شهید دکتر خرازی، بنیانگذار تحول جریان رسانه خبری ایران

آشنایی من با دکتر خرازی به سال ۱۳۶۲ که ۲۱ ساله بودم برمی‌گردد. پاسدار جوانی که در بخش تبلیغات جنگ سپاه در فضای جنگ تحمیلی فعالیت می‌کرد آن موقع مدیرعامل سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی و رئیس ستاد تبلیغات جنگ بود و به همین دلیل ارتباط من با او به‌صورت مستمر در فضای تبلیغات و کار رسانه‌ای جنگ شکل گرفت. خبرگزاری جمهوری اسلامی قبل از انقلاب «خبرگزاری پارس» نام داشت با تعداد اندکی خبرنگار و دو خروجی به زبان فارسی و انگلیسی و فعالیت بسیار محدود که مطابق شرایط قبل از انقلاب بود.  
آشنایی من با دکتر خرازی به سال ۱۳۶۲ که ۲۱ ساله بودم برمی‌گردد. پاسدار جوانی که در بخش تبلیغات جنگ سپاه در فضای جنگ تحمیلی فعالیت می‌کرد آن موقع مدیرعامل سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی و رئیس ستاد تبلیغات جنگ بود و به همین دلیل ارتباط من با او به‌صورت مستمر در فضای تبلیغات و کار رسانه‌ای جنگ شکل گرفت. خبرگزاری جمهوری اسلامی قبل از انقلاب «خبرگزاری پارس» نام داشت با تعداد اندکی خبرنگار و دو خروجی به زبان فارسی و انگلیسی و فعالیت بسیار محدود که مطابق شرایط قبل از انقلاب بود.  
کد خبر: ۱۵۴۸۴۰۵
نویسنده محمد خدادی 

