خرداد، در تقویم سیاسی کشورمان، هرگز ماهی آرام نبوده است. اما امسال، این ماه با تلاقی سه لایه متضاد اما مکمل، ما را در برابر پرسشی بنیادین قرار داده است: «در لحظهی فقدان، چگونه میتوان تداوم را تضمین کرد؟»وقتی به ۱۵ خرداد باز میگردیم، با نقطهی عزیمت یک گسست بزرگ در تاریخ معاصر مواجهیم. قیام ۱۵ خرداد، در واقع اولین پاسخ «میدان» به «ساختار» بود؛ پاسخی که ثابت کرد ارادهی جمعی، وقتی در مدار یک رهبر عالیقدر متمرکز شود، میتواند معادلات سخت سیاسی را تغییر دهد. امروز، با بازخوانی این واقعه در کنار رحلت امام خمینی(ره)، ما با یک الگوی تکرارپذیر روبهرو هستیم: «هر فقدانی در این مسیر، یک نقطه پرتاب برای تداوم است.
شهادت «قائد امت» در حالی رخ داد که کشور در پیچیدهترین وضعیت ژئوپولیتیک خود قرار داشت. از منظر تحلیل مدیریتی و سیاسی، چنین اتفاقی میتوانست به عنوان یک «خلأ قدرت» توسط رقبای منطقهای و جهانی تعبیر شود. اما واکنش خیابانهای سراسر کشور همزمان با شهادت رهبر عظیمالشأن اسلام حضرت آیتالله خامنهای(مدضلهالعالی)، پاسخی فراتر از یک واکنش عاطفی بود. حضور میلیونی مردم از آن زمان تاکنون که این هفته هم با دهه امامت و ولایت همراه شده، در واقع یک «اعلامیه سیاسی» است؛ اعلامیهای که میگوید مشروعیت در این سرزمین، نه بر پایه قراردادهای صوری که بر مدار «بیعت و وفاداری» میچرخد.
مراسم یادبود خانواده شهید قائد امت همزمان در سراسر کشور، در این میان، پیوندی عمیق میان «رنج شخصی» و «مسئولیت ملی» ایجاد کرد. این نقطه، همان جایی است که «غم» به «قدرت» تبدیل میشود. وقتی خانوادهای در اوج اندوه، ایستادگی را برگزینند، در واقع در حال ترسیم نقشه راهی برای کل جامعه هستند: اینکه در شرایط استثنایی، «صبوری استراتژیک» و مقاومت علیه باطل و ایستادگی با تمام قوا در برابر دشمن تنها راه عبور از بحران است.امروز، با رویارویی با رهبری جدید حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای در سایه تلاطمهای بیرونی، باید پذیرفت که ما با یک «تداوم تکاملی» مواجهیم. اینکه ولایت» یک جایگاه اداری نیست، بلکه یک «منهج جاری» است که با شهادت رهبرانش، نه تضعیف، بلکه «تطهیر و تقویت» میشود.
البته باید گفت که دهه امامت و ولایت امسال فرصتی برای بازتعریف جایگاه «ولایت» در مواجهه با جنگهای نسل جدید است. با این وجود، آنچه در میدانهای سراسر کشور با حضور حماسی مردم میگذرد، پاسخی جمعی به توهمات دشمن آمریکایی صهیونی است. پیامی روشن که میگوید: «ما در تلاطمها، متزلزل نمیشویم؛ بلکه متحدتر از قبل برای دفاع از این آب و خاک پشت رهبر عزیزمان هستیم.» خرداد امسال به ما آموخت که در این خاک، فقدانها هرگز منجر به سقوط نمیشوند، بلکه راه را برای ظهور ارادهای سختتر و مصممتر هموار میکنند. ما از این خرداد، با درک عمیقتری از مفهوم «تداوم»، عبور خواهیم کرد.
