علاج در وطن است

این اقدام را نباید به‌عنوان رفتاری غیرعادی در سیاست‌های آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها تلقی کرد؛ چراکه آنان در جنگ‌های پیشین با ملت ایران، ازجمله جنگ تحمیلی ۱۲روزه و هشت سال دفاع مقدس، سابقه تجهیز صدام به سلاح‌های ممنوعه و بمب‌های شیمیایی، حمله به منازل مسکونی و کشتار خانواده‌ها، زنان و کودکان را در کارنامه خود دارند. همچنین در سایر نقاط جهان، هرجا حضور داشته‌اند، کاری جز جنایت انجام نداده‌اند.
بنابراین، حمله به مراکز علمی کشور در ادامه حمله به دبستان «شجره طیبه» میناب و نیز حمله به بیمارستان گاندی، مراکز اورژانس و آمبولانس‌هاست. این، ذات نظام لیبرال ــ دموکراسی غرب است که توصیه‌های اخلاقی پرسروصدایی برای ایجاد مشروعیت در میان انسان‌های غرب‌زده مطرح می‌کند، اما در میدان عمل مرتکب جنایت می‌شود.
رفتاری که با دانشگاه‌های شریف، علم و صنعت، بهشتی،صنعتی اصفهان، هرمزگان و سایر مراکز عالی کشور صورت‌گرفت، نشان می‌دهد که دشمن تلاش کرده در این جنگ، نقاط قوت کشور عزیزمان را هدف قرار دهد. این نقاط قوت، همانند موشک‌های نقطه‌زن ما، شخصیت‌های میداندار و رزمنده همچون شهید لاریجانی، شهید خرازی و فرماندهان رشید ما و در رأس همه، بزرگ‌رهبر و مقتدای ما بوده‌اند.وقتی دراین مسیر به دانشگاه حمله می‌کنند، یعنی این نهاد نیز جزو نقاط اقتدارآفرین برای ایران است. البته این حملات پیامی نیز برای دانشگاه دارد؛ این‌که مجموعه‌ها و افراد غرب‌زده‌ای که دارای افکار منجمد و زنگ‌زده و پوسیده‌ای هستند و هنوز هم غرب را قبله می‌دانند و ارزش‌های غربی را نجات‌بخش انسان‌ها می‌پندارند، شاید با این انفجارها بیدار شوند و با این وحشی‌گری‌های سردمداران نظام لیبرال ــ دموکراسی دریابند که آری، علاج در وطن است.