باز نقطه سرخط

فاصله زیادی تا روز 17 بهمن نخستین بازی مقدماتی تیم ملی داریم ، از امارات خبر می رسد که حریف درصدد انجام دیدارهای تدارکاتی است و ما نه تنها تیم ملی را نمی شناسیم

کد خبر: ۱۵۴۹۶۴

، بلکه ناچاریم صدباره به دعواهای همیشگی برگردیم.
نخست این که باید یک جنگ و جدل بزرگی را پشت سر بگذاریم که اختیار تیم ملی در دست کیست؛! فدراسیون چکاره است؛! کمیته انتقالی چه می گوید و رئیس آینده فوتبال کی ، کجا و چگونه انتخاب می شود. پس از آن باید دنبال مربی بگردیم ، دنبال یک مربی که شاید از کره مریخ بیاید.
دوم آن که مثل گاو قوم بنی اسرائیل هزار و یک ویژگی داشته باشد و از فرق سر تا ناخن هایش عاری از هرگونه عیب و نقصی باشد. پس دنبال کارنامه اش برویم ، جد و آبادش را جلوی چشمش بیاوریم تا بفهمیم اصلیتش از کجاست و اگر مقبول افتاده ، تازه بر سر این دعوا کنیم که کدام بازیکن را بر دارد و کدام بازیکن را خط بزند.
اگر همین امروز ما بهترین مربی دنیا را به خدمت درآوریم ، باز همه این گرفتاری ها را داریم. پیش از هر چیزی باید چند تا بلیت رفت و برگشت برایش تهیه کنیم تا در مغرب و مشرق بازیکنان خارجی ما را برانداز کند، پس از آن چندین و چند بازی لیگ را ببیند.تازه با همه این حرف ها اگر یک بازیکن را از قلم بیندازد، پدرش را جلوی چشمش می آوریم.
ما باید به ضرب و زور به او بفهمانیم که خیلی از بازیکنانی که الان در لیگ ما بازی می کنند، روزگاری فوتبالیست بوده اند، مثلا ما چطور باید به او حالی کنیم که تعدادی از بازیکنان همین تیم استقلال روزگاری نه چندان دور چشم و چراغ فوتبال ما بوده اند و حالا به این روز افتاده اند.
در هر حال بازگشت به این همه دعواها دقت می خواهد و گمان نمی رود ما یک چنین فرصتی داشته باشیم پس عاقلانه ترین راه آن است که به داشته های خود بیشتر توجه کنیم و با تقویت کادر فنی گذشته هر چه زودتر کمر به تشکیل تیم ملی ببندیم و بیش ازاین زمان را از دست ندهیم.
مثل روز روشن است که ما برای صعود از این مرحله حتی با نیمی از قوا می توانیم به خواسته خود برسیم وگرنه باید باز نقطه گذاشته و به سر خط برگردیم.