه، واکنش‌های احتمالی شرکت‌کنندگان نیز پیش‌بینی شده بود. در واقع فیلمنامه «دلیران» صرفاً برای اجرای بازی‌ها نوشته نشده، بلکه طراحی موقعیت‌هایی است که شرکت‌کنندگان در مواجهه با آنها قرار می‌گیرند.

وی افزود: در این فصل تلاش کردیم مسابقات را نیز از همان مرحله فیلمنامه جدی‌تر طراحی کنیم. با همکاری طراح مسابقه، بازی‌ها به گونه‌ای طراحی شدند که هیجان و درگیری مخاطب و شرکت‌کنندگان را افزایش دهند و مخاطب هنگام تماشای برنامه بتواند با رقابت همراه شود.

 

مخاطب چگونه وارد روند رقابت می‌شود؟

تهیه‌کننده «دلیران» درباره اضافه شدن بخش تعاملی به این مسابقه عنوان کرد: پس از پیشنهاد اضافه شدن تعامل با مخاطب، چند ماه دیگر نیز صرف بازنویسی و بررسی ساختار برنامه شد. در نهایت تصمیم گرفتیم دست‌کم پنج قسمت را به شکل تعاملی پیش ببریم و در بخش‌هایی، مخاطب میان دو انتخاب قرار بگیرد و تصمیم او مسیر ادامه رقابت را تغییر دهد.

رستگار ادامه داد: در برخی مراحل، نقش مخاطب حتی جدی‌تر می‌شود و او می‌تواند در انتخاب فردی که قرار است در یک چالش شرکت کند یا در امتیاز افراد تأثیرگذار باشد. این بخش را می‌توان یکی از نقاط اوج «دلیران» دانست، زیرا تصمیم مخاطب فقط یک انتخاب ساده نیست و می‌تواند بر مراحل بعدی مسابقه نیز اثر بگذارد.

 مستند مسابقه دلیران به کارگردانی مجید رستگار

حفظ عدالت در رقابت

این کارگردان تلویزیونی درباره احتمال تأثیر رأی مخاطبان بر عدالت رقابت نیز گفت: تلاش کردیم موازنه‌ای در طراحی مسابقه ایجاد کنیم. اگر یک انتخاب در یک مرحله به سود یا زیان یک گروه باشد، این موقعیت برای گروه دیگر نیز وجود دارد تا شرایط برای شرکت‌کنندگان تا حد امکان متوازن باقی بماند. به این ترتیب، تعامل مخاطب به جای برهم زدن ساختار رقابت، به یکی از عناصر جذابیت آن تبدیل می‌شود.

 

دشواری تولید در شرایط سخت

رستگار همچنین به دشواری‌های تولید این فصل اشاره کرد و گفت: تولید برنامه در شرایط جوی سخت و با دمای حدود ۴۲ درجه و در مسافت‌های طولانی انجام شد. برای طراحی مسابقه، مناطق مختلف جنوب و شمال کشور را بررسی کردیم تا موقعیت‌هایی پیدا کنیم که علاوه بر ایجاد چالش برای شرکت‌کنندگان، تصاویر متفاوتی از طبیعت ایران به مخاطب ارائه دهد.

وی افزود: در بخش جنوب، مناطقی از چابهار، کنارک، بیریس، سرباز، کوه‌های مریخی و درک بررسی شد و پس از مشاهده لوکیشن‌ها، طراحی مسابقات نیز متناسب با ظرفیت‌های همان مناطق شکل گرفت. در شمال نیز به دنبال نشان دادن تنوع جغرافیایی و طبیعی بودیم؛ از مناطق جنگلی و کوهستانی گرفته تا فضاهای ابری، دریا و رودخانه‌ها.

 

۱۲ شرکت‌کننده از نقاط مختلف ایران

تهیه‌کننده «دلیران» با اشاره به حضور شرکت‌کنندگانی از نقاط مختلف کشور اظهار کرد: انتخاب شرکت‌کنندگان بر اساس فراخوان و طی کردن مراحل راستی‌آزمایی انجام شد و هدف این نبود که صرفاً بر اساس اقلیم، افراد انتخاب شوند. در نهایت ۱۲ شرکت‌کننده از حدود ۱۲ نقطه و استان مختلف کشور در برنامه حضور پیدا کردند و همین تنوع جغرافیایی، لهجه‌ها و ویژگی‌های شخصیتی آنها را برای برنامه جذاب‌تر کرده است.

رستگار ادامه داد: این ظرفیت به ما اجازه داد در قسمت‌های مختلف، مخاطب نوجوان را با استان‌ها و ویژگی‌های طبیعی و فرهنگی آنها آشنا کنیم. تلاش کردیم در ابتدای هر قسمت‌ درباره زیبایی‌های یک منطقه از ایران صحبت کنیم تا مخاطب با جغرافیای کشور آشناتر شود و در کنار سرگرمی، حس علاقه و مسئولیت نسبت به سرزمین خود را نیز تجربه کند.

 مستند مسابقه دلیران به کارگردانی مجید رستگار

سرمایه‌گذاری در تولید آثار باکیفیت

وی درباره چشم‌انداز ادامه این مسیر نیز گفت: اگر بتوانیم در حوزه کودک و نوجوان به شکل درست سرمایه‌گذاری کنیم و بودجه مناسبی برای تولید آثار باکیفیت اختصاص دهیم، نتیجه آن را در میزان ارتباط مخاطب با برنامه خواهیم دید. بازخوردهای اولیه «دلیران» نیز نشان داد که مخاطب کودک و نوجوان همچنان با تلویزیون ارتباط دارد و اگر اثر باکیفیت تولید شود، می‌تواند مخاطب خود را پیدا کند.

 

«دلیران» حاصل کار یک گروه است

تهیه‌کننده «دلیران» در پایان با اشاره به مشارکت گروهی عوامل تولید گفت: طراحی و ارتقای این برنامه حاصل کار یک گروه است و نمی‌توان همه تلاش‌ها را تنها به کارگردان یا نویسنده نسبت داد. از آقای رضوانی که علاوه بر تهیه‌کنندگی، ایده اولیه فصل نخست نیز حاصل خلاقیت ایشان است تا مدیران و عوامل تولید، طراح مسابقه و دیگر افرادی که در شرایط سخت جوی و تولیدی برای ساخت برنامه تلاش کردند، تشکر می‌کنم. امیدوارم سهم و تلاش همه این افراد در دیده شدن و موفقیت «دلیران» مورد توجه قرار گیرد.

 

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها