پلیس اعلام کرد؛
تنگه هرمز، افق گشوده پیروزیها
۸۰درصد از کل حجم کالاهای معاملهشده در سراسر جهان از طریق دریا انجام میشود. تنگه هرمز یکی از مهمترین گلوگاههای (کریدورهای) دریایی است که تا پیش از جنگ تحمیلی علیه کشور ایران توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، حدود یکچهارم تجارت نفت و حجم قابلتوجهی از تجارت گاز طبیعی مایع و کود مصنوعی از آن عبور میکرد (در سال ۲۰۲۴، کل نفت حمل شده از طریق تنگه هرمز ۲۰میلیون بشکه در روز یا معادل ۲۵درصد از تجارت جهانی نفت از طریق دریا بود.
نفتخام و میعانات گازی ۱۴ میلیون بشکه در روز و فرآوردههای نفتی شش میلیون بشکه در روز را تشکیل میدادند). این تنگه تنها خروجی دریایی پنج کشور، از ۱۰ تولیدکننده برتر نفت جهان (عربستان سعودی، عراق، امارات متحده عربی، کویت و ایران) است. سازمان بینالمللی انرژی (IEA) ، وقوع جنگ تحمیلی علیه کشور ایران (اسفند ۱۴۰۴) را موجب «بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ بازار جهانی نفت» با کاهش ۹۷درصدی عبور کشتیهای تجاری و کاهش ۲۰درصدی تجارت نفتی (در مقایسه، شوکهای نفتی دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ حدود ۶ــ ۴درصد کاهش عرضه ایجاد کرده بودند) عنوان کرده است.
با تشدید تنشها، تنگه به چیزی بیش از یک گلوگاه انرژی تبدیل شد. آبراهی که اقتصاد را با سیاست گره زد و آینده بازیگران جهانی را تحت تأثیر قرار داد. امروز (۱۸ فروردین ۱۴۰۵)، قیمت آتی نفت برنت با ۵۷ سنت معادل ۰/۵ درصد افزایش، به ۱۱۰ دلار و ۳۴ سنت در هر بشکه و قیمت آتی نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا با یک دلار و ۲۶ سنت معادل ۱/۱ درصد افزایش، به ۱۱۳ دلار و ۶۷ سنت در هر بشکه رسیده است و تحلیلگران پیشبینی میکنند که بسته به طول مدت درگیری پیشبینی افزایش بیشتر قیمت نفت حتی تا ۲۰۰ دلار دور از انتظار نیست. علت اصلی عدم تولید تولیدکنندگان اصلی، وجود ناامنی جاری است. تولید نفت کویت، عراق، عربستان سعودی و امارات متحده عربی تا ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ به حدود ۶/۷ میلیون بشکه در روز کاهش یافته و تا ۲۱ اسفند به ۱۰ میلیون بشکه در روز رسید.
این به معنای «پایان روایت» امنیت همیشگی خلیجفارس بهعنوان مقصدی همواره امن برای مهاجران و گردشگران است. افزایش هزینههای حملونقل نفت به بالاترین حد خود (براساس شاخص تانکر کثیف (BDTI) و شاخص تانکر تمیز (BCTI))، افزایش هزینه سوخت دریایی کشتیها و حق بیمههای اعلامی، کاهش یکسوم تجارت دریایی کود شیمیایی، کاهش حدود ۴۰درصدی صادرات هلیوم جهان (فقط توسط کشور قطر) برای تولید نیمهرساناها، تزلزل در بازارهای اوراق قرضه جهانی، افزایش قیمت مواد غذایی، هزینه حملونقل کالایی و خطرات رکود تورمی در جهان تنها بخشی از آثار ناامنی تنگه هرمز به شمار میرود.
