یک ساعتی دیر رسیدم به قرار دورهمی گروه «پند» (پژوهشگران و نویسندگان دفاع مقدس). همه سرتاپا گوش شده بودند تا در میان صدای بولدوزر و ریختن خاک و آهنهای ساختمانهای تخریبشده و در میان بوی دود و غبار، صدای روایت کسی را که تمام وجودش فریاد «جهادگر» است، درست بشنوند.
تا امروز، ۸ فروردین، امریکا و اسرائیل مشترکاً به شدت در حال ضربه خوردن هستند.
دیروز با خواهر معلم شهید مینابی حرف زدم. تندتند کلمات از دهانش بیرون میریخت. زودزود آبدهانش را قورت میداد؛ انگار مهلتی نداشت. به چشمان مشکی شلوغش نگاهکردم. طاقت نداشت. از گوشوارههای لنگهبهلنگه خواهرش گفت. به هر دری میزد که خواهرش را به کلمه برساند.، غمگین و دلواپس نشستم تا ببینم چه اتفاقی برای گوشواره میافتد. اگر تک بیفتد چه میشود، یا خواهرهایی که جفت باشند و تابهتا شوند و تک شوند چه خواهند شد.
در میان هیاهوی آسمانهای آتشین و خبرهای لرزان جنگ، گاهی نام و یاد مردانی است که حتی در غم نیز با عزمی راسخ میایستند. این نوشتار، روایتی است از زندگی و شهادت سردار حسین روزبهانی، مردی که عشق به رهبرش و تعصب بر اصول انقلاب، همسو با شجاعت لرستانیاش، او را به یکی از ستونهای استوار مقاومت در روزهای سخت تبدیل کرد؛ سندی از وفاداریها، از لحظهای که خبر شهادت رهبری شنیده شد تا روزی که پیکر مطهرش در خاک بروجرد آرام گرفت.
«شبهای تهران، میکند پنهان صحنه بسیار، از چشم انسان. زین شبهای تار، مانده یادگار.... ... منتظری روز آید، عقده دل بگشاید این شب غم یابد پایان....»
جنگ، به مثابه پدیدهای ویرانگر، نه تنها زیرساختهای مادی جوامع را هدف قرار میدهد، بلکه تار و پودهای هویتی، فرهنگی و اجتماعی آنها را نیز مورد هجوم قرار داده و بنیانهای معنایی زندگی جمعی را متزلزل میسازد.
در بیستمین روز ماه آخر تابستان سال ۱۳۷۰ در روستای گارمون بشاگرد بهدنیا آمد؛ روزی که قیچکها در کوی و گذرها مینواختند. مادرش زینب شب قبل تولد، تا دم مسجد آبادی رفت. رسم شب آخر ماه صفر را بجا آورد. هفت بار در مسجد را کوبید و همراه زنها گفت: شادی فراوان، آسمان پرباران، الهی آمین.
در بیستمین روز ماه آخر تابستان سال ۱۳۷۰ در روستای گارمون بشاگرد بهدنیا آمد؛ روزی که قیچکها در کوی و گذرها مینواختند. مادرش زینب شب قبل تولد، تا دم مسجد آبادی رفت. رسم شب آخر ماه صفر را بجا آورد. هفت بار در مسجد را کوبید و همراه زنها گفت: شادی فراوان، آسمان پرباران، الهی آمین.
کتاب «حاج رحیم» روایتی از زندگی و زمانه حاج رحیم احمدیروشن پدر دانشمند هستهای شهید مصطفی احمدیروشن است. این اثر به قلم فائزه طاووسی نوشته شده و انتشارات راه یار آن را همزمان با ایام جنگ رمضان روانه بازار نشر کرده است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده با نگاهی نزدیک و روایتمحور، بخشی از زندگی خانوادگی و اجتماعی حاج رحیم احمدیروشن رابه تصویر بکشد وازخلال آن، فضای تربیتی راکه درشکلگیری شخصیت شهید مصطفی احمدیروشن نقش داشته بازخوانی کند.