دکتر خرازی بعد از انقلاب اولین مدیرعامل منصوب و در عمل کشور متاثر از جنگ تحمیلی بود. در آن ایام فناوری اطلاعات دسترسی به اطلاعات و اصولا کار رسانه‌ای و مطبوعاتی بسیار بسیار محدود بود. در کشور حتی قبل و بعد از انقلاب چند روزنامه، تعدادی مجله، یک خبرگزاری و یک سازمان رادیوتلویزیون بود که رادیو با داشتن «واحد مرکزی خبر» فقط بخش خبری داشت آن هم صرفا برای داخل کشور.  
جنگ بود و تحمیل جریان رسانه‌ای قدرتمند حامیان صدام در منطقه و غرب علیه مردم بی‌دفاع ایران. در صحنه عمل شریان خبری‌ای که بتواند در برابر جریان رسانه‌ای غرب که از صدام حمایت می‌کرد فعالیت کند وجود نداشت. در چنین شرایطی دکتر خرازی عهده‌دار مسئولیت خبرگزاری جمهوری اسلامی شد که امکانات ارتباطی محدود به تلکس و کاغذ بود و حتی فکس هم نبود، اما به همت و زحمات شبانه‌روزی و آشنایی با علوم روز جهان (ایشان فوق‌لیسانس علوم تربیتی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل دکترای رشته مدیریت آموزشی در دانشگاه هیوستون آمریکا بودند) شروع به تحول در همه ابعاد جریان جمع‌آوری پردازش و انشتار خبر با امکانات بسیار بسیار محدود آن ایام در دهه ۶۰ نمود.  
از تغییر نام خبرگزاری پارس به جمهوری اسلامی تا اقداماتی بسیار تحول‌گرایانه از جمله جذب نیروی جوان و ماهر و ترکیب نیرو‌های مجرب قبل از انقلاب با بعد از انقلاب برای تربیت نسل جدید خبرنگاران حرفه‌ای در کشور که عملا پایه اصلی رسانه امروز در ایران را تشکیل می‌دهند،  تقویت ارتباطات بینالمللی و راه‌اندازی زبان عربی در کنار تقویت زبان انگلیسی برای ارسال خبر به کشور‌های عربی (با توجه به حمله عراق به ایران)، فعال کردن بخش مونیتورینگ رسانه‌های مکتوب و رادیویی به زبان‌های مختلف به‌صورت ۲۴ ساعته، اصلاح ساختار سازمان فعال کردن دفاتر داخل کشور و خرید و ساخت ساختمان برای تمامی دفاتر داخلی و گسترش آن به نقاط حساس مانند آبادان، خرمشهر و...، راه‌اندازی دفاتر خارج از کشور در کشور‌های اروپایی سازمان ملل آسیا-آفریقا و منطقه خلیج فارس و آمریکای لاتین، تقویت بخش آموزش و تشکیل کلاس‌های مختلف برای افزایش مهارت خبرنگاران با دعوت اساتید مجرب کشور، به‌کارگیری جدیدترین فناوری‌های نوین از جمله اولین کامپیوتر‌های آی‌بی‌ام و نصب در بخش خبر برای تبدیل تلکس به کامپیوتر و... همزمان راه‌اندازی شریان اطلاع‌رسانی به مسئولین کشور برای اطلاع یافتن از تحولات سایر کشور‌ها و نگاه رسانه‌های بینالمللی به ایران و برخی اتفاقات داخل کشور که در شرایط جنگ امکان انتشار نداشت، راه‌اندازی شبکه بولتن‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی برای گیرندگان مختلف کشور برای دسترسی هرچه بیشتر همه ارکان کشور به اطلاعات منطبق با واقع و... فعال شدن در مجامع بینالمللی رسانه‌ای به‌ویژه تقویت ائتلاف خبرگزاری‌های جنبش عدم تعهد، تقویت ارتباط با خبرگزاری‌های مهم جهان و فراهم کردن حضور خبرنگاران رسانه‌های مهم جهان در ایران برای پوشش خبری مستقیم تحولات کشورمان با امضای قرارد دوجانبه برای اعزام خبرنگاران ایرانی به آن کشور‌ها و بالعکس و ده‌ها اقدام دیگر.  
بدین خاطر پدر تحول رسانه‌های خبری ایران را باید دکتر کمال خرازی نام نهاد. زیرا پایه‌گذار تربیت نیروی انسانی جوان مجرب و باانگیزه همزمان ایجاد زیرساخت داخلی دفاتر در سراسر کشور و اعزام خبرنگاران ایرانی به کشور‌های مختلف در پنج قاره جهان گردید. همچنین سرآغاز تغییر زیرساخت فناوری اطلاعات از تلکس به تکنولوژی نوین جریان تولید خبر در کشور بوده است.  
دکتر خرازی بیشتر به نقشش در سیاست خارجی شناخته می‌شود و کمتر کسی از نقش بی‌بدلیش در تحول جریان رسانه کشور یاد می‌کند. شاید به‌دلیل اینکه مربوط به دهه اول انقلاب و شرایط سخت هشت سال جنگ تحمیلی باشد.  
دکتر خرازی در طول ۴۳ سال در حق من و ده‌ها تن دیگر واقعا در کسوت استاد، پدر و معلمی کرد بعد از پایان جنگ با راهنمایی ایشان از سپاه به خبرگزاری آمدم و بعد قسمت این بود که در وزارت خارجه که منتقل شدم او وزیر خارجه شود در پژوهشکده علوم شناختی با وی همکاری داشتم و به‌عنوان مشاور رسانه‌ای هم در خدمتش در شورای راهبری روابط خارجی توفیق بودن در کنارش را داشتم. به واقع بودن در کنار دکتر خرازی را توفیق درک ایشان می‌دانستم که برایم مهم بود و برای همیشه همراه من خواهد بود.  
در ذهنم خاطرات بسیار بسیار زیبایی را از ایشان در مقاطع مختلف و بحران‌ها مرور کردم و به این رسیدم که خاطراتی به‌صورت خاص و مورد به مورد از صداقت، راستگویی، شفافیت، نظم، مدیریت جامع‌نگر، اخلاق‌مدار، مهربان و بامحبت، سعه صدر وفاداری، معرفت، ایمان راسخ، نسلط به آخرین تحولات در جهان و کاملا به روز از نظر فناوری و اطلاعات، زندگی سلامت از نظر مالی و ساده‌زیستی به‌صورت ویژه و... در ذهن دارم که در این کوتاه نوشته نمی‌گنجد.  
نقش و سهم ایشان در بازتعریف و تقویت سیاست خارجی، توسعه علوم شناختی و تربیتی، ایجاد همگرایی و وحدت در کشور و... نیاز به ده‌ها نوشتار با قلم صاحب نظران دارد و من سعی کردم کوتاه به زاوی‌های ناپیدا، کمتر شناخته و درحد بضاعت محدودم بپردازم.  
در سال ۱۳۶۷ به‌دلایلی مشکل قلبی پیدا کردم آن موقع یک خبرنگار عادی در ایرنا بودم خاطرم هست دکتر خرازی جایگاه بسیار مهمی در کشور داشت چشم باز کردم روی تخت بیمارستان اولین کسی را که به همراه محافظ دیدم دکتر خرازی بود که برای عیادت به بیمارستان آمده بود تا سال گذشته که مادرم مرحوم شد و بار دیگر دکتر خرازی بود که به مراسم ختم آمد.  
دست تقدیر در سال ۱۳۹۲ موجب شد که در دولت اول اقای روحانی به‌دلیل شرایط خاص کشور مدیرعامل ایرنا شوم خدمت ایشان رفتم و گفتم نقش امروز من در ایرنا نتیجه زحمات شماست که در سال ۱۳۶۷ موجب حضور و تربیت من در ایرنا به‌عنوان خبرنگار شدید و به همین دلیل تجربه اندوخته که شما عاملش بودید را امروز به کار خواهم گرفت مانند همیشه لبخند زد و گفت کار خوبی کردید که مسئولیت را پذیرفتید، خدا به شما کمک می‌کند و موفق خواهید شد.  
دکتر خرازی به همراه همسرش که از کمالات ایشان زیاد شنیده بودم شهید شدند و حقش هم همین بود که در بستر نمیرد، اما مطمئن هستم من و صد‌ها تن دیگر از شاگردانش تا مرگ به یادشان و با بهره از سلوک و اموخته هایمان از ایشان زندگی خواهیم کرد یادش تا ابد زنده است اگرچه دیگر درمیان ما نیست.  
چنانم در دلی حاضر که جان درجسم وخون در رگ 
فراموشم نه‌ای وقتی که دیگر وقت یاد آیی 

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها