آقای فراهانی پاسخ دهید!

نامه ای که محسن صفایی فراهانی پس از 5 روز تاخیر از جیب خود درآورد تا در آخرین روزهای باقیمانده تا انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال ، ابلاغ رسمی فیفا مبنی بر به تعویق افتادن مجدد انتخابات را خبر دهد

کد خبر: ۱۵۴۶۹۵

، حامل پیام های ثانویه ای بود که می توانست در همان ابتدای امر شرایط و وضعیت آینده فوتبال ملی ایران را در ابهام فرو ببرد.
شاید مهمترین پرسشی که پس از به تعویق افتادن مجدد انتخابات فدراسیون فوتبال به وجود آمد، دلایل فدراسیون جهانی برای مشکوک خواندن انتخابات پنجشنبه ایرانیان بود. آنچه فیفا ذکر کرده ، در چارچوب «مغایرت نام نویسی نامزدها با روح اساسنامه فیفا» می گنجد. این مغایرت چرا در آخرین روزها نمود پیدا کرد؛
حدود 40 روز پیش سپ بلاتر در کنفرانس سالانه فیفا و جایی که محسن صفایی فراهانی به عنوان یکی از اعضای این فدراسیون به عنوان مخاطب پیش روی او نشسته بود، آخرین فرصت را به فدراسیون های معلق زیر مجموعه اش داد. رئیس سوئیسی به صورت مستقیم ایران را نشانه رفت و تهدید کرد در صورت برگزار نشدن انتخابات ریاست فدراسیون تا اول ژانویه سال 2008 میلادی ، فوتبال ایران به تعلیق کامل درمی آید. چه کسی باید بیش از همه متوجه این تهدید بلاتر می شد؛ پیش از آن که سایت رسمی فیفا متن کامل سخنرانی رئیس را روی خروجی خود قرار دهد و یا پیش از آن که رسانه های فارسی زبان با انتشار این خبر، مسوولان سازمان تربیت بدنی و اعضای کمیته انتقالی را از تهدید تازه بلاتر مطلع کنند، صفایی فراهانی متوجه اولتیماتوم نهایی فیفا شد. او برای دور نگه داشتن فوتبال ایران از این اتفاق چه کرد؛ مردی که از یک سال و اندی پیش در مقام رئیس کمیته انتقالی و با فشار مستقیم فیفا مسوول فدراسیون بی صاحب کشور شد، هرگز نکوشید با اصلاحات حقیقی اساسنامه و رایزنی های مفید با مقامات فیفا که اتفاقا از دوستان نزدیک او به شمار می روند فوتبال ملی ایران را از این فضای گنگ خارج کند.
پیدا کردن سر این کلاف به هم پیچیده آن چنان هم دشوار نیست. این که چرا فیفا بار دیگر با انتخابات فدراسیون مخالفت کرد را باید به شکلی پرسشی درآورد و این گونه این سوال را طرح کرد که از تعویق انتخابات چه کسی منتفع می شود؛
سود و پاداشی در کار نخواهد بود. از شنبه 10 آذر 86 که فدراسیون جهانی بار دیگر ایران را با یک تاخیر اجباری روبه رو کرد تا رسیدن به اولتیماتوم رسمی فیفا مبنی بر موعد انتخاب رئیس فدراسیون (اول ژانویه یا همان 11دی 1386) یک ماه فرصت داریم. از دست دادن این مهلت یک ماهه ، مثل 13 ماه گذشته بعید به نظر نمی رسد. اما اگر از فرصت بلاتر و همکارانش در مجمع ریاست فیفا که اتفاقا محسن صفایی فراهانی هم یکی از اعضای این مجمع است بدون برگزاری انتخابات عبور کنیم ، مسلما به تعلیق کامل می رسیم.
اولین پیامد این اتفاق ، خروج نام تیم ملی ایران از گروه E رقابت های مقدماتی جام جهانی و جایگزینی یک کشور دیگر به جای نام ایران خواهد بود. دومین اتفاق حذف نام نمایندگان ایران در رقابت های باشگاه های آسیاست. سومی را می توان نیمه کاره ماندن لیگ و جام حذفی و پایان رقابت های داخلی تا آغاز فصل جدید دانست.
صفایی فراهانی بخوبی می داند در صورت تعلیق فعالیت های فوتبال ایران ، حتی قراردادهای بازیکنان با باشگاه های ایران نیز به صورت کامل فسخ خواهد شد.
تمامی این شرایط نشان دهنده این واقعیت است که از دست دادن فرصت یک ماهه برای برگزاری انتخابات فدراسیون هیچ سودی برای فوتبال ملی ایران نخواهد داشت. اما آنچه به گوش می رسد، ابهام برانگیز است. فیفا با این ادله انتخابات را به تعویق انداخت که نام نویسی نامزدهای ریاست فدراسیون مشکوک است. انگشت اشاره آنها به سوی مهندس علی آبادی نشانه رفته است ، بی آن که به صورت واضح نامی از او ببرند.
به هر حال روی دیگر سکه هم متوجه سازمان تربیت بدنی است که به هیچ وجه نمی خواهد از مواضع خویش عقب نشسته و شرایطی را ایجاد کند که انتخابات بدون حساسیت فیفا برگزار شود. به طور طبیعی فوتبال آنقدر جاذبه ، اهمیت و دربرگیری دارد که از رئیس فدراسیون آن به عنوان ده چهره مورد توجه مردم یاد شود، اما به طور طبیعی یا نباید از اول زیر بار نظارت و یا به عبارت روشن تر دخالت فیفا در مسائل داخلی فوتبال ایران می رفتیم ، یا حالا که پذیرفته ایم فیفا اختیار دار کامل شود، باید از حساسیت ها کاسته و شرایط را به سمتی ببریم که فوتبال به ساحل آرامش برسد. رئیس ورزش در زمانی وارد قضیه انتخابات فدراسیون به عنوان یک نامزد شد که با رقیبی جدی به نام مصطفی آجورلو مواجه بود و به هیچ وجه نمی خواست اجازه دهد که مدیری از شهرداری پایتخت اختیاردار فوتبال کشور شود. بدیهی است حالا که از آجورلو خبری نیست ، فرد دیگری می تواند در راس فدراسیون فوتبال قرار گرفته و سیاست های سازمان و دولت را در این رشته مهم و مورد توجه مردم به اجرا بگذارد. به هر حال امیدواریم قضیه به خیر و خوشی تمام شود و دیگر بار شاهد تعلیق فوتبال ایران نباشیم.