همه این پیامدهای اقتصادی از دید تحلیلگران اقتصادی به طول تنشهای موجود و استقامت جمهوری اسلامی ایران در محدودیتهای ایجادی در تنگه هرمز بستگی خواهد داشت. این گذرگاه اقتصادی و ژئوپلیتیکی کشور ایران توانست فشار سیاسی جنگ را به نبرد غیرمتقارن اقتصادی بدل کند، هزینه را در منطقه توزیع کرده و در جهان آژیر قرمز انرژی را به صدا درآورد. این تمدن اصیل نشان داد که هوشمندی بازیگران نجیب ایرانیش بیش از امکانات نظامی و ابزارهای سیاسی تعیینکننده است. با وجود اهمیت نیروی نظامی و میدان و ایستادگی ملت غیور و سلحشور ایرانی، تنگه هرمز همان برگ برنده و صدی است که با خود نود پیروزی در جنگ و رفع تحریمها را خواهد آورد. برگ برندهای برای نجیبزادگان در یک درخشش تمدنی کهن.
با تشدید تنشها، تنگه به چیزی بیش از یک گلوگاه انرژی تبدیل شد. آبراهی که اقتصاد را با سیاست گره زد و آینده بازیگران جهانی را تحت تأثیر قرار داد. امروز (۱۸ فروردین ۱۴۰۵)، قیمت آتی نفت برنت با ۵۷ سنت معادل ۰/۵ درصد افزایش، به ۱۱۰ دلار و ۳۴ سنت در هر بشکه و قیمت آتی نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا با یک دلار و ۲۶ سنت معادل ۱/۱ درصد افزایش، به ۱۱۳ دلار و ۶۷ سنت در هر بشکه رسیده است و تحلیلگران پیشبینی میکنند که بسته به طول مدت درگیری پیشبینی افزایش بیشتر قیمت نفت حتی تا ۲۰۰ دلار دور از انتظار نیست. علت اصلی عدم تولید تولیدکنندگان اصلی، وجود ناامنی جاری است. تولید نفت کویت، عراق، عربستان سعودی و امارات متحده عربی تا ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ به حدود ۶/۷ میلیون بشکه در روز کاهش یافته و تا ۲۱ اسفند به ۱۰ میلیون بشکه در روز رسید.
این به معنای «پایان روایت» امنیت همیشگی خلیجفارس بهعنوان مقصدی همواره امن برای مهاجران و گردشگران است. افزایش هزینههای حملونقل نفت به بالاترین حد خود (براساس شاخص تانکر کثیف (BDTI) و شاخص تانکر تمیز (BCTI))، افزایش هزینه سوخت دریایی کشتیها و حق بیمههای اعلامی، کاهش یکسوم تجارت دریایی کود شیمیایی، کاهش حدود ۴۰درصدی صادرات هلیوم جهان (فقط توسط کشور قطر) برای تولید نیمهرساناها، تزلزل در بازارهای اوراق قرضه جهانی، افزایش قیمت مواد غذایی، هزینه حملونقل کالایی و خطرات رکود تورمی در جهان تنها بخشی از آثار ناامنی تنگه هرمز به شمار میرود.
همه این پیامدهای اقتصادی از دید تحلیلگران اقتصادی به طول تنشهای موجود و استقامت جمهوری اسلامی ایران در محدودیتهای ایجادی در تنگه هرمز بستگی خواهد داشت. این گذرگاه اقتصادی و ژئوپلیتیکی کشور ایران توانست فشار سیاسی جنگ را به نبرد غیرمتقارن اقتصادی بدل کند، هزینه را در منطقه توزیع کرده و در جهان آژیر قرمز انرژی را به صدا درآورد. این تمدن اصیل نشان داد که هوشمندی بازیگران نجیب ایرانیش بیش از امکانات نظامی و ابزارهای سیاسی تعیینکننده است. با وجود اهمیت نیروی نظامی و میدان و ایستادگی ملت غیور و سلحشور ایرانی، تنگه هرمز همان برگ برنده و صدی است که با خود نود پیروزی در جنگ و رفع تحریمها را خواهد آورد. برگ برندهای برای نجیبزادگان در یک درخشش تمدنی کهن.
گفت و گو
